Η Αρμενία Οι Αρμένιοι, είναι ένας λαός ινδοευρωπαϊκής καταγωγής και γλώσσας, και κατοικεί από τον 6ο αιώνα π.Χ. από την περιοχή της λίμνης Βαν και την κοιλάδα του ποταμού Αράξου ως τα όρια της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η περιοχή αυτή είναι εξαιρετικά εύφορη (όχι η ορεινή ζώνη που κατά μεγάλο μέρος της, καταλαμβάνει σήμερα η Δημοκρατία της Αρμενίας), γι’ αυτό κάποιοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι η Αρμενία ήταν ο βιβλικός Κήπος της Εδέμ.

Αν ληφθεί δε υπ’ όψη ότι, σύμφωνα με τη μυθολογία, η Κιβωτός του Νώε προσάραξε στην κορυφή του Αραράτ και ότι η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής είναι πλουσιότατη, ο μύθος δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Στο διάστημα των 2500 χρόνων της ύπαρξής της, η Αρμένιοι λίγες φορές μπόρεσε να υπάρξει ως οργανωμένο κράτος.

Τους περισσότερους αιώνες βρισκόταν υπό την κατοχή μεγάλων αυτοκρατοριών όπως η Περσική, η Μακεδονική, η Ρωμαϊκή, η Βυζαντινή, η Οθωμανική και η Ρωσική.

Ο πολιτισμός τους είναι ένα μίγμα περσικής και ελληνικής επιρροής.

Το πρώτο μεγάλο κράτος στην περιοχή ήταν το βασίλειο των Ουραρτού (το όνομα αυτό προσέδωσαν οι Ασσύριοι από το βουνό Αραράτ), που κυριαρχούσε στην περιοχή του Καυκάσου και της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας, από τον 13ο ως τον 7ο αιώνα,. Τα πρώτα γνωστά ονόματα βασιλέων των Ουραρτού ήταν ο Αραμού ή Αραμέ (βασίλευσε 880-844 π.Χ.) και ο γιος του Αράμ, από τους οποίους πιθανόν πήραν οι Αρμένιοι την ονομασία τους.

Τον 8ο π.Χ. αιώνα το κράτος αυτό ήταν ολόκληρη αυτοκρατορία που κάλυπτε μια τεράστια έκταση, από τη Συρία ως τον Εύξεινο Πόντο και τα σύνορα με την Γεωργία.

Το κράτος αυτό υπέστη δεινή ήττα από τους Ασσύριους του βασιλιά Σάργωνα Β’ το 714 π.Χ., ο οποίος εισέβαλε προς τη λίμνη Βαν και σκόρπισε την καταστροφή.

Στη συνέχεια κατάρρευσε γύρω στο 600, μετά από εισβολή των Κιμμέριων και των Σκύθων που το αποτελείωσαν.

Το κενό το κάλυψαν οι Αρμένιοι που κατοίκησαν στην περιοχή και αναμίχθηκαν με τα υπολείμματα των Ουραρταίων.

Ο λαός των Ουραρτού, έμεινε για λίγο γνωστός ως ο λαός των Χαλδαίων, αλλά χάθηκε από την ιστορία.

Η πρώτη αναφορά των Αρμενίων ως λαού, γίνεται από μια επιγραφή του Δαρείου του Μεγάλου και στη συνέχεια από τον Ηρόδοτο και άλλους Έλληνες συγγραφείς.

Μετά την εξαφάνιση του κράτους των Ουραρτού, ή περιοχή πέρασε στα χέρια των Μήδων, αργότερα έγινε περσική σατραπεία και όταν ο Μ. Αλέξανδρος κατέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία, η Αρμενία συνέχισε να κυβερνάται από τους Πέρσες οι οποίοι επέβαλαν και την λατρεία του Μίθρα.

Στα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα, η Αρμενία ήταν ένα κράτος-μαξιλάρι μεταξύ Ρωμαίων από τα δυτικά και Περσών από τα ανατολικά.

Έφθασε στην ακμή της επί βασιλιά Τιγράνη Β’, του ονομαζόμενου και Μέγα (βασίλευσε 95-55 π.Χ.) ο οποίος έκανε την Αρμενία κέντρο του Ελληνιστικού πολιτισμού κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

Είχε παντρευτεί την κόρη του βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη ΣΤ’, ορκισμένου εχθρού των Ρωμαίων. Ο Τιγράνης εισέβαλε στη Μεσοποταμία, Συρία και Φοινίκη και δημιούργησε μια αυτοκρατορία που τα όριά της έφθαναν σχεδόν όσο και της Ουραρτού, με πρωτεύουσα τα Τιγρανοκέρατα στους πρόποδες της οροσειράς του Ταύρου.

Όμως αυτή η αυτοκρατορία ήταν βραχύβια.

Το 55, ο Τιγράνης πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρτάβαζος Β’. Το 34 ο Μάρκος Αντώνιος τον συνέλαβε και τον δολοφόνησε.

Μέχρι το 30 π.Χ. η Ρώμη κατέλαβε την Αρμενία και για τα επόμενα 200 χρόνια.

Όμως το 53 μ.Χ., μια νέα δυναστεία, οι Αρσακίδες πήραν την εξουσία στην Περσία και στην Αρμενία και η τελευταία υπό τον Πάρθο βασιλιά Τιριδάτη, που νίκησε το 62 τους Ρωμαίους. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων συμφιλιώθηκε με τους Πάρθους και έστεψε τον Τιριδάτη, βασιλιά της Αρμενίας.

Όταν το 224 μ.Χ. την εξουσία στην Περσία κατέλαβε η δυναστεία των Σασσανιδών, σε συμφωνία με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα διαμέλισαν την Αρμενία.

Το 303 μ.Χ. οι Αρμένιοι προσχώρησαν στον Χριστιανισμό και έγιναν ο παλαιότερος χριστιανικός λαός της Ασίας. Η Αρμενία έγινε ξανά ανεξάρτητο κράτος τον 20ό αιώνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους