«Υ.Γ. Και αν είσαι ανάπηρη γυναίκα; Αποφεύγεις τις κακοτοπιές και τους πολύ άντρες από επιλογή ή επειδή δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι;» Πόσο αφελείς ήμασταν… Και πόσο χειρότερη είναι πολλές φορές...

Πλήρες Κείμενο:

«Υ.Γ. Και αν είσαι ανάπηρη γυναίκα; Αποφεύγεις τις κακοτοπιές και τους πολύ άντρες από επιλογή ή επειδή δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι;» Πόσο αφελείς ήμασταν… Και πόσο χειρότερη είναι πολλές φορές η πραγματικότητα… Έχει περάσει λίγη ώρα που διαβάσαμε για τον αγριο ξυλοδαρμό μιας εγκύου γυναίκας, η οποία έχασε το παιδί που κυοφορούσε.

Πολλά από τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι είναι τυφλή… Σπάνια γράφουμε τόσο άμεσα αλλά πρεπει να εξηγήσουμε γιατί μια τέτοια πληροφορία είναι σημαντική από πολλές πλευρές.

Οι ανάπηρες γυναίκες λοιπόν βρίσκονται στο σημείο όπου συναντιούνται δύο - όχι τόσο διαφορετικά - συστήματα καταπίεσης.

Η πατριαρχία και η εξιδανίκευση της κανονικότητας (ableism). Η πατριαρχία αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως κατώτερη από τον άνδρα, ως ένα σώμα πάνω στο οποίο μπορεί να ασκηθεί έλεγχος και εξουσία.

Ο μισαναπηρισμός αντιμετωπίζει το ανάπηρο άτομο ως κατώτερο από το μη ανάπηρο, επειδή αποκλίνει από το πρότυπο του «κανονικού», του «ικανού» και του «παραγωγικού» ανθρώπου, με αποτέλεσμα να το αποκλείει με κάθε μέσο και ευκαιρία.

Και τα δύο συστήματα βασίζονται στην ίδια λογική: Κάποιοι άνθρωποι αξίζουν περισσότερο.

Περισσότερη δύναμη, περισσότερη αυτονομία και περισσότερο έλεγχο από άλλους.

Περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερα προνόμια και περισσότερη ζωή.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ανάπηρες γυναίκες αντιμετωπίζουν ..περισσότερη έμφυλη βία.

Δεν είναι μια «ευάλωτη ομάδα» από τη φύση της.

Καταλήγει απροστάτευτη επειδή επιτρέπουμε να συνυπάρχουν και να αλληλοενισχύονται η πατριαρχία και ο μισαναπηρισμός.

Τα ποσοστά αυτά επιβεβαιώνονται στην Ελλάδα και από πρόσφατη έρευνα του Κέντρο Διοτίμα που δείχνει ότι οι ανάπηρες γυναίκες βιώνουν συχνότερα έμφυλη βία, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν περισσότερα εμπόδια όταν προσπαθούν να ζητήσουν βοήθεια ή να βρουν προστασία π.χ. από την ελληνική αστυνομία.. Όμως, όταν ανοίγει η συζήτηση για την έμφυλη βία, οι ανάπηρες γυναίκες παραμένουν αόρατες ή στην καλύτερη περίπτωση ένας αστερίσκος… και σε αυτό πρέπει να μπει τελεία.

Πρέπει να μας γίνει ξεκάθαρο ότι μια ανάπηρη γυναίκα κινδυνεύει και δεν λαμβάνει «ειδικής μεταχείρισης» από τον θύτη/κακοποιητή της. Και αυτό δεν μπορεί να περνάει έτσι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους