Όλοι έχουμε τη δική μας ιστορία για το πώς "κολλήσαμε το μικρόβιο" του ψαρέματος με τεχνητά δολώματα και όλοι μας χαιρόμαστε να τη μοιραζόμαστε με άλλους ψαράδες...Σήμερα λοιπόν αισθάνομαι την ανάγκη...

Πλήρες Κείμενο:

Όλοι έχουμε τη δική μας ιστορία για το πώς "κολλήσαμε το μικρόβιο" του ψαρέματος με τεχνητά δολώματα και όλοι μας χαιρόμαστε να τη μοιραζόμαστε με άλλους ψαράδες...Σήμερα λοιπόν αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ τη δική μου μαζί σας και επειδή αποτελεί την πιο ωραία ψαρευτική μου ανάμνηση, θα ήθελα να υπάρχει γραμμένη και στη σελίδα μου!... ...Ήταν πριν 30 χρόνια περίπου...νέος τότε, ψάρευα σε ένα βραχώδες σημείο κοντά στο εξοχικό μας στην περιοχή Κάβου Ισθμίας.

Ήταν ένα σημείο που τα βράχια κατέβαιναν κάθετα σαν τοίχος και από κάτω είχε αρκετό βάθος.

Εκεί έριχνα ακριβώς από κάτω σαν καθετή και ψάρευα με "διπλαράκι" μικρόψαρα με γαριδούλα ή δόλωμα που μάζευα εγώ από τα βράχια, κυρίως σαλιγκαράκια της θάλασσας ή πεταλίδες.

Μια φορά εκεί που ψάρευα, βλέπω να περνάει ακριβώς από κάτω ένα κοπάδι που ήταν κοκκάλια, αλλά βλέποντας το μαύρο σημάδι στα "μάγουλα" τα πέρασα για σαφρίδια...τότε βλέπετε δεν ήξερα ότι υπάρχει ένα συγγενικό είδος που μοιάζει σαν μια σταγόνα νερό με το σαφρίδι και ονομάζεται κοκκάλι! Τα σαφρίδια τα γνώριζα καλά γιατί αγόραζε συχνά η μητέρα μου από τη ψαραγορά για το οικογενειακό μας τραπέζι.

Αμέσως σήκωσα τη δολωμένη αρματωσιά για να την περάσω από το οπτικό τους πεδίο μπας και φάνε αλλά δεν της έδωσαν καμία σημασία! Το κοπάδι πέρναγε ξανά και ξανά από κάτω και μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες να τα κάνω να τσιμπήσουν, κατάλαβα ότι ως αρπακτικά ψάρια έψαχναν για μικρόψαρα να κυνηγήσουν και ότι δεν πιάνονται με τέτοια δολώματα. Στην Αργυρούπολη που εμένα τότε, υπήρχε ένα κατάστημα με είδη κυνηγιού και αλιείας του Παναγιώτη του Γιαλελή που ψωνίζαμε και το είχαμε και σαν στέκι.

Εκεί μαζευόμασταν όλοι οι κυνηγοί και οι ψαράδες και λέγαμε τα ψέματα μας!😄 Ένα απόγευμα έτσι όπως ήμασταν όλοι εκεί μαζεμένοι, τους είπα αυτή την ιστορία και τους ρώτησα αν ήξερε κανείς πως να πιάσω αυτά τα "σαφρίδια". Αμέσως σηκώνεται ένας απ' τους παρευρισκόμενους και μου λέει με διδασκαλικό ύφος (δάσκαλος ήταν στο επάγγελμα και έτσι τον φωνάζαμε)..."Θα σου πω εγώ πως θα πιάσεις τα σαφρίδια",.."θα πάρεις ένα "μπαλάκι" (εννοώντας το BULDO), θα το γεμίσεις μέχρι τη μέση με νερό, μετά θα δέσεις ένα παράμαλλο γύρω στη μία οργιά"...(άνοιξε και διάπλατα τα χέρια του για να μου δείξει πόσο είναι περίπου αυτό το μήκος)..."και στο τέλος θα βάλεις ένα "κουταλάκι". Τον ευχαρίστησα και εφόσον βρισκόμουν στο κατάστημα, αγόρασα επιτόπου αυτά που μου είπε...ένα οβάλ "μπαλάκι", ένα "κουταλάκι" (της TECHNOFISH ήταν θυμάμαι)...όλα τα υπόλοιπα τα είχα και περίμενα πως και πως να έρθει το Σαββατοκύριακο που θα πηγαίναμε πάλι στο εξοχικό μας για να πάω να δοκιμάσω την τύχη μου! Έτσι και έγινε...την επόμενη μέρα ξύπνησα πάρα πολύ πρωί και πήγα στο μέρος, όχι ακριβώς στο σημείο που είχα δει τα ψάρια, αλλά καμιά 300ριά μέτρα πιο δεξιά σε ένα σημείο όπου τα βράχια ήταν στο ίδιο σχεδόν ύψος με την επιφάνεια της θάλασσας.

Ξεκίνησα τις βολές αλλά διαπίστωσα ότι το "κουταλάκι" δεν δούλευε λίγο κάτω από την επιφάνεια όπως είχα φανταστεί, αλλά έβγαινε και πάνω σε αυτήν και δεν ήξερα αν αυτό ήταν καλό! Σε μια βολή βλέπω μπροστά από τα πόδια μου, ένα κοπαδάκι μεγάλα κοκκάλια να κάνουν επίθεση στο "ψιλό" και μετά να κάνουν μεταβολή προς τα βαθιά κατευθυνόμενα προς το BULDO μου που μάζευα..."Δεν μπορεί", λέω, "αποκλείεται να μην το δουν"!...Πριν προλάβω να ολοκληρώσω την σκέψη μου, βλέπω πίσω από το κουταλάκι που έκανε "φασαρία" στον αφρό, δύο ράχες να το ακολουθούν και δευτερόλεπτα μετά το ένα ψάρι δάγκωσε και πέταξα έξω ένα κοκκάλι που πρέπει να ήταν σίγουρα 700-800 γραμμάρια! Φαντάζεστε παιδιά τη χαρά που ένιωσα και εκεί που έπιανα σπαράκια και "περκόχανα",..πόσο μεγάλο μου φάνηκε αυτό το ψάρι! Μετά από μερικές βολές έπιασα και μια μεγάλη ζαργάνα! Μετά άλλαξα σημείο και έπιασα άλλη μία μικρότερη!..."Τέλος" λέω, "αυτό θα είναι από εδώ και πέρα το ψάρεμα για μένα"! Θεωρώ ότι ήμουν και απ' τους τυχερούς που απ' την πρώτη πρώτη κιόλας δοκιμή, μου "έκατσαν" ψάρια, γιατί γνώρισα και άλλους ψαράδες...κάποιους από αυτούς τους είχα παρακινήσει εγώ να ασχοληθούν με αυτό το ψάρεμα, που στις πρώτες τους προσπάθειες, αφού είδαν ότι "ξεμασχαλιάζονταν" τζάμπα στις βολές χωρίς να πιάνουν τίποτα, στο τέλος απογοητεύοντουσαν και τα παρατούσαν! Αυτά ήταν λοιπόν τα πρώτα μου ψάρια και η πρώτη μου επαφή με τα τεχνητά δολώματα στη θάλασσα φιλαράκια μου και αυτή ήταν η μέρα που "κόλλησα" κατευθείαν το "μικρόβιο" του ψαρέματος με αυτά! Για τη συνέχεια της ιστορίας...αργότερα το "μπαλάκι" αντικαταστάθηκε με μπομπάρδα, το "κουταλάκι" με Raglou και μια μέρα που χάζευα έναν κατάλογο ενός καταστήματος ειδών αλιείας είδα ένα "ψαράκι" που έλεγε ότι μέσα έχει ένα σύστημα που μεταφέρει το βάρος στην ουρά και μπορείς να το πετάξεις μόνο του με το ίδιο του το βάρος, χωρίς τη βοήθεια κάποιου άλλου βάρους...Ήταν το YO-ZURI MAG MINNOW των 6.5 εκατοστών της "θρυλικής" σειράς MAGNET με το πατενταρισμένο σύστημα μεταφοράς βάρους 'Magnet Transfer System' που σίγουρα θυμούνται οι "παλιοί"! Μου κίνησε πάρα πολύ την περιέργεια και έτρεξα αμέσως να το προμηθευτώ! Επειδή όμως τότε δεν υπήρχε ακόμα εξειδικευμένος εξοπλισμός για spinning στην Ελλάδα, αγόρασα το πιο λεπτό τηλεσκοπικό καλάμι γενικής χρήσης που βρήκα για να μπορώ να πετάξω αυτά τα λίγα γραμμάρια που ζύγιζε το τεχνητό (5,5 γραμμάρια ήταν, αν θυμάμαι καλά). Έβαλα και στον μηχανισμό μια λεπτή 25άρα πετονιά και με αυτό το μικρό τεχνητό άρχισα να βγάζω τους πρώτους μου λούτσους, εκεί,..σε αυτό το μέρος που έπιασα και τα πρώτα μου ψάρια! Από τότε μέχρι τώρα, τα πράγματα έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ όπως τα ξέρουμε και για να φτάσω μέχρι το 2026 θα πρέπει να γράψω ολόκληρους "τόμους"! 😄, οπότε η ιστορία έφτασε στο τέλος της! Μερικοί από εσάς ίσως να έχετε αναρωτηθεί που βρίσκω το κουράγιο και γράφω όλα αυτά τα "κατεβατά", αλλά έχω να σας πω ότι μου αρέσει πάρα πολύ να γράφω για τα πράγματα που αγαπάω γενικώς...εκτός αυτού, η γραφή για μένα είναι τρόπος έκφρασης και συντάσσοντας αυτά τα κείμενα είναι σαν να ξαναζώ αυτές τις όμορφες και γεμάτο αναμνήσεις στιγμές!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους