ΑΜΜΟΝ ΧΕΝΑΣΙ – Χ. ΝΤ. ΘΟΡΩ: Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Στις 24 Ιουλίου 1893 γεννήθηκε στο Νέγκλεϊ του Οχάιο ένας άνθρωπος που δύσκολα χωρά σε μία μόνο ιδεολογική κατηγορία. Ο Άμμον...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΜΜΟΝ ΧΕΝΑΣΙ – Χ. ΝΤ. ΘΟΡΩ: Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Στις 24 Ιουλίου 1893 γεννήθηκε στο Νέγκλεϊ του Οχάιο ένας άνθρωπος που δύσκολα χωρά σε μία μόνο ιδεολογική κατηγορία. Ο Άμμον Χένασι (Ammon Hennacy) υπήρξε ειρηνιστής, αναρχικός, σοσιαλιστής, μέλος των Industrial Workers of the World (των περίφημων Wobblies), αντιρρησίας συνείδησης, υπερασπιστής ενός λιτού τρόπου ζωής, αντίπαλος της θανατικής ποινής και ακούραστος αγωνιστής για τους φτωχούς.

Κυρίως όμως υπήρξε ένας άνθρωπος που προσπάθησε να ζήσει χωρίς να προδώσει τις αρχές του, ακόμη κι όταν αυτό σήμαινε φυλακή, μοναξιά ή κοινωνική περιθωριοποίηση.

Γεννημένος σε οικογένεια Κουάκερων, μεγάλωσε μέσα σε μια παράδοση που έδινε ιδιαίτερη έμφαση στη μη βία και στην προσωπική συνείδηση.

Νεαρός ακόμη εντάχθηκε στους εργατικούς αγώνες της εποχής και, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρνήθηκε να καταταγεί στον στρατό.

Για την άρνησή του αυτή φυλακίστηκε επί δύο χρόνια στις ομοσπονδιακές φυλακές της Ατλάντα.

Η φυλακή δεν τον λύγισε· αντίθετα, τον διαμόρφωσε.

Εκεί ωρίμασε η πεποίθησή του ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζητά έναν πιο δίκαιο κόσμο, αν προηγουμένως δεν αρνηθεί να συμμετέχει ο ίδιος στην αδικία.

Γι' αυτό και αργότερα αρνιόταν συστηματικά να πληρώνει τον φόρο που, κατά τη συνείδησή του, χρηματοδοτούσε τους πολέμους.

Δεν επρόκειτο για μια συμβολική πράξη διαμαρτυρίας.

Ήταν μια καθημερινή επιλογή με πραγματικό προσωπικό κόστος. Ο Χένασι πίστευε ότι η μη βία δεν είναι θεωρία ούτε σύνθημα· είναι τρόπος ζωής.

Από τη δεκαετία του 1930 συνδέθηκε στενά με το κίνημα Catholic Worker και τη μεγάλη μορφή του, την Ντόροθι Ντέι.

Οι δυο τους συνεργάστηκαν επί χρόνια σε κοινότητες αλληλεγγύης για άστεγους και φτωχούς, μοιράζοντας τροφή, εργασία και καθημερινότητα με όσους βρίσκονταν στο περιθώριο.

Συμφωνούσαν σχεδόν σε όλα όσα αφορούσαν την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη, αν και συχνά διαφωνούσαν σε ζητήματα πίστης και πολιτικής θεωρίας.

Η φιλία τους όμως αποδείχθηκε ισχυρότερη από τις διαφορές τους, και η Ντόροθι Ντέι αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο στον Χένασι στο βιβλίο της Loaves and Fishes. Στο Σολτ Λέικ Σίτι ίδρυσε το Joe Hill House of Hospitality, έναν χώρο φιλοξενίας για άστεγους και εργάτες χωρίς οικογένεια ή στήριγμα.

Εκεί δεν δίδασκε μόνο τις ιδέες του· τις εφάρμοζε.

Ζούσε με ελάχιστα, εργαζόταν με τα χέρια του και μοιραζόταν ό,τι είχε με όσους το χρειάζονταν περισσότερο.

Το σημαντικότερο ίσως βιβλίο του τιτλοφορείται The One-Man Revolution in America – Η επανάσταση του ενός ανθρώπου στην Αμερική.

Ο τίτλος συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία του. Ο Χένασι δεν περίμενε τη μεγάλη κοινωνική επανάσταση ούτε πίστευε ότι η αλλαγή θα ερχόταν μόνο μέσα από τα κόμματα ή το κράτος.

Υποστήριζε ότι η πραγματική επανάσταση αρχίζει όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να μην συνεργάζεται άλλο με ό,τι θεωρεί άδικο.

Σε αυτό το σημείο συναντά τον Χένρι Ντέιβιντ Θορώ.

Όπως ο Θορώ αρνήθηκε να πληρώσει φόρο για να μη στηρίξει τη δουλεία και τον πόλεμο κατά του Μεξικού, έτσι και ο Χένασι μετέφερε αυτή την αρχή στον εικοστό αιώνα, μετατρέποντας την πολιτική ανυπακοή σε καθημερινή στάση ζωής.

Οι δρόμοι τους χωρίζονται από σχεδόν έναν αιώνα, αλλά ενώνονται από την ίδια πεποίθηση: ότι η συνείδηση προηγείται της υπακοής.

Ο ίδιος συνήθιζε να λέει: «Η αγάπη χωρίς θάρρος και σοφία γίνεται απλή συναισθηματικότητα.

Το θάρρος χωρίς αγάπη και σοφία γίνεται απερισκεψία.

Η σοφία χωρίς αγάπη και θάρρος γίνεται δειλία.

Εκείνος που διαθέτει και τα τρία είναι ένας στους ένα εκατομμύριο.» Όταν πέθανε, τον Ιανουάριο του 1970, η τελευταία του επιθυμία ήταν χαρακτηριστική της ζωής του.

Η σορός του αποτεφρώθηκε και η τέφρα του σκορπίστηκε πάνω στους τάφους των μαρτύρων του Χέιμαρκετ, στο Σικάγο, των ανθρώπων που είχαν γίνει σύμβολα του εργατικού κινήματος και του αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Ο Άμμον Χένασι δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερα γνωστός έξω από τους κύκλους των ειρηνιστών και των κοινωνικών κινημάτων.

Ίσως γιατί η ζωή του υπήρξε μια συνεχής υπενθύμιση ότι οι ιδέες αποκτούν αξία μόνο όταν κάποιος είναι πρόθυμος να πληρώσει ο ίδιος το τίμημά τους.

Και αυτό είναι πάντα πιο δύσκολο από το να τις υπερασπίζεται με λόγια.

Τα βιβλία του Άμμον Χένασι Το σημαντικότερο έργο του είναι η αυτοβιογραφία Autobiography of a Catholic Anarchist (1954), η οποία επανεκδόθηκε το 1965 σε αναθεωρημένη μορφή με τον τίτλο The Book of Ammon.

Λίγο πριν από τον θάνατό του κυκλοφόρησε επίσης το The One-Man Revolution in America (1970), ένα βιβλίο που συνοψίζει τη φιλοσοφία της προσωπικής ευθύνης, της μη βίας και της πολιτικής ανυπακοής που χαρακτήρισε ολόκληρη τη ζωή του.

Μέχρι σήμερα κανένα από τα έργα του δεν έχει μεταφραστεί ή εκδοθεί επίσημα στα ελληνικά, γεγονός που εξηγεί γιατί ο Άμμον Χένασι παραμένει σχεδόν άγνωστος στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Πηγή: Marginal Mennonite Society Στις φωτογραφίες: Αριστερά: Χένρι Ντέιβιντ Θορώ (1817–1862), ο άνθρωπος που έδωσε στην πολιτική ανυπακοή τη φιλοσοφική της θεμελίωση. Δεξιά: Άμμον Χένασι (1893–1970), ο άνθρωπος που προσπάθησε να τη μετατρέψει σε καθημερινό τρόπο ζωής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους