Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκπαιδευτικοί σε ομηρία: Το αόρατο ανθρώπινο κόστος του 2027 Το 2027 δεν αποτελεί απλώς μια τυπική μετάβαση ούτε μόνο την πλήρη εφαρμογή μιας νομοθεσίας που τέθηκε σε ισχύ το 2017.

Αποτελεί μια καθοριστική και κρίσιμη χρονιά για χιλιάδες εκπαιδευτικούς που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα καθεστώς παρατεταμένης εργασιακής αβεβαιότητας, αλλά και έναν σοβαρό και απολύτως ορατό κίνδυνο για τη σταθερότητα, τη συνέχεια και την εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.

Τα τελευταία χρόνια, κάθε φορά που το ζήτημα της κατάργησης του καταλόγου διοριστέων επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση, το Υπουργείο Παιδείας αναγνωρίζει την ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης, καθώς είναι πλέον εμφανές ότι σε αρκετές ειδικότητες οι κατάλογοι διορισίμων δεν διαθέτουν επαρκή και ικανό αριθμό εκπαιδευτικών για να καλύψουν τις διαρκώς αυξανόμενες και πραγματικές ανάγκες των σχολείων.

Για τον λόγο αυτό, το μεικτό σύστημα προσλήψεων και διορισμών, με αναλογία 50%-50% μεταξύ των δύο καταλόγων, αποτέλεσε για σχεδόν μία δεκαετία μια δοκιμασμένη, λειτουργική και αξιόπιστη λύση, η οποία διασφάλισε την ομαλή στελέχωση των σχολικών μονάδων και τη συνοχή του εκπαιδευτικού συστήματος.

Παρά τα πιο πάνω δεδομένα, οι πρόσφατες δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας, κ. Αθηνάς Μιχαηλίδου, για κατάργηση του καταλόγου διοριστέων δημιουργούν ένα έντονο κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας.

Μια τέτοια εξέλιξη δεν απειλεί μόνο την αποτελεσματική στελέχωση των σχολείων, αλλά εγκυμονεί τον κίνδυνο να στερήσει από τη δημόσια εκπαίδευση έμπειρους, καταρτισμένους και δοκιμασμένους εκπαιδευτικούς – αορίστου χρόνου, συμβασιούχους και αντικαταστάτες – οι οποίοι επί σειρά ετών καλύπτουν πάγιες και αδιαμφισβήτητες ανάγκες των σχολικών μονάδων.

Πέρα όμως από τις επιπτώσεις στη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος, υπάρχει μια εξίσου σημαντική διάσταση που συχνά παραγνωρίζεται: το βαρύ ανθρώπινο και κοινωνικό κόστος Εκατοντάδες εκπαιδευτικοί έχτισαν τη ζωή τους και τον επαγγελματικό τους προγραμματισμό στηριζόμενοι σε ένα συγκεκριμένο, σταθερό και προβλέψιμο εργασιακό πλαίσιο.

Επένδυσαν πολύτιμα χρόνια από τη ζωή τους, αφιέρωσαν αμέτρητες ώρες σε επιμορφώσεις, επαγγελματική ανάπτυξη και προσωπική μελέτη, εργάστηκαν με αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και αίσθημα ευθύνης, πολλές φορές κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες.

Σήμερα, βλέπουν την πολύχρονη προσφορά τους να απαξιώνεται και τους ίδιους να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμο και εύκολα αντικαταστάσιμο προσωπικό, γεγονός που ενισχύει τα αισθήματα ματαίωσης, απογοήτευσης, αβεβαιότητας και βαθιάς αδικίας. Περισσότερα στο:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους