Αυτό ήταν λοιπόν το πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε να βγάλει τη χώρα από την κρίση και να δρομολογήσει έναν άλλο δρόμο κοινωνικής προκοπής το 2015; Ήταν ποτέ δυνατόν αυτά τα ανδρείκελα, που τώρα...
Αυτό ήταν λοιπόν το πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε να βγάλει τη χώρα από την κρίση και να δρομολογήσει έναν άλλο δρόμο κοινωνικής προκοπής το 2015; Ήταν ποτέ δυνατόν αυτά τα ανδρείκελα, που τώρα συνωστίζονται γονυπετή έξω από το γραφείο του Τσίπρα και δεν βρίσκουν μια λέξη να πουν για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, να είναι εκείνοι που θα έφερναν την «Ελπίδα» και την «Ανατροπή»; Λυπάμαι, και λυπάμαι πολύ.
Δεν υπάρχουν λέξεις «ευγενικές» για να περιγράψουν ό,τι συμβαίνει σήμερα στα ερείπια της ανανεωτικής Αριστεράς.
Ακόμα και η αστική ευγένεια έχει τα όρια της.
Όπως όρια έχει και η υπομονή όσων πραγματικά εργάσθηκαν, χωρίς ανταλλάγματα, για να μην βυθιστεί η χώρα στο χάος την περίοδο 2015-2019.
Για αυτό και δεν έχει κανένα νόημα να καταπιανόμαστε με την αποκάλυψη και την αποδόμηση της ατζέντας της ΕΛ.Α.Σ. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) τα είχαμε πει, γιατί ήταν προφανές τι θα συμβεί με το κόμμα Τσίπρα εκ προοιμίου και εξ αρχής.
Ανάμεσα στις συμπληγάδες του Μητσοτάκη και του Τσίπρα, οι νοήμονες αριστεροί έχουν μπροστά τους δύο επιλογές.
Η πρώτη είναι να αναθεωρήσουν εκ θεμελίων την κοσμοθεωρία τους (αλλά και την ηθική τους στάση), μετατρεπόμενοι τελείως συνειδητά στο αντίθετό τους.
Η δεύτερη είναι να αγκαλιάσουν και να κρατήσουν σφιχτά ό,τι θεωρούν ότι αντιπροσωπεύει καλύτερα τη λογική, τα συναισθήματα και τα όνειρά τους...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους