Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, η πόλη της Γουίτσιτα στο Κάνσας ζούσε υπό τη σκιά ενός ασύλληπτου δολοφόνου που υπέγραφε ως «BTK» (Bind, Torture, Kill

Πλήρες Κείμενο:

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, η πόλη της Γουίτσιτα στο Κάνσας ζούσε υπό τη σκιά ενός ασύλληπτου δολοφόνου που υπέγραφε ως «BTK» (Bind, Torture, Kill – Δέσε, Βασάνισε, Σκότωσε). Από το 1974 έως το 1991, ο δράστης εισέβαλλε σε σπίτια, έδενε τα θύματά του και τα στραγγάλιζε, στέλνοντας στη συνέχεια ειρωνικές επιστολές στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και στην αστυνομία.

Μετά το 1991, τα ίχνη του χάθηκαν εντελώς, αφήνοντας τις αρχές να πιστεύουν ότι είχε πεθάνει ή φυλακιστεί για άλλον λόγο.Πίσω από το προσωπείο του BTK κρυβόταν ο Ντένις Ρέιντερ: ένας υπόδειγμα οικογενειάρχη, πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της τοπικής λουθηρανικής εκκλησίας, αρχηγός τοπικής ομάδας προσκόπων και υπάλληλος της δημοτικής αστυνομίας, υπεύθυνος για την τήρηση των κανόνων της γειτονιάς.

Ήταν ο άνθρωπος που οι γείτονες εμπιστεύονταν για να προσέχει τα σπίτια τους όταν έλειπαν.

Το 2004, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από την πρώτη του δολοφονία, ο Ρέιντερ διέπραξε το μοιραίο λάθος: η τεράστια ανάγκη του για προσοχή και αναγνώριση τον ώθησε να ξαναρχίσει την επικοινωνία με τις αρχές.

Σε μία από τις επιστολές του, ρώτησε ευθέως την αστυνομία αν μια εύκαμπτη δισκέτα υπολογιστή (floppy disk) θα μπορούσε να εντοπιστεί τεχνικά.

Η αστυνομία απάντησε μέσω μιας καταχώρισης στην εφημερίδα ότι ήταν «απόλυτα ασφαλής». Ο Ρέιντερ έπεσε στην παγίδα και έστειλε μια δισκέτα στα μέσα ενημέρωσης.Οι ειδικοί της ψηφιακής εγκληματολογίας ανέκτησαν αμέσως τα διαγραμμένα μεταδεδομένα (metadata) του αρχείου Word που περιείχε, βρίζοντας το όνομα "Dennis" και τη σύνδεση με την "Christ Lutheran Church". Η αστυνομία εντόπισε αμέσως τον Ντένις Ρέιντερ, έλαβε κρυφά δείγμα DNA από τη κόρη του για διασταύρωση και τον συνέλαβε το 2005.

Στη δίκη του, ο Ρέιντερ περιέγραψε τις δέκα δολοφονίες του με παγερή, γραφειοκρατική λεπτομέρεια, σαν να διάβαζε αναφορά εργασίας, σοκάροντας το πανελλήνιο.

Καταδικάστηκε σε δέκα διαδοχικές ποινές ισόβιας κάθειρξης, βάζοντας τέλος σε μία από τις πιο μακροχρόνιες υποθέσεις στα αμερικανικά χρονικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους