Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ Γλυκοχάραζε η αυγή όταν άνοιξε η πόρτα του Παρθενώνα για να βγει απ’ αυτόν η αγία μας και να ξεκινήσει το μεγάλο ιεραποστολικό της έργο.

Ήξερε πως το έργο αυτό ήταν δύσκολο και επικίνδυνο.

Όχι μόνο έπρεπε να αντιμετωπίσει τους πάσης φύσεως κινδύνους που επισύρει η κοριτσίστικη αλλά και γενικά η γυναικεία φύση, που την ήθελαν τα έθιμα της εποχή της να είναι κλεισμένες στα σπίτια και να μη γυρίζουν μόνες έξω, αλλά και γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει το μίσος των ειδωλολατρών και την μεγάλη έχθρα που είχαν κατά των Χριστιανών.

Η αγία μας, όμως, οπλισμένη με τη βαθιά πίστη στο Χριστό και την μεγάλη αγάπη που Του είχε, δεν δίστασε να παραβλέψει όλους αυτούς τους κινδύνους και με απόφαση ακόμα να μαρτυρήσει γι’ Αυτόν, ξεκίνησε το ύψιστο έργο της διάδοσης του Λόγου του Θεού και της σωτηρίας των ανθρώπων.

Είναι άξιο όχι μόνο απορίας αλλά και προσοχής, πως ο Θεός έστελνε στον αγρό του Ευαγγελικού κηρύγματος μια μικρή και από τη γυναικεία φύση αδύναμη κοπέλα, για να μεταφέρει στους σκληροτράχηλους ειδωλολάτρες το Ουράνιο μήνυμα της Ευαγγελικής Αγάπης και Αλήθειας.

Με μόνη συντροφιά την απέραντη γλυκιά αγάπη στο Χριστό, περιόδευσε πόλεις και χωριά, κηρύττοντας παντού τις ευαγγελικές αλήθειες.

Πλημμυρισμένη από τη θεία Χάρη έπιανε συζητήσεις ακόμα και με σοφούς και φιλοσόφους, για φιλοσοφικά και θρησκευτικά θέματα και κατόρθωνε με τη φώτιση του Θεού να τους φέρνει κοντά στο Χριστό.

Οι άνθρωποι, γοητευμένοι από τη δύναμη και τη χάρη των λόγων της, άφηναν τη ψεύτικη θρησκεία των ειδώλων και πίστευαν στη νέα θρησκεία.

Αυτό όμως που προκαλούσε μεγάλη εντύπωση στους ειδωλολάτρες ήταν η δύναμη της προσευχής της στον αγαπημένο Σωτήρα και Λυτρωτή της, με την οποία έκανε πολλά θαύματα.

Γιάτρευε τυφλούς, θεράπευε κωφούς και αναπήρους και έδινε την υγεία στους αρρώστους.

Ακόμα και νεκρούς ανέστησε με την θερμή προσευχή της, προκαλώντας έτσι τον θαυμασμό των ειδωλολατρών για την δύναμη της νέας πίστης. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ Η αγία Παρασκευή δεν διδάσκει το Ευαγγέλιο μόνο στους ειδωλολάτρες, αλλά και σε πολλούς Εβραίους, τους οποίους πείθει με αγιογραφικές αποδείξεις ότι ο Χριστός ήταν Αυτός που προφήτευσαν οι προφήτες τους, δηλαδή ο αναμενόμενος Μεσσίας.

Φωτισμένη από το Θεό, τους αναλύει την Παλαιά Διαθήκη με τέτοια σοφία και πειθώ που κάνει πολλούς Εβραίους να ασπαστούν τον Χριστιανισμό.

Αυτό βέβαια εξοργίζει πολύ τους προεστούς των Ιουδαίων και τους Ραβίνους οι οποίοι σε συνεργασία με φανατικούς ειδωλολάτρες ψάχνουν να βρουν τρόπο να σταματήσουν το κήρυγμα της αγίας μας.

Την περίοδο αυτή που η αγία μας οργώνει στην κυριολεξία τις πόλεις και τα χωριά κηρύττοντας την αληθινή πίστη στο Χριστό, αυτοκράτορας της Ρώμης είναι ο Αντωνίνος, ο επικαλούμενος «Ευσεβής» ο οποίος διαδέχτηκε το 138 μ.Χ. τον αυτοκράτορα Ανδριανό.

Μια μέρα λοιπόν, όλοι αυτοί οι εχθροί του Χριστού και της αγίας Παρασκευής, παρουσιάζονται στον αυτοκράτορα Αντωνίνο και του λένε: - Ένδοξε βασιλιά μας, όλοι εμείς εδώ είμαστε πιστοί και νομοταγείς πολίτες της βασιλείας σου και υπακούμε πρόθυμα τις εντολές και τα προστάγματά σου.

Υπάρχει όμως μια γυναίκα που τη λένε Παρασκευή η οποία όχι μόνο δεν σέβεται τους νόμους αλλά και κηρύττει δημόσια έναν άλλο βασιλιά και Θεό, εκτός από σένα, κάποιον Ιησού, τον οποίον οι πατέρες μας και ο Ρωμαίος διοικητής καταδίκασαν και σταύρωσαν ως ψεύτη και λαοπλάνο.

Αυτή η γυναίκα λέει στο λαό, ότι Αυτός είναι ο μόνος αληθινός Θεός και ότι οι θεοί που προσκυνάς εσύ είναι ψεύτικοι.

Μόλις τα άκουσε αυτά ο βασιλιάς Αντωνίνος, θύμωσε πολύ και διέταξε να την συλλάβουν αμέσως και να την οδηγήσουν μπροστά του.

Έτσι και έγινε.

Μόλις όμως αυτός αντίκρισε την αγία μας, τα έχασε από έκπληξη και θαυμασμό.

Ήταν τόση η ομορφιά και η ωραιότητα της αγίας μας, που νόμισε πως είχε μπροστά του κάποια θεά του Ολύμπου ή κάποια νεράιδα των παραμυθιών.

Γι’ αυτό και άρχισε με γλυκά λόγια να της μιλά και να της λέει: - Άκουσε, Παρασκευή, βλέπω ότι οι θεοί σε αγαπούν πολύ, γι’ αυτό και σε στόλισαν με υπερβολική ομορφιά.

Δεν πιστεύω όμως εσύ να είσαι αχάριστη και να μη θέλεις να τους ευχαριστήσεις από ευγνωμοσύνη! Έχω ακούσει πολλά για την εξυπνάδα που σε διακρίνει, ώστε ακόμα και πολλοί δικοί μας σοφοί να σε παραδέχονται και να αναγνωρίζουν τη σύνεση και τη σοφία με την οποία οι μεγάλοι μας θεοί σε προίκισαν.

Εγώ, εκτιμώντας τα πολλά χαρίσματα και την ομορφιά σου, θέλω να σε γεμίσω με πολλά δώρα και να σε τιμήσω δίνοντας σου, αν θέλεις, τον πιο όμορφο και τον πιο πλούσιο άρχοντα ή αξιωματικό για άντρα σου. - Άκουσε και συ βασιλιά, τα λόγια που έχω να σου πω, για να μάθεις καλά ποιον η καρδιά μου αγαπά μοναδικά και ποιον Θεό πιστεύει και λατρεύει.

Εγώ μόνο τον Έναν και αληθινό Θεό πιστεύω και λατρεύω.

Αυτόν, που από την αγάπη Του για μας άφησε τον Ουρανό και ήρθε σαν άνθρωπος ταπεινός να ζήσει ανάμεσά μας.

Αυτόν, που ήρθε στη γη τον κόσμο να φωτίσει, ώστε την πλάνη της κακίας να απαρνηθεί και τον δρόμο της Αγάπης να ακολουθεί.

Αυτόν, που στο πέρασμά του σκορπούσε τη χαρά και τη γαλήνη και εύρισκε μέσα στη ζεστή Του αγκαλιά ο κάθε αμαρτωλός ευσπλαχνία, έλεος και ειρήνη.

Αυτόν, που με μόνο μια κουβέντα θεράπευε τα πλήθη των αρρώστων και ανάσταινε νεκρούς.

Αυτόν, που με τα γλυκά του θεϊκά λόγια έδιωχνε από τους αμαρτωλούς την απελπισία και τους γέμιζε με ουρανόσταλτη αισιοδοξία.

Αυτόν, που η καρδιά μου αγαπά τόσο πολύ, ώστε και στο θάνατο είμαι έτοιμη να πάω, για να μην Τον χάσω.

Αυτόν, που και συ βασιλιά μου αν θα γνωρίσεις, να είσαι σίγουρος πως άλλον θεό, εκτός απ’ Αυτόν, δεν θα θέλεις να υπηρετήσεις.

Αυτά και άλλα τόσα έλεγε, πλημμυρισμένη από το θεϊκό έρωτα στο Χριστό η αγία μας, που ο βασιλιάς και οι υπόλοιποι άρχοντες δίπλα του που την άκουγαν, φαινόντουσαν σαν υπνωτισμένοι από τη χάρη και την ευγλωττία των λόγων της.

Μάλιστα, για λίγα λεπτά επικράτησε άκρα σιωπή, λες και δεν είχε ο βασιλιάς τι να πει μπροστά σ’ αυτό το χείμαρρο της χαριτωμένης και πειστικής ομιλίας της.

Έπρεπε να επέμβει ένας φανατικός ειδωλολάτρης κατήγορος, για να επαναφέρει τη συζήτηση στη σκληρή πραγματικότητα. - Δεν μπορεί, ένδοξε βασιλιά μου, μια νεαρή χριστιανή να παρακούει τις βασιλικές εντολές σου και να αρνείται να λατρέψει τους αθάνατους θεούς μας. - Ναι, Παρασκευή, νομίζω πως καταχράστηκες την υπομονή και την ανοχή μου και εκτράπηκες σε βλάσφημες και απαράδεκτες απόψεις που προσβάλουν και το ήθος σου αλλά και τον βασιλιά σου.

Ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι πως τα λόγια σου αυτά είναι μεγάλες προσβολές κατά του βασιλιά σου και των εντολών του και επισύρουν βαριές τιμωρίες και φοβερά βασανιστήρια.

Τέτοια, που και ο πιο σκληροτράχηλος άνδρας δεν μπορεί να αντέξει και πεθαίνει.

Εσύ αυτό θέλεις και επιδιώκεις; Να πεθάνεις πάνω στο άνθος της ηλικίας σου και της ομορφιάς σου; Τώρα που όλοι οι δρόμοι και οι χαρές της γης είναι μπροστά σου και σε φωνάζουν να τις χαρείς; Γι’ αυτό, σκέψου λογικά και έλα να θυσιάσεις στους αθάνατους θεούς μας. - Ποιος λογικός άνθρωπος, βασιλιά μου, θα μπορούσε να πιστέψει και να λατρέψει για θεούς, ανύπαρκτα πρόσωπα των οποίων η ανήθικη ζωή και οι διδασκαλίες θα έκαναν τον κάθε σοβαρό και συνετό άνθρωπο να ντρέπεται και να τους αποδοκιμάζει; Πως μου ζητάς ν’ αφήσω την πίστη στον ένα και αληθινό Θεό, τον Δημιουργό όλου του κόσμου, που με την υπέροχη διδασκαλία της αγάπης, της καλοσύνης, της ηθικής ζωής δίνει πραγματική χαρά και ευτυχία στη ζωή μας και να ακολουθήσω ψεύτικους θεούς σαν το Δία με τον εγωισμό και τα πονηρά τεχνάσματά του, την Ήρα με τις συζυγικές απάτες, τον Διόνυσο με τα μεθύσια και ξέφρενα άσεμνα ξεφαντώματα, την Αφροδίτη με την φημισμένη ανήθικη ζωή, τον Άρη με τους πολέμους και γενικά όλους αυτούς τους θεούς που οδήγησαν τον κόσμο μας μέσα στον ατέρμονα δρόμο μιας παράλογης βίας, μίσους, δυστυχίας και κακίας; Εγώ θα σε προέτρεπα, βασιλιά μου, να εγκαταλείψεις και συ την ψεύτικη θρησκεία των δαιμόνων και να γνωρίσεις το μεγαλείο της υπέροχης νέας πίστης των Χριστιανών! Τα λόγια αυτά της Παρασκευής πλήγωσαν βαθιά τον εγωισμό του βασιλιά Αντωνίνου, που είδε μια νεαρή χριστιανή όχι μόνο να αντιστέκεται στα βασιλικά του διατάγματα, πράγμα πρωτόγνωρο για τα αυστηρά Ρωμαϊκά έθιμα, αλλά και να ξευτελίζει με πειθώ την επίσημη θρησκεία του Κράτους του.

Είδε στα μάτια όλων των αρχόντων που τον περιστοίχιζαν την οργή και την αγανάκτηση τους γι’ αυτά που με ρητορική δεινότητα είπε η Παρασκευή και, για να μη ταπεινωθεί περισσότερο μπροστά τους, αποφάσισε να δράσει αμέσως αυστηρά κατά της νεαρής Χριστιανής. - Άκουσε νεαρή αυθάδης.

Αρκετά σε ανέχτηκα και είπες όλα αυτά τα βλάσφημα κατά των ένδοξων θεών μας.

Αυτή τη στιγμή σε διατάζω να ζητήσεις συγνώμη από τους ένδοξους θεούς μας για όλα αυτά τα κακά που τόλμησες να εκστομίσεις εναντίον τους και σαν δείγμα μετανοίας να θυμιάσεις τα ένδοξα αγάλματά τους.

Διαφορετικά, βασανιστήρια σκληρά και φοβερά σε περιμένουν, που θα ταπεινώσουν το χριστιανικό σου εγωισμό.

Τότε η αγία μας, περιχαρής που για την αγάπη της στον γλυκύ Βασιλιά της καρδιάς της, τον πολυαγαπημένο της Ιησού, θα αξιωνόταν να μαρτυρήσει, με θάρρος φανταστικό και ασύγκριτη δύναμη πίστης γυρνά στο βασιλιά και τους λοιπούς άρχοντες και τους λέει: - Μη νομίζεις βασιλιά, ότι με τις κολακείες σου και τις απειλές σου θα αρνηθώ εγώ ποτέ τον γλυκύτατο μου βασιλιά Χριστό.

Διότι δεν υπάρχει κανένα βάσανο και καμιά τιμωρία, που να με χωρίσει από την αγάπη Του.

Γι’ αυτό, ό,τι είναι να κάνεις να το κάνεις το γρηγορότερο, γιατί και εγώ ανυπομονώ πότε θα βρεθώ στην αγκαλιά του αγαπημένου μου στον Ουρανό! ΤΗΣ ΦΟΡΟΥΝ ΠΥΡΑΚΤΩΜΕΝΗ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ Τότε ο βασιλιάς, πλήρης οργής και θυμού από τα θαρρετά λόγια της αγίας μας, διατάζει τους στρατιώτες του: - Πάρτε γρήγορα από μπροστά μου αυτή τη θρασύτατη Χριστιανή και, αφού πυρώσετε καλά μια σιδερένια περικεφαλαία μέχρι να κοκκινίσει, βάλτε την τότε στο αγύριστο κεφάλι της. Πράγματι! Της φόρεσαν στο κεφάλι μια κατακόκκινη από τη φωτά σιδερένια περικεφαλαία και περίμεναν όλοι να δουν με αγωνία πως θα καιγόταν το κεφάλι της πανέμορφης Χριστιανής.

Με έκπληξη, όμως, και θαυμασμό είδαν ότι η φωτιά δεν πείραξε καθόλου το κεφάλι της αγίας, που λες και δροσιζόταν απ’ αυτό που φορούσε, ενώ η ίδια ήταν πλήρως αφοσιωμένη στην αγκαλιά της πύρινης προσευχής της προς τον αγαπημένο της Ιησού.

Μόλις είδαν το θαύμα αυτό τα πλήθη των ειδωλολατρών, θαύμασαν τη δύναμη της νέας πίστης των Χριστιανών και πάρα πολλοί απ’ αυτούς πίστεψαν στο Χριστό.

Αυτό εξόργισε πολύ τον βασιλιά, ο οποίος διέταξε αμέσως να τους συλλάβουν και να τους θανατώσουν.

Έτσι, άλλους απ’ αυτούς τους αποκεφάλισαν, άλλους τους έγδαραν και άλλους τους έπνιξαν στον Τίβερη ποταμό, που περνά μέσα από τη Ρώμη.

Την αγία μας διέταξε και την έκλεισαν φυλακή, μέχρι να σκεφθεί με ποιο σκληρό τρόπο να την βασανίσει.

Μέσα στην κατασκότεινη φριχτή φυλακή, η Αγία μας ευχαριστεί και δοξάζει τον πολυαγαπημένο της Ιησού, που την αξιώνει για χάρη της αγάπης Του να υποφέρει τούτα τα βάσανα και Τον παρακαλεί θερμά ποτέ να μην την εγκαταλείψει και σ’ όλα τα υπόλοιπα που θα έρθουν.

Την νύχτα όλη την περνάει με προσευχές και ψαλμωδίες κάνοντας ακόμα και αυτούς τους σκληροτράχηλους φύλακες της να θαυμάζουν τη νεαρή αυτή Χριστιανή.

Κατά το μεσονύχτιο και ενώ αυτή γονατισμένη προσευχόταν, ξάφνου ένα λαμπερό φως φωτίζει την κατασκότεινη φυλακή και ένας αστραφτερός άγγελος παρουσιάζεται μπροστά της.

Κρατάει στα χέρια του ένα φωτεινό Σταυρό, ένα καλάμι, ένα σπόγγο και ένα ακάνθινο στεφάνι.

Με ένα ουράνιο χαμόγελο την χαιρετά και της λέει: - Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου.

Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια των τυράννων. Ο Κύριος μας, που καταδέχτηκε για τη σωτηρία των ανθρώπων να σταυρωθεί, να δαρεί και να του φορέσουν ακάνθινο στεφάνι, και για Τον οποίο εσύ υποφέρεις όλα αυτά τα βάσανα, θα είναι πάντα μαζί σου, για να σε βοηθάει, να σε ενισχύει και να σε γλυτώνει από κάθε πειρασμό.

Ο ουρανόσταλτος Άγγελος της έλυσε όλα τα δεσμά με τα οποία την είχαν αλυσοδέσει λες και ήταν επικίνδυνος κακούργος η αγία μας και, αφού και πάλι την χαιρέτησε τρυφερά, ανέβηκε στον Ουρανό. Η Παρασκευή, έκπληκτη από την ουράνια παρουσία, δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά και την ευτυχία της καρδιάς της, που ο πολυαγαπημένος Νυμφίος της Ιησούς έστειλε Άγγελο δικό του να την παρηγορήσει και να την ενισχύσει.

Ήταν τόσο μεγάλος ο ενθουσιασμός και η ευτυχία της που όλη την νύχτα την πέρασε ξάγρυπνη με προσευχές και δεήσεις.

Λες και η κατασκότεινη φυλακή ήταν γι’ αυτήν ένα Παλάτι λαμπερό με χίλιες δυο ομορφιές. ΤΗΣ ΚΑΙΝΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ Την άλλη μέρα, διέταξε ο βασιλιάς να φέρουν την αγία μας μπροστά στο θρόνο του.

Είχε αγωνία να δει αν τα βασανιστήρια και η σκοτεινή φυλακή τρομοκράτησαν τη νεαρή Χριστιανή.

Όταν οι στρατιώτες πήγαν στη φυλακή για να φέρουν την Παρασκευή στο βασιλιά, έμεινα έκπληκτοι απ’ αυτό που είδαν. Η Παρασκευή λυμένη από τα δεσμά της με παράδοξο τρόπο, καθόταν χαρούμενη και τους περίμενε.

Ο βασιλιάς Αντωνίνος, μη μπορώντας να εξηγήσει την ειρηνική και χαρούμενη έκφραση της Παρασκευής, την ρωτά ξανά αν μετάνιωσε από την εμμονή της στη νέα πίστη και αν θέλει επιτέλους να θυσιάσει στους θεούς του.

Για άλλη μια φορά, όμως, παίρνει τη σταθερή και θαρραλέα απάντηση της αγίας μας. - Μάταια, ανόητε βασιλιά, προσπαθείς να με πείσεις να θυσιάσω στους ψεύτικους θεούς σου.

Με τίποτα σ’ αυτή τη γη δεν ανταλλάζω την αγάπη που έχω στην καρδιά μου για τον μοναδικό Βασιλιά της ψυχής μου και του κόσμου όλου, τον γλυκύ μου Ιησού.

Και πλανάσαι, αν νομίζεις ότι μπορούν να με τρομάξουν όλα αυτά τα βασανιστήρια, με τα οποία με απειλείς.

Η σταθερή και γεμάτο πίστη απάντηση της Παρασκευής εξοργίζει ακόμα περισσότερο το βασιλιά, που γεμάτος θυμό διατάζει τους στρατιώτες του να κρεμάσουν την αγία μας από τα μαλλιά της κεφαλής της και με αναμμένες λαμπάδες να της καίνε όλο της το σώμα.

Η αγία μας πονάει τρομερά από το φοβερό αυτό μαρτύριο αλλά σιωπά, υπομένει και προσεύχεται θερμά.

Φαίνεται τόσο απορροφημένη από την προσευχή, που σου δίνει την αίσθηση ότι όλη της ύπαρξη λες και βρίσκεται αλλού, σε άλλους χώρους χαράς και ευφροσύνης. ΣΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΣΑ Όταν ο βασιλιάς Αντωνίνος είδε πως με τίποτε δεν άλλαζε η Παρασκευή, διέταξε χειρότερο μαρτύριο να της ετοιμάσουν.

Είπε να γεμίσουν ένα μεγάλο καζάνι με πίσσα και λάδι και να το βράσουν με δυνατή φωτιά τόσο πολύ, ώστε να κοχλάζει.

Έπειτα, να την ρίξουν μέσα για να καεί.

Καινούριο, όμως, θαύμα προκαλεί αίσθηση φοβερή τόσο στο βασιλιά όσο και στο πλήθος των ειδωλολατρών.

Η αγία μας στέκεται στη μέση του μεγάλου καζανιού με την καυτή πίσσα και το λάδι, αβλαβής, λες και ήτανε μέσα σε δροσερή πηγή.

Ο βασιλιάς απορεί για το θαύμα αυτό και με παιδική αφέλεια την ρωτά: - Παρασκευή, γιατί δεν καίγεσαι; - Γιατί, ο Χριστός, Τον οποίο αγαπώ και λατρεύω, δρόσισε το καζάνι και το καυτό περιεχόμενό του και δεν καίγομαι.

Στην καινούρια απορία του, ρωτά πάλι την αγία μας με φανερή περιέργεια: - Ράντισε με και μένα, για να δω αν καίει… Πήρε τότε η αγία μας με τα δυο της χέρια λίγο από το περιεχόμενο του καζανιού και το έριξε στο πρόσωπο του βασιλιά.

Τότε, ω του θαύματος! Κάηκαν αμέσως τα μάτια του βασιλιά και τυφλώθηκε, το δε πρόσωπό του παραμορφώθηκε από τα φοβερά εγκαύματα.

Φοβεροί πόνοι τον έκαναν να ουρλιάζει και να παρακαλεί την αγία μας να τον σώσει: - Λυπήσου με αγία του Θεού και κάνε με καλά.

Πιστεύω και εγώ τώρα στο Θεό των Χριστιανών.

Θεράπευσε τα μάτια μου και θα γίνω και εγώ μαθητής του Χριστού! Κανείς απ’ όλους όσους παρευρισκόταν εκεί δεν θα μπορούσε να διανοηθεί μια τέτοια αναπάντεχη εξέλιξη. Η Αγία μας βγήκε από το καζάνι και με λόγια συνετά κατήχησε στη Χριστιανική πίστη το βασιλιά.

Στη συνέχεια τον βάπτισε στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος.

Τη στιγμή μάλιστα που το νερό της βάφτισης έπεφτε πάνω στο βασιλιά, νέο θαύμα προκαλούσε ιερή συγκίνηση.

Τα μάτια του βασιλιά έβλεπαν ξανά το φως του ήλιου, θεραπευμένα πλήρως, ενώ στη ψυχή του έμπαινε ένα άλλο φως, το Φως του Χριστού. Όσοι Χριστιανοί βρισκόντουσαν εκεί, δόξασαν μαζί με την αγία μας το Χριστό, που με χίλιους δυο τρόπους καθοδηγεί στη σωτηρία τα πλανεμένα του πρόβατα.

Ο βασιλιάς Αντωνίνος, ο επονομαζόμενος > σταμάτησε αμέσως τον διωγμό των Χριστιανών και ελευθέρωσε πλήρως την αγία Παρασκευή.

Μετά από αυτό το θαύμα, η αγία μας έλαβε το χάρισμα να θεραπεύει τους πάσχοντας από τα μάτια, όπως κάποιοι άλλοι άγιοι έλαβαν ανάλογα χαρίσματα.

Όπως, π.χ. ο άγιος Αντύπας τα δόντια, ο άγιος Τρύφων τα λαχανικά, ο άγιος Γεράσιμος τους δαιμονιζόμενους, ο άγιος Σεραφείμ την ακρίδα και λοιπά, έτσι και η αγία Παρασκευή έχει το χάρισμα να θεραπεύει τα μάτια και να δίνει το φως στους τυφλούς. ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Μετά την απελευθέρωσή της από το βασιλιά Αντωνίνο, η αγία μας άρχισε να τριγυρνά πόλεις και χωριά και να τους ευαγγελίζει στην νέα πίστη, στον αληθινό Θεό των Χριστιανών.

Με δύναμη λόγου αλλά και με πολλά θαύματα προσέλκυε πλήθος ειδωλολατρών στο Χριστό.

Η φήμη του ονόματός της προέτρεχε πολλές φορές της παρουσίας της και οι διψασμένοι για την αλήθεια άνθρωποι έτρεχαν κοντά της για να ακούσουν το κήρυγμα του Ευαγγελίου.

Η ηθική ζωή των Χριστιανών με τον τέλειο τρόπο κοινωνικής συμπεριφοράς τους, που ήταν γεμάτος αγάπη, ειλικρίνεια, σεβασμό στο συνάνθρωπο καθώς και οι λοιπές αρετές με τις οποίες ήταν στολισμένοι, δεν άφηναν ανεπηρέαστους τους καλοπροαίρετους ειδωλολάτρες.

Γι’ αυτό και πλήθος ήταν όλοι εκείνοι, που με λαχτάρα πραγματική ζητούσαν από την αγία μας να τους κατηχήσει στη χριστιανική πίστη και να τους κάνει Χριστιανούς.

Βέβαια, αυτό ποτέ δεν άρεσε στους ειδωλολάτρες ιερείς, οι οποίοι δεν έπαψαν να ξεσηκώνουν τα φανατικά πλήθη των ειδωλολατρών και τους άρχοντές τους εναντίον της αγίας μας.

Έτσι, κάποτε που η Παρασκευή πήγε σε μια πολιτεία να κηρύξει το Χριστό, πήγαν στο βασιλιά του τόπου εκείνου, ονομαζόμενο Ασκληπιό και κατήγγειλαν την Παρασκευή.

Εκείνος διέταξε τότε να συλλάβουν την αγία μας και να την οδηγήσουν στο δικαστήριο, για να την δικάσουν. - Ποια είσαι συ και ποιον καινούριο Θεό κηρύττεις; Την ρώτησε αυστηρά εκείνος.

Εκείνη, αφού έκαμε το σήμα του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού πάνω της και επικαλέστηκε την βοήθεια του Χριστού, του λέει: - Το ποια είμαι και από πού κατάγομαι δεν νομίζω ότι σε απασχολεί, βασιλιά. Ο Θεός όμως Τον οποίο λατρεύω και κηρύττω θέλω να ξέρεις ότι δεν είναι κανένας καινούριος, γιατί είναι ο μόνος αληθινός Θεός που υπάρχει σε σχέση με τους ψεύτικους θεούς που γνωρίζεις και που είναι ο Δημιουργός όλου του κόσμου.

Είναι αυτός που έπλασε τον Ουρανό και τη Γη και όλες τις ομορφιές αυτού του κόσμου, με τα δένδρα, τα ζώα, τα πουλιά, τη θάλασσα και τα άστρα και ότι άλλο βλέπεις με μόνο ένα πρόσταγμά του.

Στο τέλος έπλασε και την κορωνίδα της δημιουργίας του, τον άνθρωπο τον οποίο έβαλε μέσα σ’ ένα πανέμορφο χώρο, τον Παράδεισο, για να είναι ευτυχισμένος και χαρούμενος.

Εκεί, όμως, ο εχθρός του ανθρώπου, ο σατανάς, με τη μορφή του φιδιού, ξεγελά το πρώτο ζευγάρι των ανθρώπων, τον Αδάμ και την Εύα, και με τη φιλοδοξία που τους ενέπνευσε, να γίνουν δηλαδή και αυτοί δήθεν θεοί, τους έβγαλε από τον Παράδεισο.

Έκτοτε ο άνθρωπος παρασυρμένος από τα διάφορα πάθη του ζούσε μέσα στην αμαρτία, μακριά από το Θεό και τις θεϊκές εντολές του.

Έφτασε στο σημείο να πιστεύει και να λατρεύει, αντί τον Δημιουργό, τα άψυχα δημιουργήματά του Θεού.

Αντί τον Κτίστη, τα κτίσματά του.

Έτσι, ο πόνος και η δυστυχία, το λάθος και η κακία ήταν καθημερινό βίωμά του.

Μέχρι που λυπήθηκε ο Θεός το ανθρώπινο γένος και απέστειλε στη γη το μοναχοπαίδι του, τον Ιησού Χριστό να γεννηθεί απλά και φτωχικά μέσα σε μια φάτνη ταπεινή, να ζήσει ανάμεσά μας και να μας δείξει τον αληθινό δρόμο της αγάπης, της χαράς και της ευτυχίας. Ο Κύριός μας Ιησούς, με θαύματα και με μια υπέροχη και μοναδική διδασκαλία, που είχε σαν κέντρο της μόνο την αγάπη και το σεβασμό στον συνάνθρωπό μας, γιατί είμαστε όλοι παιδιά του Θεού και αδέλφια μεταξύ μας, έδειξε σε όλους εκείνους που αγαπούν την αλήθεια, τον αληθινό δρόμο για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Γνωρίζοντας τον αληθινό Θεό και ζώντας σύμφωνα με τις θεϊκές εντολές Του, γίνεσαι καλύτερος και τέλειος άνθρωπος, χαρούμενος και ευτυχισμένος.

Την λύτρωση, όμως, αυτή του ανθρώπου ποτέ δεν ήθελε ο πρωτομάστορας της κακίας και της αμαρτίας, ο καταραμένος σατανάς, γι’ αυτό και με δόλια τεχνάσματα έπεισε τους ανθρώπους να μην πιστέψουν στην αλήθεια, αλλά να παραμείνουν με φανατική προσήλωση στο ψέμα και την κακία.

Οι άνθρωποι, αντί να αγαπήσουν την αλήθεια και να μισήσουν το ψέμα, πείστηκαν από τον σατανά και σταύρωσαν τον Υιό του Θεού σαν κακούργο.

Εκείνος, όμως, αναστήθηκε μετά από τρεις μέρες και πριν αναληφθεί στους Ουρανούς άφησε εντολή στους μαθητές Του να κηρύξουν το Ευαγγέλιο της Αγάπης Του σε όλο τον κόσμο, χαρίζοντας στον καθένα που θα Τον πίστευε και θα ζούσε σύμφωνα με τις εντολές του, το πιο πολύτιμο δώρο σε γη και Ουρανό, τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος.

Την απόλυτη χαρά, ειρήνη και ευτυχία που ανθρώπινος νους δεν μπορεί να περιγράψει.

Εγώ δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένας μικρός και ταπεινός κήρυκας της θείας αγάπης και ευσπλαχνίας Του, που επιθυμεί τούτη τη στιγμή να γνωρίσετε και σεις το μεγαλείο της Χριστιανικής πίστης και τη χαρά, που πηγάζει από την πίστη στον αληθινό Θεό.

Τα λόγια αυτά της αγίας μας και η πειστική ευγλωττία της έκαναν πολλούς ειδωλολάτρες να προβληματιστούν και να θέλουν να ακούσουν περισσότερα για τη Χριστιανική πίστη.

Βέβαια δεν ήταν το ίδιο για το βασιλιά Ασκληπιό καθώς και τους φανατικούς ειδωλολάτρες, οι οποίοι αξίωσαν από τον βασιλιά τους να τιμωρήσει παραδειγματικά την Παρασκευή μαζί με τη νεόφερτη θρησκεία της. ΤΗΝ ΡΙΧΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΦΙΔΙΑ Ο Ασκληπιός, ακολουθώντας τη συμβουλή των φανατικών ειδωλολατρών, διέταξε να πάρουν την Παρασκευή και να την φέρουν έξω από την πόλη, σε ένα μεγάλο λάκκο όπου φώλιαζαν πολλά δηλητηριώδη φίδια και ιδιαιτέρως ένα τόσο μεγάλο και φοβερό, που φάνταζε σαν δράκος των παραμυθιών.

Μέσα σ’ αυτό το λάκκο έριχναν κατά καιρούς τους διάφορους καταδίκους, οι οποίοι πέθαιναν ακαριαία από τα θανατηφόρα δαγκώματα των φιδιών.

Εδώ λοιπόν έφεραν και έριξαν την αγία Παρασκευή, για να την κάνουν τροφή των φιδιών.

Όταν την έριξαν μέσα περίμεναν όλοι να δουν αμέσως νεκρή τη νεαρή Χριστιανή.

Τι έκπληξη όμως τους περίμενε, σαν είδαν τα φίδια να μαζεύονται γύρω της και κανένα να μη τολμά να της επιτεθεί.

Όλοι περίμεναν με αγωνία να δουν τι θα έκανε και ο φοβερός δράκος, το μεγάλο και φοβερό φίδι που ήταν ακόμα τρυπωμένο μέσα στη φωλιά του.

Όταν εκείνο με μεγάλο θόρυβο και συριγμό άρχισε να ξετρυπώνει από τη φωλιά του και να παίρνει στάση επιθετική εναντίον της αγίας μας, η αγωνία όλων είχε κορυφωθεί.

Η αγία μας έστρεψε τα βλέμματα στον Ουρανό και προσευχήθηκε θερμά στον αγαπημένο Κύριο της, να την βοηθήσει και να σκοτώσει το τρομερό θεριό.

Μετά γύρισε ήρεμη προς το μέρος του θεριού και με το δεξί της χέρι σημείωσε στον αέρα, απέναντι στο φοβερό φίδι, το σημείο του ένδοξου συμβόλου των Χριστιανών, το σημείο του Σταυρού.

Το φίδι, λες και κάποιος το βασάνιζε δυνατά, άρχισε να χτυπιέται και να στριφογυρίζει πέρα δώθε με τέτοια μανία, που προκαλούσε στον καθένα φόβο και μεγάλο τρόμο.

Μόνο η αγία μας στεκόταν εκεί, απέναντί του, ήρεμη, έτοιμη να δείξει σ’ όλους τη μεγάλη δύναμη που έχει το σημείο του Σταυρού του Χριστού και η αληθινή πίστη στον Ένα και μοναδικό Θεό.

Γνώριζε πολύ καλά πως απ’ αυτή τη μάχη δεν θα σκοτωνόταν μόνο το φίδι αυτό, αλλά και το νοητό φίδι, ο σατανάς, που πειράζει στην αμαρτία τα έμψυχα πλάσματα του Θεού, τους ανθρώπους, για χάρη των οποίων έχυσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το πανάγιο Αίμα Του πάνω στο Σταυρό.

Με ιερή μεγαλοπρέπεια σηκώνει η αγία μας το χέρι της, για άλλη μια φορά, ψηλά στον αέρα, απέναντι από το φοβερό δράκοντα, και κάνει το σημείο του Σταυρού, επικαλούμενη τη θεία βοήθεια.

Τότε, λες και ένα μαχαίρι κοφτερό πέρασε πάνω από το φίδι, το έκοψε στα δύο και το άφησε ευθύς νεκρό και ασάλευτο μπροστά στα πόδια της αγίας μας.

Το τι επακολούθησε τότε από τον κόσμο που παρακολουθούσε τα γινόμενα δεν περιγράφεται.

Σκηνές ξέφρενης χαράς και ενθουσιασμού που έδειχναν πόσο τους είχε επηρεάσει τούτο το θαύμα της νεαρής Χριστιανής.

Με δυνατές φωνές και αλαλαγμούς φώναζαν και ομολογούσαν ότι είναι μεγάλη η δύναμη του Χριστού, που κηρύττει η Παρασκευή.

Ακόμα και ο βασιλιάς ενθουσιάστηκε τόσο πολύ, που ζήτησε από την αγία μας να τους πει περισσότερα για το Χριστό και το Ευαγγέλιό Του.

Εκείνη, με καταπληκτική ευγλωττία, φωτισμένη από το Θεό, τους είπε πολλά γύρω από τα θαύματα του Χριστού και την υπέροχη και μοναδική χριστιανική διδασκαλία.

Μεγάλο πλήθος του λαού, μαζί με τον βασιλιά Ασκληπιό, έγιναν Χριστιανοί και βαπτίστηκαν στο όνομα της αγίας Τριάδος. ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Μετά από κει, η αγία μας ταξίδεψε σε πολλές χώρες και πόλεις κηρύττοντας με δύναμη και πάθος το Ευαγγέλιο του Χριστού και κάνοντας αναρίθμητες ψυχές να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τον Κύριό μας Ιησού.

Στο τέλος, ήρθε και στην Ελλάδα.

Έφθασε κοντά στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην ωραία κοιλάδα των Τεμπών.

Και εκεί, πολλοί καλοπροαίρετοι άκουσαν με ενδιαφέρον το Ευαγγελικό κήρυγμα και πίστεψαν στο Χριστό.

Σαν έμαθε ο άρχοντας του τόπου εκείνου, κάποιος Ταράσιος, τη μεγάλη δράση της Παρασκευής, δεν άργησε να την κυνηγήσει και να στείλει τους άνδρες του για να τη συλλάβουν και να την φέρουν δέσμια μπροστά του.

Οι στρατιώτες του την έψαξαν και την βρήκαν την ώρα που στην όμορφη κοιλάδα των Τεμπών μιλούσε στα πλήθη για το Χριστό.

Αφού την αλυσόδεσαν την έφεραν σε μια πόλη κοντά στη Θεσσαλονίκη, όπου βρισκόταν τότε ο Ταράσιος.

Σήμερα, στο σημείο που συνέλαβαν οι στρατιώτες την αγία μας υπάρχει Ναός της αγίας Παρασκευής. Ο Ταράσιος, άνθρωπος σκληρός και φανατικός ειδωλολάτρης, μόλις είδε την αγία μας, της λέει με θυμό και οργή. - Ποιος δαίμονας κακός σε έφερε στα μέρη μας να βλαστημάς τους θεούς μας και να κηρύττεις για Θεό έναν που γεννήθηκε πριν 150 χρόνια και που ο Καίσαρας Αύγουστος και οι Εβραίοι σταύρωσαν ως κακούργο; - Κανένας πονηρός δαίμονας, του απαντά τότε η αγία μας, δεν με έφερε εδώ αλλά η αγάπη στον Ένα και αληθινό Θεό, που συ αγνοείς.

Αυτόν, που ήρθε στη γη για να διώξει από τον κόσμο μας το μίσος και την κακία και να γεμίσει τις ψυχές μας με αγάπη, χαρά και ευτυχία.

Αυτόν, που θέλει να κρημνίσουμε από το βάθρο της ψυχής μας κάθε ψευτιά και αμαρτία και στη θέση του να υψώσουμε το λάβαρο της αλήθειας και της ανθρωπιάς.

Αυτόν, που θέλει να είμαστε όλοι αδέλφια, μικροί και μεγάλοι, πλούσιοι και φτωχοί και όχι τύραννοι απάνθρωποι και σκληροί.

Αυτόν, που ήρθε να μας πει ότι όλοι είμαστε αδέλφια, γιατί είμαστε δικά του δημιουργήματα, δικά του παιδιά.

Αυτόν, τον Θεό ευαγγελίζομαι τώρα σε όλους εσάς, παρακαλώντας σας να αφήσετε τα ψεύτικα είδωλα, τα οποία χρησιμοποιούν με πονηριά οι δαίμονες για να σας παραπλανούν και να σας κρατούν σφιχτά κάτω από τα σκοτεινά και πονηρά δεσμά τους. ΣΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΔΙ Σαν άκουσε ο σκληροτράχηλος Ταράσιος όλα αυτά που είπε η αγία μας ταράχτηκε φοβερά και οργίστηκε πολύ.

Διέταξε τους στρατιώτες του να βράσουν αμέσως ένα μεγάλο καζάνι με λάδι, πίσσα και μολύβι και μετά να ρίξουν μέσα την Παρασκευή.

Για άλλη μια φορά, όμως, ο Θεός επεμβαίνει και σώζει το αγαπημένο και πιστό του παιδί.

Όπως παλιά έστειλε τον άγγελό Του στη φλογισμένη κάμινο Της Βαβυλώνας, μέσα στην οποία είχαν ρίξει τους αγίους Τρεις Παίδες και τη δρόσισε, έτσι και τώρα, στέλνει ξανά τον άγγελό Του και μετατρέπει σε δροσιά το περιεχόμενο του καζανιού που κόχλαζε από τη μεγάλη φωτιά που έκαιγε από κάτω του.

Έτσι, η αγία μας στεκόταν στο μέσο του καζανιού, σαν σε δροσερή πηγή και έψελνε ύμνους ευχαριστίας και δοξολογίας στον παντοδύναμο Θεό.

Οι ειδωλολάτρες, που είδαν αυτό το θαύμα, ενθουσιάστηκαν από την δύναμη της καινούριας θρησκείας και έβλεπαν τώρα με συμπάθεια και πολύ αγάπη τη χαριτωμένη νεαρή Χριστιανή.

Πολλοί απ’ αυτούς πίστεψαν αμέσως στο Χριστό και ήθελαν να μάθουν περισσότερα για τη νέα αυτή πίστη.

Αυτό, βέβαια, εξόργισε ακόμα περισσότερο τον Ταράσιο.

Άρχισε, λοιπόν, να κατηγορεί την αγία μας ότι ήταν μια πονηρή μάγισσα, την οποία έπρεπε γρήγορα να τιμωρήσει με φριχτά βασανιστήρια.

Για το λόγο αυτό διατάζει τους στρατιώτες του: - Πιάστε γρήγορα την ελεεινή αυτή Χριστιανή και τεντώστε το σώμα της καταγής από τα χέρια και τα πόδια.

Έπειτα, μαστιγώστε την αλύπητα με βούνευρα, ώστε να αναγκασθεί ή να θυσιάσει στους αθάνατους θεούς μας ή να πεθάνει.

Οι στρατιώτες εκτέλεσαν αμέσως τις εντολές του και άρχισαν όλοι εκ περιτροπής να χτυπούνε δυνατά και με μανία την αγία μας.

Το πορφυρό αίμα της μάρτυρος, που ύστερα από κάθε χτύπημα, με αφθονία πλημμύριζε το πάναγνο σώμα της και κοκκίνιζε το έδαφος πάνω στο οποίο την είχαν τεντώσει, έκανε τον κόσμο αφ’ ενός να αγανακτεί κατά του Ταράσιου και της σκληρής και απάνθρωπης θρησκείας τους και αφ’ ετέρου να συμπαθούν όλο και περισσότερο τη Χριστιανική πίστη που έδινε τόση δύναμη και κουράγιο στους πιστούς της.

Οι στρατιώτες, ενώ ο ένας μετά τον άλλο κουρασμένοι και καταϊδρωμένοι παρατούσαν το σκληρό τους καθήκον, η αγία μας έδειχνε σαν να μη ζούσε σ’ αυτό τον κόσμο.

Παραδομένη στην αγκαλιά του Θεού, μέσα στη πύρινη προσευχή που ψέλλιζαν διαρκώς τα αιματοβαμμένα χείλη της, έδειχνε να περιμένει με χαρά το τέλος της που θα την έφερνε μια ώρα γρηγορότερα στην ουράνια κατοικία του Παραδείσου.

Ούτε και ο Ταράσιος μπόρεσε να μην ομολογήσει τη μεγάλη υπομονή και τη θαυμαστή καρτερία της μάρτυρας στα οδυνηρά τούτα βασανιστήρια.

Βλέποντας τον κόσμο να αγανακτεί εναντίον του για την τόση σκληρή μεταχείριση απέναντι σε ένα κοριτσόπουλο, ντράπηκε κάποια στιγμή και διέταξε τους στρατιώτες του να σταματήσουν προς στιγμή τα βασανιστήρια της αγίας μας μπροστά στον κόσμο.

Σκληρός και κακότροπος καθώς ήταν, διέταξε να κλείσουν στη φυλακή την Παρασκευή και κει να την τεντώσουν ξανά από τα τέσσερα σημεία.

Έπειτα να της βάλουν στο στήθος ένα μεγάλο ογκόλιθο, για να μη μπορεί να αναπνεύσει εύκολα, και έτσι να την αφήσουν έως το άλλο πρωί, μέχρι να σκεφτεί κάποιο άλλο πιο φριχτό βασανιστήριο.

Είναι να απορεί κανείς πως μπορούσε να υπάρχει μέσα σε μια ανθρώπινη καρδιά τόσο μίσος και κακία, που μόνο ο σατανάς μπορούσε να έχει.

Γίνεται όμως κατανοητό αυτό αν πιστέψουμε πως αυτοί οι άνθρωποι, ήταν τόσο πλανεμένοι και δεμένοι με τα φριχτά δεσμά του σατανά και της σατανικής θρησκείας που ακολουθούσαν, ώστε να μη μπορούν να δουν την αλήθεια και να κάνουν ό,τι ο αρχηγός τους σατανάς τους υπαγόρευε. ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Μέσα στη σκοτεινή φυλακή, με τον ογκόλιθο στο στήθος της η μεγαλομάρτυς Παρασκευή, προσπαθούσε με δυσκολία να αναπνεύσει αλλά όχι και να προσευχηθεί.

Παρακαλούσε με δάκρυα στα μάτια τον πολυαγαπημένο της Ιησού να της δίνει δύναμη και κουράγιο για να αντέξει και τούτο το μαρτύριο.

Ο σατανάς χαιρόταν που έβλεπε τη νεαρή Χριστιανή να υποφέρει πολύ και να αγωνίζεται να αναπνεύσει με τον μεγάλο ογκόλιθο στο στήθος.

Ήξερε καλά πως ο Χριστός δεν θα εγκατέλειπε ποτέ την δούλη του.

Όσες φορές τόλμησε να πειράξει με τα δαιμονικά βέλη του την Παρασκευή, παρουσιαζόταν ευθύς η Χάρις του Θεού και χαλούσε τα πονηρά του σχέδια.

Τώρα, όμως, είδε ότι αργούσε αυτή η Χάρις του Θεού να εμφανιστεί και να επουλώσει τις πληγές της μάρτυρας.

Αυτό άρπαξε σαν ευκαιρία για να αποτολμήσει άλλη μια πονηρή έφοδο κατά της ταλαιπωρημένης μάρτυρας.

Έρχεται αόρατα δίπλα της και σφυρίζει στ’ αυτιά της λόγια απιστίας και απόγνωσης. - Μη νομίζεις ταλαίπωρη Παρασκευή ότι ο Θεός είναι μαζί σου.

Είσαι ανόητη που αρνήθηκες να θυσιάσεις στους θεούς του βασιλιά.

Τι πέτυχες με την άρνηση σου αυτή; Θα πεθάνεις πάνω στο άνθος της ηλικίας σου, και τα ωραία νιάτα σου θα χαραμιστούν για κάποιον που πέθανε πάνω στο σταυρό.

Φώναξε δυνατά να έρθει ο φύλακας της φυλακής να σου βγάλει τον ογκόλιθο από το στήθος σου, που δε σε αφήνει να αναπνεύσεις και πες του ότι είσαι έτοιμη να θυσιάσεις στους θεούς τους.

Εσύ, αν θέλεις, κράτα μέσα σου την πίστη στο σταυρωμένο σου. Ο Θεός σου θα σε καταλάβει ότι δεν άντεξες αυτό το μαρτύριο και δε θα σου θυμώσει.

Έλα τι περιμένεις! Αρνήσου μια φορά μόνο το Θεό σου, για να γλυτώσεις τώρα το θάνατο και μετά βλέπεις και κάνεις.Η αγία μας, παρά την μεγάλη εξάντληση και τους αφόρητους πόνους που είχε, γρήγορα κατάλαβε την πανουργία του σατανά.

Επιστράτευσε γρήγορα όσες ψυχικές δυνάμεις της είχαν απομείνει και με μεγάλη φωνή έβγαλε μέσα από τα βάθη της καρδιάς της, με δάκρυα στα μάτια, για άλλη μια φορά, θερμή προσευχή στον πολυαγαπημένο της Ιησού.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν είχε κουράγιο ούτε μια φράση να αρθρώσει, εκτός από μια λέξη αγαπημένη.

Μια λέξη που είχε γίνει ένα με την καρδιά της, τα χείλη και το μυαλό της.

Μια λέξη, που έκλεινε μέσα της όλη την αγάπη και τα όνειρά της, γιατί προσδιόριζε τη μια και μοναδική μορφή που είχε αγαπήσει με δύναμη και πάθος σ’ αυτή τη ζωή και που για χάρη της τώρα υπέφερε και μαρτυρούσε.

Ήταν αυτή η λέξη, η ίδια της η ζωή, γιατί ήταν το όνομα του λατρευτού της Ιησού.

Μόνο, λοιπόν αυτή τη λέξη μπόρεσε να πει με αγάπη ζηλευτή τρεις φορές: - Ιησού μου, Ιησού μου, Ιησού μου!!! Στο άκουσμα αυτό, που με τόση αγάπη πρόφεραν τα χείλια της μεγαλομάρτυρας Παρασκευής, τρόμαξε υπερβολικά ο σατανάς.

Σαν φωτιά ανήλεη, το πανάγιο όνομα του Ιησού, του έκαψε τα σωθικά και σαν χίλιοι κεραυνοί μαζί τον χτύπησε δυνατά και τον πέταξε μακριά από την βασανισμένη μεγαλομάρτυρα.

Για άλλη μια φορά νιώθει η αγία μας στη πράξη πόσο ο Χριστός αγαπάει και βοηθάει όσους Τον επικαλούνται με πίστη και αγάπη.

Για άλλη μια φορά αντιλαμβάνεται πόση μεγάλη δύναμη έχουν οι προσευχές των αγίων.

Φτάνει το όνομα του Θεού τους να πουν, κι Εκείνος τρέχει γρήγορα κοντά τους να βρεθεί!Αυτόν τον έστελνε στα τάρταρα και στα βασανιστήρια του Άδη να τυραννιέται και ο Κύριος τώρα εμφανιζόταν με αναρίθμητο πλήθος αγγέλων δίπλα Του στη νεαρή πιστή μαθήτριά Του.Πράγματι! Εκείνη τη στιγμή, που η αγία μας φώναξε δυνατά το πανάγιο όνομα του αγαπημένου της Κυρίου, λες και άνοιξαν οι ουρανοί.ΤΟ ΜΑΡΤΎΡΙΟ.Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμου.Την ευχή της να έχουμε!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους