Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ τα λέμε όλα, χρόνια τώρα, χωρίς πολλά - πολλά λόγια και βαρύγδουπες αναλύσεις.

Δηλώνω προκαταβολικά πως, η άποψή μου είναι υποκειμενική, αλλά φέρει την υπογραφή μου.

Αυτοδύναμη κυβέρνηση, συγκυβέρνηση, κυβέρνηση ειδικού σκοπού ή ακυβερνησία; Υπομνήσκω πως, για να συγκροτηθεί κυβέρνηση απαιτούνται να υπάρχουν τουλάχιστον 151 βουλευτές.

Από τη Ν.Δ. ακούγεται το δίλημμα: Αυτοδυναμία ή εθνικές περιπέτειες και χάος; Είναι αλήθεια πως και μια μεγάλη μερίδα των πολιτών, έχοντας αρνητικές εμπειρίες από τις κυβερνήσεις συνεργασίας, τάσσεται υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, ακόμα και αν απαιτηθούν για αυτό δύο ίσως και τρεις εκλογικές αναμετρήσεις.

Ακούς από ορισμένους και την εξής άποψη: Δεν θα υπάρξει ακυβερνησία.

Όλο και κάποιο μικρό κόμμα θα συμπράξει στο τέλος με το Μητσοτάκη, για το καλό της πατρίδας.

Και από κάποιους άλλους ακούς: Σ’ αυτές τις εκλογές μόνον τον πρώτο και με διαφορά τον ξέρουν όλοι.

Οι άλλες θέσεις παίζονται.

Από κάποιους πιο φανατικούς σίγουρα ΝΔτες, ακούς και τούτο: Το μεγάλο διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι η αυτοδυναμία της ΝΔ και να μην συρθεί ο τόπος στην ακυβερνησία και το χάος.

Η πατρίδα δεν αντέχει καινούργιες παριπέτειες.

Κάποιοι όμως θέτουν διαφορετικά ερωτήματα, όπως τα παρακάτω (ενδεικτικά): 1. Το παραπάνω δίλημμα της ΝΔ για αυτοδυναμία ή εθνικές περιπέτειες αποτελεί φόβητρο του κυβερνώντος κόμματος ή αποτυπώνει έναν πραγματικό κίνδυνο; 2. Η αυτοδυναμία και μάλιστα ευρεία 41% δόθηκε στον Μητσοτάκη το 2023 και αυτός την απώλεσε και μάλιστα απώλεσε ποσοστό 11 με 14%; 3. Η συρρίκνωση των ποσοστών της ΝΔ του Μητσοτάκη δεν σημαίνει αποδοκιμασία; 4. Στο δίλημμα Μητσοτάκης ή χάος καταλήγω χάος δαγκωτό. (Η εν λόγω άποψη, λογική ή παράλογη τίθεται από μια πολύ - πολύ μικρή έως ελάχιστη μερίδα πολιτών, αλλά τίθεται.) 4. Και στο τέλος – τέλος η ψήφος του λαού, όποια κι αν είναι, αποδοκιμάζεται και δεν λαμβάνεται υπόψη; Για σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη ΝΔ απαιτείται σύμπραξη Τσίπρα, Ανδρουλάκη, Καρυστιανού, ΚΚΕ, Βελόπουλου, Σαμαρά, Κωνσταντοπούλου, Νατσιού πιθανόν και άλλων πολιτικών ετέρων. Οι ΝΔτες αυτή την κυβέρνηση την ονομάζουν κυβέρνηση των ηττημένων.

Πάντως, όπως και αν την ονομάζουν, λογικά υφίσταται.

Η διανομή εξουσίας στη συγκυβέρνηση είναι δύσκολη και προϋποθέτει προεκλογική βάση συμφωνίας ή προγραμματική συμφωνία με θέσπιση θεσμών επίλυσης διαφωνιών.

Υπόψη, στην πατρίδα μας η κουλτούρα της συγκυβέρνησης, όπου κόμματα με διαφορετικές ιδεολογίες αναγκάζονται ή επιλέγουν να συνεννοηθούν για τον σχηματισμό κυβέρνησης απαιτεί αμοιβαίες υποχωρήσεις και πνεύμα συναίνεσης, είναι ανύπαρκτη.

Στη χώρα μας λοιπόν δεν ισχύει αυτό που στις περισσότερες Δημοκρατίες της Ευρώπης, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία θεωρείται κανόνας.

Απομένει η ακυβερνησία σε περίπτωση που δεν λειτουργήσουν τα παραπάνω.

Στην πολιτική ακυβερνησία απουσιάζει η κυβέρνηση, προκαλείται δυσλειτουργία στους θεσμούς, υπάρχει πολιτικό αδιέξοδο, πολιτική ρευστότητα με παρατεταμένη πολιτική αστάθεια, αδυναμία λήψης κρίσιμων αποφάσεων με δυσάρεστες οικονομικές, κοινωνικές και εθνικές επιπτώσεις.

Το πραγματικό δίλημμα: Για να μείνει η χώρα όρθια τι κάνουμε; Σ’ αυτό το δίλημμα δίνουμε το λόγο στους πολίτες. Σεβαστή η άποψη του καθενός και της καθεμιάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους