Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολιτικώς αντίθετοι Πολλοί φίλοι και σύντροφοι θεώρησαν πως ήταν ατυχές το παράδειγμα που έγραψα στο προηγούμενο σημείωμα για το ΕΣΥ και την εκπαίδευση.

Δεν συμφωνώ μαζί τους.

Κάποιοι το πήγαν ένα βήμα παραπέρα και είπαν πως είμαι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων . Αυτό το θεωρώ ανάξιο σχολιασμού.

Εντάξει ο καθένας για τους δικούς του λόγους βλέπει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνιά και για αυτό δεν θα επανέλθω στην ίδια συζήτηση.

Θα πω μόνο πως η συζήτηση για αυτά τα ζητήματα είναι λάθος να περιορίζεται στα άρθρα του συντάγματος και στους εφαρμοστικούς νόμους που έχουν και αυτά τη σημασία τους.

Στην πραγματικότητα η συζήτηση αφορά τα όρια και τις δυνατότητες του κοινωνικού κράτους και στην υγεία και στην παιδεία.

Αυτά τα όρια δεν είναι σταθερά και μεταβάλλονται διαρκώς από τους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς.

Παλαιότερα εμείς οι παλαιοκομμουνιστές το λέγαμε ταξική πάλη.

Εξακολουθεί να ισχύει αυτό που λέγαμε, αλλά είναι λίγο πιο σύνθετο το ζήτημα γιατί είναι πιο σύνθετη η κοινωνική διαστρωμάτωση.

Η αριστερά σωστά τα αναγνωρίζει ως κοινωνικά δικαιώματα και απαιτεί την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση και στην υγεία και την παιδεία για όλους.

Αλλά τι σημαίνει αυτό; Πως μπορεί να απαγορεύσει την ύπαρξη των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων σε όλες τις βαθμίδες ή των ιδιωτικών φροντιστηρίων; Και δεν μπορεί και δεν πρέπει γιατί το σημερινό κοινωνικό κράτος δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Το ίδιο ισχύει και στην υγεία.

Το σημερινό κοινωνικό κράτος δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας και για αυτό έχουμε ιδιώτες γιατρούς , ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και ιδιωτικά νοσοκομεία.

Η αριστερά πρέπει να αγωνίζεται διαρκώς για την διεύρυνση των ορίων του κοινωνικού κράτους με προτεραιότητα να καλύπτονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων που δεν έχουν την δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων και δεν έχουν την δυνατότητα να νοσηλευτούν στα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Η αριστερά από «όποια θέση και αν βρίσκεται» πρέπει να παλεύει για όλο και καλύτερη και δωρεάν πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας.

Για τη λαϊκή οικογένεια.

Για τη λαϊκή οικογένεια θέλουμε τα άριστα και δωρεάν σχολεία και τα νοσοκομεία.

Η αριστερά πρέπει να το πιστέψει πρώτα και να το αποδείξει όταν της δοθεί η ευκαιρία πως μπορεί το σύγχρονο κοινωνικό κράτος να κάνει πολύ καλύτερα νοσοκομεία και πολύ καλύτερα σχολεία από τους ιδιώτες γιατί αυτές είναι οι δικές της προτεραιότητες.

Οι πλούσιοι και οι λιγότερο πλούσιοι μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων ή στο εξωτερικό . Η διαφορά μας με τους νεοφιλελεύθερους είναι ότι αυτοί υπονομεύουν συστηματικά τη δημόσια υγεία και παιδεία για να ευνοήσουν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται σε αυτά τα πεδία. Υ.Γ καταλαβαίνω πως με τα κείμενα μου στεναχωρώ κάποιους φίλους και συντρόφους που με γνωρίζουν μόνο από το διαδίκτυο.

Αυτοί που με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν πως τις απόψεις μου τις υπερασπιζόμουν πάντα και δεν «προσαρμοζόμουν» στις προσωπικές παρέες και στα κινήματα που συμμετέχω ακόμα και αν ήμουν εντελώς μόνος πολιτικά.

Το ίδιο ισχύει και τώρα ! Οι πιο στενοί μου φίλοι δεν συμφωνούν μαζί μου αλλά παραμένουμε φίλοι για δεκαετίες.

Έτσι ήμουν και στην πιο προσωπική μου ζωή με τους γονείς μου , τα αδέλφια μου και αργότερα με τη δική μου οικογένεια. Πολιτικώς αντίθετοι μα η αγάπη – αγάπη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους