Σπάνιες φορές κάνω τέτοιες αναρτήσεις. Σήμερα είναι μία από αυτές, και ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε αυτόν! Σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Ευθύμιος Μπούρας. Για πολλούς ήταν ο πρώτος άνθρωπος που τους...
Σπάνιες φορές κάνω τέτοιες αναρτήσεις. Σήμερα είναι μία από αυτές, και ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε αυτόν! Σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Ευθύμιος Μπούρας.
Για πολλούς ήταν ο πρώτος άνθρωπος που τους μύησε στις πολεμικές τέχνες.
Για την Καλαμάτα, όμως, ήταν κάτι πολύ περισσότερο.
Ήταν μια ολόκληρη εποχή.
Θυμάμαι ακόμη εκείνο το υπόγειο στην Αριστομένους.
Εκεί όπου μεγάλωσαν γενιές αθλητών.
Εκεί όπου μικρά παιδιά, ανάμεσά τους κι εγώ, κατεβαίναμε για να χαζέψουμε τις προπονήσεις με θαυμασμό.
Για εμάς, όλα έμοιαζαν τεράστια.
Οι κινήσεις, η πειθαρχία, ο σεβασμός, η ατμόσφαιρα.
Ήταν εικόνες που χαράχτηκαν για πάντα στη μνήμη μας. Ο Ευθύμιος Μπούρας δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος δάσκαλος πολεμικών τεχνών.
Ήταν ένας άνθρωπος με ήθος, ευγένεια και αξιοπρέπεια.
Ένας άνθρωπος που κέρδιζε τον σεβασμό χωρίς ποτέ να τον απαιτεί.
Τον γνώριζα πολλά χρόνια και κάθε φορά που τον συναντούσα έβλεπα τον ίδιο πράο, καλοσυνάτο και αξιοπρεπή άνθρωπο.
Με την απώλειά του δεν φεύγει μόνο ένας δάσκαλος.
Φεύγει ένα κομμάτι της ιστορίας της πόλης μας.
Φεύγει ένας άνθρωπος που άφησε πίσω του όχι μόνο πρωταθλητές, αλλά και ανθρώπους που έμαθαν τι σημαίνει πειθαρχία, σεβασμός και χαρακτήρας.
Και μαζί του, για όσους μεγαλώσαμε εκείνα τα χρόνια, φεύγει και ένα κομμάτι από τις παιδικές και εφηβικές μας αναμνήσεις.
Καλό ταξίδι, δάσκαλε.
Η παρακαταθήκη που αφήνεις πίσω σου δεν μετριέται με μετάλλια και τίτλους, αλλά με τους ανθρώπους που διαμόρφωσες και τις αναμνήσεις που χάρισες σε μια ολόκληρη γενιά. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.😪
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους