Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πατέρας μου έλεγε «κορίτσι μου, ο γάμος είναι λαχείο. Είναι σα να βάζεις το χέρι σου σε ένα λάκκο με φίδια και να προσπαθείς να βγάλεις τον πρώτο αριθμό». Τότε διαφωνούσα μαζί του.

Έλεγα πως όλα είναι επιλογές.

Στην πορεία όμως κατάλαβα… Τα λόγια του τα θυμήθηκα ξανά χτες που διάβαζα την σπαρακτική ανάρτηση μίας κοπέλας σε μία ομάδα στο fb όπου έγραφε ότι μόλις δυόμισι μήνες πριν το γάμο της και έχοντας κάνει όλες τις ετοιμασίες (νυφικά προσκλητήρια χώρο δεξίωσης και λοιπά) ανακάλυψε στο κινητό του αρραβωνιαστικού της, πονηρές συνομιλίες με την πρώην του εδώ και ένα εξάμηνο.

Και η κοπέλα ρωτούσε τι να κάνει… Και ενώ όλοι της λένε (κι έχουν δίκιο) πως ευτυχώς που το ανακάλυψε τώρα και όχι όσο ήταν παντρεμένη ή ακόμα χειρότερα αφού είχε κάνει και παιδιά μαζί του που θα ήταν πιο επιβαρυντικό για εκείνη και πιο δύσκολο να χωρίσει, κανείς δεν της λέει πως θα πιστέψει ξανα στους ανθρώπους.

Σήμερα που 9 στους 10 ή 9 στις 10 (γιατί δεν είναι μόνο αντρικό η γυναικείο φαινόμενο είναι γενικό το φαινόμενο) απατούν -είτε αυτό σημαίνει σαρκικά είτε συναισθηματικά είτε αυτό σημαίνει ότι ο άλλος/η άλλη δεν είναι συναισθηματικά διαθέσιμος/η, που είναι αυτός ο πρώτος αριθμός μέσα στο λάκκο; Μήπως υπάρχουν μόνο φίδια εκεί μέσα τελικά και τσάμπα ψάχνουμε; Παλιά πίστευα ότι ήταν θέμα επιλογών το αν θα κάνεις καλό γάμο ή όχι.

Πλέον που βλέπω γύρω μου πόσο πολύ έχει σκαρτεψει ο κόσμος-που βλέπω άντρες να πηδάνε την γυναίκα του κολλητού, γυναίκες να πηγαίνουν με τον άντρα της φίλης κι όλοι αυτοί μαζί να βγαίνουν χαρούμενοι για καφέ-έχω αρχίσει να πιστεύω ότι είναι καθαρά θέμα τύχης τελικά.

Γιατί μπορεί να κοιμάσαι χρόνια με έναν άνθρωπο κι ένα ωραίο πρωί να ξυπνάς δίπλα σε έναν άλλον που δεν αναγνωρίζεις πια… Κείμενο: Kiriaki Charitaki

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους