Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Τέμπη Παραπομπή λέει στο ειδικό δικαστήριο για το μπάζωμα προς Τριαντόπουλο, Αγοραστό και τρία άλλα πρόσωπα. Ο Δημητριάδης, ανιψιός του πρωθυπουργού, είπε προ ολίγων ημερών «έπρεπε να φάω τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό». Και τίποτα δε μπορεί να με πείσει ότι δεν επαναλαμβάνεται το μοτίβο στην υπόθεση των Τεμπών, αρχής γενομένης με το ειδικό δικαστήριο, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για εσάς.

Είχα μια κουβέντα προχθές με κάτι φίλους στη γειτονιά, στην οποία τους εξηγούσα πράγματα με τα οποία ήρθε αντιμέτωπος ένας επιζώντας και μου φαίνονταν αυτονόητα.

Τόσο αυτονόητα που δεν τα έχω αναφέρει.

Όπως το ενδεχόμενο (που ακόμα δεν έχω καταφέρει να εξακριβώσω 100%) να έχω φορολογηθεί για το επίδομα ασθενείας μου δύο συνεχόμενες χρονιές, για τα δύο αντίστοιχα χειρουργία που έπρεπε να κάνω.

Που θέλω να καταλήξω; Εγώ τους φταίχτες τους ξέρω.

Δε μου φτάνει κανένας παρατρεχάμενος.

Τώρα πια δε ξέρω τι μου φτάνει.

Γιατί κανείς και τίποτα δε θα με αποζημιώσει για όσα έχω ζήσει, ειδικά τα πρώτα δύο χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών.

Είτε το λένε απαξίωση.

Είτε το λένε άγνοια.

Είτε το λένε παραμέληση.

Είτε το λένε -αφόρητο- πόνο, σωματικό και ψυχικό.

Είτε το λένε κατάθλιψη.

Είτε το λένε μετατραυματικό στρες.

Για τα Τέμπη φταίει πρώτα πρώτα το γεγονός ότι το κράτος αυτό είναι ανάγκη να μείνει ες αεί μια υποτιμημένη σκατότρυπα, που θα εκπαιδεύει φτηνά εργαστικα χέρια για την πλούσια Ευρώπη, κι όσοι μείνουν πίσω θα συμμετέχουν στις βρωμοδουλειές της παγκόσμιας πολεμικής βιομηχανίας.

Όποιος και όποια με διαβάζει και δεν λέει να το πάρει χαμπάρι, ας κοιτάξει αλλού.

Πέσαμε επίσης πάνω στην πιο αιμοβόρα και σκατόψυχη κυβέρνηση όλων των εποχών.

Που δε μετράει καμιά ζωή, εκτός κι αν είναι μπλε.

Το μερίδιο ευθύνης της είναι γνωστό κι είναι αποκλειστικά υπεύθυνη να συγκαλύπτει τη δυσωδία του περιβάλλοντος που της επιτρέπει (ή και ακόμα της υποδεικνύει) την εξαθλίωση μας.

Είναι πολύ πιθανό με άλλη κυβέρνηση τα Τέμπη να τα είχαμε γλιτώσει, καθαρά λόγω φόβου.

Αυτή η κυβέρνηση απλά δε φοβάται.

Δε φοβάται τον απλό κόσμο.

Φοβάται όλα τα μακριά χέρια που γλείφει, που για να έχει το προνόμιο να κυβερνάει έναν κουμπαρά με αρχαία, λιμάνια, δάση, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, νησιά, αρχίδια, μύδια που λένε και στο χωριό μου, πρέπει να είναι πολλά.

Κάποια άλλη κυβέρνηση θα φοβόταν το ενδεχόμενο να κρατά στα χέρια της 57 νεκρούς, 80 πολυτραυματίες κι άλλους 150 επιζώντες με διαλυμένες ψυχές.

Κι αυτό, από μένα, δε πληρώνεται ούτε με το να χάσει την αυτοδυναμία ούτε με φυλακίσεις στο σωφρονιστικό σύστημα που οι ίδιοι κυβερνάνε από τον καιρό που οι βασανιστές της χούντας έβλεπαν τα κελιά της στενής με τα κιάλια. Αναμένω. Αναμένουμε. Υ.Γ. Δικαιοσύνη, επιτέλους πια, για το έγκλημα στο Μάτι. Δικαιοσύνη για ένα έστω από όλα τα εγκλήματα ενός άχρηστου κράτους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους