Οι μοναχικοί και σπάνιοι... Εκείνοί που ζουν στους τελευταίους ορόφους κάποιων γερασμένων πολυκατοικιών.Τα φώτα τους δε σβήνουν πριν τις τρεις.Ενίοτε μένουν αναμμένα και μέχρι το ξημέρωμα.Αθεράπευτα...
Οι μοναχικοί και σπάνιοι... Εκείνοί που ζουν στους τελευταίους ορόφους κάποιων γερασμένων πολυκατοικιών.Τα φώτα τους δε σβήνουν πριν τις τρεις.Ενίοτε μένουν αναμμένα και μέχρι το ξημέρωμα.Αθεράπευτα συναισθηματικοί ζωντανεύουν τις αναμνήσεις τους παρέα με τσιγάρο,ουίσκι ίσως κι ένα βιβλίο με ξεθωριασμένο εξώφυλλο.Και δεκάδες αποτσίγαρα στο τασάκι... Αυτοί που έζησαν κάποτε έναν σπουδαίο έρωτα.Έναν έρωτα γνήσιο,αγνό κι ειλικρινή που τους σημάδεψε.Κι από τότε δεν έκαναν κανένα συμβιβασμό με οτιδήποτε λειψό.Είναι εκείνοι που έχουν παιδιά τους τα παιδιά όλου του κόσμου και τα υπεραγαπούν.Κι όταν παίζουν μαζί τους γίνονται κι αυτοί πεντάχρονα... Εκείνοι που δε σπατάλησαν την πάρτη τους για τις κοινωνικές συμβάσεις.Είπαν "όχι" εκεί που οι άλλοι είπαν "ασφαλώς" και "ναι" όταν οι άλλοι έλεγαν "αποκλείεται".Βαθύτατα ενσυνείδητοι έκαναν στάχτη την αθλιότητα των δήθεν που έσπευσαν να τους προσάψουν την ταμπέλα της συναισθηματικής κενότητας... Οι μοναχικοί... Αυτοί που επιμένουν στο ολόκληρο "ένα".Ποτέ στο μέτριο "δύο".Ξεκάθαρα στο "ένα".Σε μια κοινωνία που αυτό το "ένα " το αποστρέφεται και ταυτίζει την ευτυχία με το "πολύ".Θα τους δεις σκεπτικούς,μελαγχολικούς,βυθισμένους στα σκοτάδια τους.Ίσως κλαίνε και κρυφά.Μα είναι εκεί αν τους φωνάξεις.Πάντα θα τρέξουν να σου απαλύνουν τον πόνο ξεχνώντας το δικό τους... Εκείνοι που νύχτα μέρα παίζουν παρτίδες σκάκι με τη μοναξιά τους.Άλλοτε κερδίζουν άλλοτε χάνουν.Μα ποτέ δεν παραπονιούνται.Μήτε τη φοβούνται.Είναι πλέον φίλη τους.Αράζει δίπλα τους και κάνει τράκα απ'τα τσιγάρα τους... Αυτοί που φορούν το πιο όμορφο πουκάμισο,το αγαπημένο τους άρωμα,το κόκκινο κραγιόν τους και βγαίνουν μόνοι.
Χωρίς να έχουν ραντεβού.
Γιατί έμαθαν πως η περιποίηση κι η αυτοφροντίδα δεν είναι υποχρέωση προς τους άλλους.Είναι πράξη αγάπης προς τον ίδιο τους τον εαυτό.
Εκείνοι που έχουν σύντροφο,παιδιά,οικογένεια,φίλους.Επιτυχημένοι επαγγελματικά,φτασμένοι οικονομικά.Θεωρούνται ευτυχισμένοι απ'τους υπολοίπους.Κι όμως δεν είναι.Κάτι τους λείπει.Κι αυτό το κάτι το κρύβουν επιμελώς κάτω απ'το τεράστιο,φωτεινό τους χαμόγελο στα social και στις λοιπές συναναστροφές... Οι μοναχικοί και σπάνιοι αυτού εδώ του κόσμου... Αλέξανδρος Σουλιώτης Φιλόλογος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους