ΠΗΞΑΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΝΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ Ενδιαφέρον, μακροσκελές άρθρο του David D. Kirkpatrick στο The New Yorker (20 Ιουλίου 2026) με τίτλο και υπότιτλο: «Πώς ο Μπάιντεν διευκόλυνε την επιθετικότητα του Ισραήλ...
ΠΗΞΑΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΝΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ Ενδιαφέρον, μακροσκελές άρθρο του David D. Kirkpatrick στο The New Yorker (20 Ιουλίου 2026) με τίτλο και υπότιτλο: «Πώς ο Μπάιντεν διευκόλυνε την επιθετικότητα του Ισραήλ εναντίον της Γάζας — και του Ιράν.
Κορυφαία στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης εκφράζουν πλέον τη λύπη τους για την αποτυχία τους να συγκρατήσουν τον Νετανιάχου». «Ο υπουργός Εξωτερικών του Μπάιντεν, Άντονι Μπλίνκεν, ρώτησε με ανησυχία το προσωπικό του πώς θα μπορούσε το Ισραήλ να δικαιολογήσει μια καταστροφή τέτοιας κλίμακας.
Ένας ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μου είπε: “Όλοι μας σοκαριστήκαμε από το πόσο επιθετική και θανατηφόρα ήταν η επίθεση και αναρωτιόμασταν: ‘Τι στο διάολο κάνουν;’”» «Ο Μπλίνκεν και ο Σάλιβαν μου είπαν ότι κι αυτοί ένιωθαν τύψεις. Ο Μπλίνκεν είπε: “Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις τύψεις, δεδομένου του κόστους που αυτό είχε για αθώους άνδρες, γυναίκες και παιδιά;” Ωστόσο, επανέλαβε μια φράση του Μπάιντεν: “Αμφισβητήστε τις κρίσεις μου.
Μην αμφισβητείτε τα κίνητρά μου.”». «Ο Σάλιβαν είπε: “Όταν το ξανακοιτάς με ψυχραιμία, η παγίδα σε αυτόν τον τρόπο σκέψης είναι πιο εύκολο να αναγνωριστεί”. Πρόσθεσε: “Θα το πω ξεκάθαρα: θα έπρεπε να ασκήσουμε περισσότερη πίεση στο Ισραήλ για να ακολουθήσει μια διαφορετική προσέγγιση”». Ό,τι και να λένε, οι ευθύνες της διοίκησης Μπάιντεν για τη γενοκτονία της Γάζας είναι τεράστιες. Τεράστιες.
Όλος αυτός ο εκ των υστέρων πόνος ακούγεται ακριβώς όπως είναι: γελοίος. Όπως ακριβώς και οι αγνές προθέσεις και η αθώα τους ψυχή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους