Σχετικά με την Οδύσσεια πάλι: Σε δύο στιγμές έμεινα κυρίως, πέρα από την εκπληκτική απόδοση της δοκιμασίας των συντρόφων του Οδυσσέα στο νησί της Κίρκης και στη σπηλιά του Πολύφημου, που ήταν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έμεινα στη σημαδεμένη μορφή της Ελένης και στην προτροπή της Καλυψώς προς τον Οδυσσέα να σταματήσει να μάχεται το αόρατο και να «εμπιστευτεί τη μοίρα του». Αυτό το δεύτερο λειτουργεί φιλοσοφικά, μάλλον ως εξής: 1. Περνά τον ήρωα από την ψευδαίσθηση του ελέγχου στην αποδοχή. Ο Οδυσσέας είναι ο κατεξοχήν άνθρωπος της τεχνικής, της δολιότητας και της προσπάθειας να ελέγξει τα πάντα με το μυαλό του (πολύτροπος). Στην Ωγυγία, η Καλυψώ τον καλεί να κάνει το ακριβώς αντίθετο: να αφήσει την ανάγκη για απόλυτο έλεγχο και να αποδεχτεί τη ροή των πραγμάτων.

Η «μοίρα» εδώ δεν είναι απλώς μια τυφλή θεϊκή εντολή, αλλά η ίδια η πραγματικότητα που ο ήρωας αρνείται να δεχτεί όσο παραμένει εγκλωβισμένος στο παρελθόν.

Αυτό έχει πολλές εφαρμογές στον σύγχρονο κόσμο μας. 2. Το τίμημα της αθανασίας σε αντίθεση με τη θνητή διαδρομή. Στον Όμηρο, η Καλυψώ του προσφέρει την αθανασία για να τον κρατήσει κοντά της.

Στη δραματουργία του Νόλαν, αυτή η προσφορά παίρνει τη μορφή μιας «ασφαλούς παραίτησης». Η συμβουλή της να εμπιστευτεί τη μοίρα του κρύβει μια διπλή ανάγνωση: Αν μείνει μαζί της, παραδίδεται σε μια ήρεμη, αλλά στάσιμη μοίρα χωρίς πόνο. Αν φύγει, αποδέχεται τη θνητή του μοίρα —που περιλαμβάνει τη λύσσα της θάλασσας, τα κύματα, τα λάθη και τις συνέπειές τους. 3. Η «Νολανική» οπτική για τον χρονικό εξαναγκασμό Για τον Νόλαν, ο χρόνος και το πεπρωμένο είναι συχνά δυνάμεις που δεν μπορείς να νικήσεις, παρά μόνο να κατανοήσεις. Η Καλυψώ λειτουργεί σχεδόν σαν καταλύτης που αναγκάζει τον Οδυσσέα να συνειδητοποιήσει ότι ο νόστος του δεν είναι απλώς ένα ταξίδι επιστροφής, αλλά μια αποδοχή της δικής του θνητότητας και των τραυμάτων του. Σε ό,τι αφορά την Ελένη, η μεγάλη ουλή στο δεξί μάγουλό της, υπονοείται ότι προήλθε από τον ίδιο της τον σύζυγο, τον Μενέλαο (Τζον Μπέρνθαλ). Παρότι την πήρε πίσω στη Σπάρτη μετά την πτώση της Τροίας, ο Νόλαν παρουσιάζει έναν Μενέλαο που δεν τη συγχώρεσε ποτέ πραγματικά.

Η ουλή είναι η σωματική τιμωρία της, αλλά και ένας διαστρεβλωμένος τρόπος να διασφαλίσει ότι «κανένας άλλος άντρας δεν θα δελεαστεί να την κλέψει ξανά». 2. Απομυθοποίηση του «Προσώπου που εκίνησε χίλια πλοία» Ο Νόλαν, πιστός στο σκοτεινό και ρεαλιστικό του ύφος, αποδομεί το κλασικό παραμύθι της «άφθαρτης, θεϊκής ομορφιάς». Ο ίδιος ο Μενέλαος στην ταινία ειρωνεύεται την όψη της λέγοντας: «Το πρόσωπο που εκίνησε 1.000 πλοία... ή μήπως να πούμε 500;». Η ομορφιά της δεν έμεινε ανέγγιχτη από τη φρίκη και τη φθορά των δέκα χρόνων πολέμου. 3. Όπως όλοι οι χαρακτήρες του Νόλαν στην Οδύσσεια κουβαλούν βαριά ψυχολογικά τραύματα (με πρώτο τον ίδιο τον Οδυσσέα του Ματ Ντέιμον), έτσι και η Ελένη φέρει το τραύμα του πολέμου αποτυπωμένο ανεξίτηλα στο σώμα της.

Η ουλή θυμίζει συνεχώς το αιματηρό κόστος μιας διάσωσης/αιχμαλωσίας που η ίδια ίσως να μην ζήτησε ποτέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους