Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ο Mateo, ένας εκατομμυριούχος επιχειρηματίας, είχε παρκάρει το πολυτελές του όχημα στην είσοδο του αρχοντικού του στη Lomas de Chapultepec στις 16:47, ένα απόγευμα Πέμπτης.

Είχε φτάσει στο σπίτι σχεδόν 2 ώρες νωρίτερα από το συνηθισμένο.

Η κίνηση στο Periférico ήταν εξαντλητική, όμως εκείνος ήθελε μόνο να λύσει τη γραβάτα του, να πιει ένα διπλό ποτήρι και να μην σκεφτεί απολύτως τίποτα μέχρι το επόμενο πρωί.

Η ζωή του ήταν ένα κενό κέλυφος από 60 ώρες καθαρής εργασίας την εβδομάδα.

Ακριβώς πριν από 2 χρόνια, η σύζυγός του, η Clara, είχε χαθεί σε ένα τρομερό ατύχημα.

Από εκείνη τη θλιβερή μέρα, το φως στο τεράστιο σπίτι είχε σβήσει εντελώς, όμως τη μεγαλύτερη αλλαγή την είχαν υποστεί οι 6χρονοι δίδυμοί του, ο Leo και ο Santi.

Τα παιδιά είχαν κλειστεί στον εαυτό τους. Ο Mateo είχε ξοδέψει εκατομμύρια pesos σε θεραπευτές, παιδοψυχιάτρους και νέα σχολεία με σύγχρονες μεθόδους.

Τίποτα δεν είχε λειτουργήσει.

Τα δίδυμα ήταν σαν δυο μικρά φαντάσματα που ζούσαν μέσα σε ένα τεράστιο σπίτι, απομακρυνόμενα από τον πατέρα τους λίγο λίγο, χωρίς κανείς να μπορεί να το σταματήσει.

Για να διατηρείται η τάξη στο σπίτι, πριν από 3 μήνες είχε προσλάβει τη Rosa, μια ταπεινή γυναίκα από την Oaxaca.

Οι οδηγίες ήταν ψυχρές και ξεκάθαρες: «Καθάρισε το σπίτι, ετοίμασε το φαγητό και, σε παρακαλώ, μη βγάζεις θόρυβο». Όμως τη στιγμή που ο Mateo άνοιξε τη μεγάλη δρύινη πόρτα εκείνη την Πέμπτη, το σχέδιό του για ησυχία κατέρρευσε αμέσως.

Δεν υπήρχε σιωπή.

Υπήρχε ένας έντονος καβγάς που ερχόταν κατευθείαν από το κεντρικό σαλόνι.

Η καρδιά του Mateo έχασε έναν χτύπο.

Προχώρησε αθόρυβα στον μακρύ μαρμάρινο διάδρομο και στάθηκε ακριβώς στο κατώφλι.

Άκουσε την οξεία και ταραγμένη φωνή της κουνιάδας του, της Valeria, που συνήθιζε να μπαίνει στο σπίτι χωρίς να ειδοποιεί, λες και ήταν η ιδιοκτήτρια. — Είσαι απλώς μια υπηρέτρια, σοβαρά τώρα, δεν έχεις κανένα δικαίωμα να κάνεις κάτι τέτοιο! — φώναζε η Valeria, με τόνο γεμάτο περιφρόνηση και θυμό. Ο Mateo κοίταξε αργά, κρυμμένος πίσω από τον χοντρό τοίχο, και αυτό που είδε τον έκανε να νιώσει πως κάτι μέσα στο στήθος του πάγωσε, κόβοντάς του την ανάσα. Η Rosa ήταν γονατισμένη στο κέντρο του περσικού χαλιού, κλαίγοντας σιωπηλά.

Πίσω της, γαντζωμένοι από την ποδιά της σαν να ήταν ασπίδα προστασίας μέσα σε μια δύσκολη στιγμή, βρίσκονταν ο Leo και ο Santi.

Τα παιδιά έτρεμαν από φόβο.

Πεταμένο στο ξύλινο πάτωμα ήταν ένα μικρό μπόνγκο.

Και στα χέρια της Valeria, σηκωμένο ψηλά σαν τρόπαιο έτοιμο να καταστραφεί, ήταν μια μικρή κόκκινη κιθάρα. — Σε πληρώνουμε για να καθαρίζεις το πάτωμα, όχι για να βάζεις τα παιδιά σε μπελάδες με τα φτηνά σου μουσικά παιχνίδια! — ούρλιαζε η Valeria — Απολύεσαι, φύγε αμέσως από το σπίτι! Η Valeria σήκωσε την κιθάρα ακόμη πιο ψηλά με τα δυο της χέρια, έτοιμη να τη ρίξει κάτω και να τη σπάσει. Η Rosa έκλεισε τα μάτια και σκύβοντας κάλυψε τα δίδυμα με το σώμα της για να τα προστατεύσει από τα θραύσματα που ήταν έτοιμα να πεταχτούν. Ο Mateo έσφιξε τις γροθιές του τόσο δυνατά, που τα νύχια του μπήχτηκαν στις παλάμες του, ενώ το αίμα του έβραζε από θυμό.

Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που ετοιμαζόταν να συμβεί... Μέρος 2 και το πλήρες τέλος: γράψτε «Ναι» και κάντε κλικ στο «Μου αρέσει» για να μπορέσει να δημοσιευτεί η πλήρης ιστορία. Ευχαριστούμε!!! 💞"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους