Original Post

Πλήρες Κείμενο:

💬 «Υπήρχαν πολλές φορές που έλεγα στη γυναίκα μου ότι είμαι καλά αλλά το βράδυ ας πούμε που θα έκλειναν όλα τα φώτα, η γυναίκα μου κοιμόταν και εγώ καθόμουν στο μπάνιο και έκλαιγα.

Αναρωτιόμουν τι μου συμβαίνει.

Αυτό που με ευχαριστούσε ήταν να είναι όλα κλειστά και να είμαι μέσα στο σκοτάδι.

Καθόμουν μία ώρα στο μπάνιο και να κοιτούσα απλά μέσα στο σκοτάδι.

Αυτό με ευχαριστούσε» 💬 «Σκεφτόμουν τα πάντα.

Ήταν μονόδρομος να σταματήσω το ποδόσφαιρο.

Στο μυαλό μου είχα ότι αν το σταματήσω, θα ελευθερωθώ.

Το είχα τεράστιο βάρος.

Το να σηκωθώ το πρωί να πάω προπόνηση ήταν τεράστιο βάρος και έλεγα "Χριστέ μου, τι κάνω; γιατί κάνω κάτι που δεν μου αρέσει". Έπρεπε να βρω τι φταίει.

Εν τέλη ήταν κατάθλιψη.

Είπα εντάξει, θα το παλέψω και θα το νικήσω». 💪 Αυτή είναι η ιστορία του Αλέξανδρου Κυζιρίδη όπως την εξομολογήθηκε στο Gazzetta και τον Notis Chalaris.

Μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής από ένα παιδί που δεν του χαρίστηκε τίποτα.

Πέρασε «μαύρες» στιγμές με τον εαυτό του, άκουσε τη φράση «δεν σε θέλει καμία ομάδα» και όλα αυτά μόλις λίγους μήνες πριν έρθει το... τρένο με τη Χαρτς. ⤵ Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξή του στα σχόλια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους