ΠΑΡΑΒΟΛΑΝΟΙ ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΟΥ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Όπως επισημαίνει ο Γερμανός φιλόσοφος Σποπενχάουερ: “οι πολυθεϊστικές θρησκείες είναι συνήθως ανεκτικές όταν βρεθούν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι από την ίδια τη φύση τους ότι ο κόσμος κατοικείται από μυριάδες θεότητες και είναι δεδομένο λοιπόν ότι άλλοι άνθρωποι έχουν άλλους Θεούς.

Η θρησκευτική αδιαλλαξία είναι καθαρά γνώρισμα του μονοθεϊσμού”. Είναι με άλλα λόγια γνώρισμα των λεγόμενων “Αβρααμικών θρησκειών” τις μόνες πρωτόγονες, άκαμπτες και αδιάλλακτες, χωρίς περιθώρια εξέλιξης και χωρίς την διαλλακτικότητα και ευελιξία των παγανιστικών θρησκειών.

Βέβαια οι Χριστιανοί, μας έχουν εμποτίσει με χίλια μύρια ψέματα για τους διωγμούς που έγιναν εναντίον τους από διάφορους εθνικούς Ρωμαίους αυτοκράτορες κι έχουν χαλκεύσει ποικίλες εντυπωσιακές ιστορίες για μάρτυρες, βασανιστήρια και άγρια θηρία που τους κατασπαράσσουν για την πίστη τους, θέλοντας να αλώσουν με τη φρίκη και τον αποτροπιασμό γι’ αυτές τις ακρότητες τις ψυχές των απλών ανθρώπων, ώστε να τους καταστήσουν ευκολότερα προσήλυτους στις απόψεις τους.

Και αποσιωπούν βέβαια και συγκαλύπτουν τις δικές τους θηριωδίες και ακρότητες.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν έγιναν πραγματικά διώξεις εναντίον τους στη διάρκεια των τριών πρώτων αιώνων.

Οι διώξεις αυτές ήσαν σποραδικές και εντοπισμένες και εξαρτώνταν από το πολιτικό κλίμα και τη διάθεση του κάθε αυτοκράτορα.

Δεν έγιναν ποτέ από μισαλλοδοξία προς τη θρησκεία τους, αλλά για τα καμώματά τους και τα έργα τους (μυστικές συνεδριάσεις και τελετουργίες τους, στις οποίες κατηγορούνταν ότι γίνονταν διάφορα πράγματα) και βασικά για την ασέβειά τους προς τους πατρώους θεούς, οι οποίοι εγγυώνταν την ασφάλεια και ευημερία της αυτοκρατορίας και στους οποίους αυτοί αρνούνταν να θυσιάσουν (σ.σ.: κυρίως λόγω άρνησης στρατεύσεως στον ρωμαικό στρατό). Ο Ρωμαίος ιστορικός Σουετόνιος τους αποκαλεί "μια κατηγορία ατόμων που επιδίδονταν σε μια νέα και κακόβουλη δεισιδαιμονία", ενώ ο νεοπλατωνικός Πορφύριος αναρωτιέται πώς μπορούσαν “να είναι τόσο ασεβείς και άθεοι που να έχουν αποστατήσει από τα έθιμα των προγόνων τους μέσα από τα οποία διατηρείται κάθε έθνος και πολιτεία”. Οι περισσότερες συστηματικές διώξεις των Χριστιανών από τις ρωμαϊκές αρχές συνέβησαν μέσα στην χρονική περίοδο (249-251 και 303-311). Την περίοδο μάλιστα 303-311 ήταν περιοδικές και περιορισμένες.

Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός (243-316) που θεωρείται από τους ισχυρότερους διώκτες τους, ήταν αρχικά ανεκτικός στη θρησκεία τους.

Είναι γεγονός πάντως ότι το 303 εξέδωσε ένα διάταγμα με το οποίο την απαγόρευε και αρκετοί τότε Χριστιανοί εκτελέστηκαν και δημεύθηκε η περιουσία τους, Όσον αναφορά τώρα τον Νέρωνα, που υποτίθεται ότι έβαλε ο ίδιος τη μεγάλη πυρκαγιά στη Ρώμη το 64 και κατηγόρησε τους Χριστιανούς γι’ αυτό και τους εδίωξε, στην πραγματικότητα αυτός εκτέλεσε μερικούς αποδεδειγμένους εμπρηστές Χριστιανούς! Οι γενικά εχθρικοί προς το Νέρωνα ιστορικοί Τάκιτος και Σουετόνιος θεωρούν δίκαιες αυτές τις διώξεις και βέβαια δεν αποδίδουν τη πυρκαγιά σε αυτόν, αλλά στους ίδιους τους Χριστιανούς, και την τιμωρία των εμπρηστών γι’ αυτή καθεαυτή την πράξη τους και όχι για τη θρησκεία τους ή για την “πίστη” τους (Διαβάστε: ΠΟΙΟΣ ΕΚΑΨΕ ΤΗΝ ΡΩΜΗ; Ο ΝΕΡΩΝΑΣ ή Ο ΠΑΥΛΟΣ;). Από τους 54 αυτοκράτορες που κυβέρνησαν την αυτοκρατορία μεταξύ του 30 και του 311, μόνο καμιά δωδεκαριά από αυτούς δίωξαν μεμονωμένα τους Χριστιανούς.

Αντίθετα, οι διωγμοί που εξαπέλυσαν οι ίδιοι Χριστιανοί εναντίον της Αρχαίας θρησκείας και Φιλοσοφίας, όταν απέκτησαν δύναμη, ήταν εκτεταμένοι, άγριοι, αποτρόπαιοι και ανηλεείς, με σκοπό την πλήρη εξόντωση και αφανισμό των “ειδωλολατρών” ή ακόμα των “αιρετικών”, και διήρκεσαν δεκαεπτά αιώνες! Διάφοροι μάλιστα “άγιοι” ή “πατέρες” τους βάλθηκαν να δικαιολογήσουν θεολογικά αυτούς τους διωγμούς, τα εγκλήματα και τις δολοφονίες με τη διάσωση, υποτίθεται, με αυτόν τον τρόπο των ψυχών των “αιρετικών” και “απίστων” (που διαφορετικά θα ήταν καταδικασμένοι να περάσουν την αιωνιότητα στην κόλαση) ή για τη σωτηρία των ψυχών των ευσεβών χριστιανών που κινδύνευαν να παρασυρθούν από τις ολέθριες διδασκαλίες τους και να απολέσουν έτσι την αιώνια σωτηρία! Με άλλα λόγια μια ύστατη υποκρισία και φιλαυτία: σε σκοτώνω, αφού έτσι κι αλλιώς είσαι μεταφυσικά καταδικασμένος και δεν υπάρχει καμιά σωτηρία για σένα και δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα με το να ζεις, για να μην με παρασύρεις και γίνω κι εγώ σαν εσένα και χάσω έτσι τη δική μου σωτηρία! Όσο τώρα για το συνολικό αριθμό των μαρτύρων τους από τους διωγμούς των εθνικών εναντίον τους, μια έρευνα έχει δείξει ότι αυτοί ανέρχονται περίπου στους 3000, με τους 1500 να έχουν συμβεί κατά τους τρεις πρώτους αιώνες.

Με άλλα λόγια τα συνολικά θύματά τους ήταν όσα περίπου τα θύματα των εθνικών, εβραίων ή αιρετικών στο διάστημα μιας μέρας ή έστω ενός μηνός κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας της “Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας” εναντίον τους! Ποιος τελικά λοιπόν δίωξε ποιον; Μάλλον μας κοροϊδεύουν! Την ποιότητα ή ηθικό ανάστημα των χριστιανών επισκόπων ή “ποιμένων” την κατανοούμε άμεσα από το παραπάνω απόσπασμα του Λιβάνιου.

Ο “άγιος” Ιερώνυμος εξορκίζει τον τέταρτο αιώνα τους Χριστιανούς να κατευθύνουν το μίσος τους ακόμα και εναντίον των συγγενών τους: «Εάν ο πατέρας σου κείται κάτω στο κατώφλι, εάν η μητέρα σου αποκαλύπτει στα μάτια σου το στήθος που σε βύζαξε, ποδοπάτησε το άψυχο σώμα του πατέρα σου, ποδοπάτησε το στήθος της μητέρας σου και με μάτια στεγνά και ξηρά, πέταξε προς τον Κύριο που σε καλεί!» Ακατανόητη μισαλλοδοξία και ακρότητα, βασικό γνώρισμα του φανατισμού… Όλοι οι σοβαροί μελετητές της ιστορίας αναγνωρίζουν ότι η επικράτηση τελικά του Χριστιανισμού στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία εγκαινίασε μια εποχή διανοητικής συσκότισης και σκλαβιάς που οδήγησε στην τυραννία και στην Ιερά Εξέταση.

Όπως επισημαίνει ο Draper: "αυτός ακολούθησε μια πορεία που προσδιόρισε ολόκληρη τη μελλοντική σταδιοδρομία του και έγινε ένας φραγμός για τη διανοητική πρόοδο της Ευρώπης για περισσότερα από χίλια χρόνια (John William Draper -Ιστορία της Διανοητικής Εξέλιξης στην Ευρώπη). Όταν οι ίδιοι οι Χριστιανοί διακινδύνευαν να διωχθούν, μιλούσαν με θέρμη για θρησκευτική ανοχή και ανεξιθρησκεία.

Όταν όμως ανήλθαν στην εξουσία, τον τέταρτο αιώνα, ξέχασαν αμέσως όλες αυτές τις προτροπές τους και εξαπέλυσαν μια δριμεία και ανελέητη επίθεση εναντίον όλων των υπολοίπων θρησκειών της αυτοκρατορίας.

Ακολουθώντας τις προτροπές των μισαλλόδοξων και μνησίκακων επισκόπων και κληρικών τους, ρίχθηκαν με θρησκευτικό μένος και φρενίτιδα εναντίον των αρχαίων ναών, των έργων τέχνης και των βιβλιοθηκών ισοπεδώνοντας και καταστρέφοντας τα πάντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους