Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Μεταπολίτευση του 1974 υπήρξε αναμφίβολα μια μεγάλη ιστορική τομή. Περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που επιβάλλει έναν νέο ιστορικό απολογισμό.

Δεν πρόκειται για απολογισμό κομμάτων ή προσώπων.

Πρόκειται για την αποτίμηση ενός ολόκληρου πολιτικού και θεσμικού παραδείγματος.

Γιατί η Μεταπολίτευση δεν υπήρξε μόνο μια πολιτική αλλαγή· αποτέλεσε το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οργανώθηκε η δημόσια ζωή της χώρας για περισσότερο από μισό αιώνα Τα κόμματα που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εν παραλλήλω με την είσοδο της χώρα στην ΕΟΚ-ΕΕ, μετέτρεψαν τη χώρα από Έθνος -Κράτος των Ελλήνων , ολίγον κατά ολίγον, σε χώρο που μπορεί να κατοικεί, κάθε τρίτος εισερχόμενος και με τους Έλληνες ξένους στον τόπο τους !!. Μετέτρεψαν το κράτος των Ελλήνων να παρίσταται ως ο μηχανισμός ικανοποίησης ξένων συμφερόντων, ένα «ξέφραγο αμπέλι» για κάθε περαστικό για κάθε επιβουλέα και για κάθε «Επενδυτή»!!. . Κατά συνέπεια, το ουσιαστικό ερώτημα που τίθεται σήμερα δεν είναι ποιο κόμμα θα κυβερνήσει ή ποιος πολιτικός θα επικρατήσει στις επόμενες εκλογές.

Το πραγματικό ερώτημα είναι βαθύτερο: ποια Πολιτεία χρειάζεται η Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες; Ποιο θεσμικό πρότυπο μπορεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, να ενισχύσει τη δημοκρατική συμμετοχή, να στηρίξει την παραγωγική ανασυγκρότηση και να προσφέρει ένα συνεκτικό εθνικό σχέδιο με ορίζοντα γενεών και όχι κυβερνητικών θητειών; Η απάντηση δεν μπορεί να περιορισθεί σε αποσπασματικές μεταρρυθμίσεις ούτε σε μια ακόμη συνταγματική αναθεώρηση.

Απαιτείται μια βαθύτερη διαδικασία επαναπροσδιορισμού της σχέσης ανάμεσα στον πολίτη, στους θεσμούς και στην Πολιτεία.

Απαιτείται ένα νέο πολιτειακό παράδειγμα, το οποίο δεν θα ακυρώνει τις δημοκρατικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης, αλλά θα τις ολοκληρώνει και θα τις προσαρμόζει στις ανάγκες του 21ου αιώνα με την κοινότητα των πολιτών παρούσα.

Οι πολίτες πρέπει να έχουν ουσιαστικές δυνατότητες παρέμβασης, διαβούλευσης και ελέγχου της δημόσιας εξουσίας, μέσα από θεσμούς που ενισχύουν τη διαφάνεια και την κοινωνική λογοδοσία μέσα από την κοινότητα των πολιτών.

Το πεδίο όπου ανθίζει η καθημερινή ζωή σφυρηλατείται η αλληλεγγύη, πλάθεται το, ομότροπον, το ομόηθες και η κοινή των Ιερών Θέα . Η δημοκρατία γίνεται ισχυρότερη όταν η κοινωνία αισθάνεται ότι συμμετέχει στη διαμόρφωση των αποφάσεων και όχι όταν περιορίζεται στον ρόλο του παθητικού αποδέκτη τους Η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα μια νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και στην Πολιτεία.

Η σχέση αυτή δεν μπορεί να οικοδομηθεί μόνο με εξαγγελίες ούτε με εναλλαγές κυβερνήσεων.

Προϋποθέτει ένα νέο θεσμικό συμβόλαιο, με την εξουσία στο Κύτταρο της Δημοκρατίας στις κοινότητες των πολιτών, μέσα στο οποίο η λογοδοσία δεν θα αποτελεί εξαίρεση αλλά κανόνα, η αξιοκρατία δεν εξαρτάται από πολιτικές ισορροπίες και η δημόσια διοίκηση λειτουργεί με συνέχεια, επαγγελματισμό και ανεξαρτησία.

Τα μεγάλα ζητήματα του τόπου –η δημογραφική εξέλιξη, η παιδεία, η παραγωγική ανασυγκρότηση, η ενεργειακή ασφάλεια, η τεχνολογική πρόοδος, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η θέση της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον– απαιτούν στρατηγική δεκαετιών.

Χωρίς θεσμική αναγέννηση, κάθε αναπτυξιακό σχέδιο παραμένει ευάλωτο στις ίδιες παθογένειες που το υπονομεύουν. Η Ελλάδα διαθέτει όλα τα αναγκαία συγκριτικά πλεονεκτήματα για να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία.

Διαθέτει ιστορική συνέχεια, πολιτιστική κληρονομιά, ανθρώπινο δυναμικό υψηλού επιπέδου, γεωστρατηγική θέση και σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες.

Εκείνο που απουσιάζει δεν είναι οι δυνατότητες αλλά η συγκρότηση ενός συνεκτικού πολιτειακού πλαισίου που θα επιτρέπει σε αυτές τις δυνατότητες να μετατρέπονται σε διαρκή εθνική πρόοδο, Η ιστορία των εθνών δεν προχωρεί μόνο μέσα από επαναστάσεις ή μεταρρυθμίσεις.

Προχωρεί και μέσα από τις στιγμές κατά τις οποίες οι κοινωνίες συνειδητοποιούν ότι οι θεσμοί τους χρειάζονται μια νέα θεμελίωση. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα ακριβώς μπροστά σε μια τέτοια ιστορική στιγμή.

Και γι' αυτό θεωρώ ότι η μετάβαση από τη Μεταπολίτευση στη Μετά-Μεταπολίτευση δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική επιλογή. Αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα, με θεμέλιο την Αναθέσμιση της Ελληνικής Πολιτείας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους