Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΛΑΜΠΕΤΗ... (Ενα ανεκπλήρωτο ερωτικό πάθος) 💫 Ο τεράστιος ⁠Μιχάλης Κακογιάννης, μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του Ελληνισμού και κατ' επέκταση του παγκόσμιου πολιτισμού, απέφευγε συστηματικά να εκθέτει την προσωπική του ζωή, αφού την κρατούσε ερμητικά κλειστή, μακριά από τα αδηφάγα φώτα της δημοσιότητας και τα κοσμικά (και μη) κους-κους... Ετσι, επί δεκαετίες, οι ανά τον κόσμο συνάδελφοί μου δημοσιογράφοι-δημοσιολάγνοι προσπαθούσαν να αποκρυπτογραφήσουν τις ερωτικές σχέσεις του, να ανακαλύψουν τις γκόμενές του, αλλά δεν έβγαζαν άκρη... Γιατί; Επειδή τους (μας) έγραφε στα paparia του, που τα 'χε τεράστια! 💫 Ωστόσο, λίγο πριν από το τέλος του ανεκτίμητου βίου του, τον Ιανουάριο του 2011, σε μια σπάνια, εξομολογητική και βαθιά συγκινητική στιγμή, ο ανυπέρβλητος Ελληνοκύπριος δημιουργός άνοιξε την καρδιά του στην τηλεοπτική εκπομπή «Η Μηχανή του Χρόνου» και αποκάλυψε ένα μυστικό που έφερε ως βαρύ φορτίο μέσα του επί μισό αιώνα: η καρδιά του έμεινε για πάντα δοσμένη και η ψυχή του για πάντα αιχμάλωτη μιας και μόνης γυναίκας... Της απόλυτης Ελληνίδας πρωταγωνίστριας: της Ελλης Λαμπέτη... 💫 Η πρώτη συνάντησή τους πραγματοποιήθηκε το 1953, όταν ο Κακογιάννης, έχοντας μόλις επιστρέψει από το κοσμοπολίτικο Λονδίνο, προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του στην καλλιτεχνικά «πρωτόγονη» Αθήνα... Αυτή η (μοιραία μόνο για εκείνον, όπως απεδείχθη τελικά) συνάντηση συνέβη εντελώς τυχαία ένα πρωί στην πλατεία Συντάγματος, όταν ο στενός φίλος του Κακογιάννη, ο ασύγκριτα ευρυμαθής Μάριος Πλωρίτης (άλλος τιτάνας αυτός...) τού συνέστησε τη Λαμπέτη... Ούτως ή άλλως, δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά, αφού η Ελλη ήταν η σύζυγός του... 💫 Οπως είχε εξομολογηθεί χαρακτηριστικά στη «Μηχανή του Χρόνου» ο αξεπέραστος σκηνοθέτης, με τα μάτια του να λάμπουν από τη θύμηση εκείνης της ημέρας: «Την Ελλη την ερωτεύτηκα αμέσως, με το που την είδα! Ηταν ένα πλάσμα τόσο γοητευτικό, τόσο ξεχωριστό, που δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της»... Οταν δε, ο συνάδελφος Χρίστος Νασιλόπουλος τον ρώτησε «και τη χάσατε;», ο Κακογιάννης απάντησε αφοπλιστικά: «Δεν την απέκτησα και ποτέ»... Γιατί και πώς δεν την «απέκτησε», όμως, ο Μιχάλης της Ελλη; 💫 Εκείνη την ημέρα στο Σύνταγμα, όταν ο Κακογιάννης αντίκρισε για πρώτη φορά τη Λαμπέτη, η έλξη που ένιωσε ήταν ακαριαία και σαρωτική, όμως γι’ αυτόν τον... ερωτικό σεισμό που ένιωσε συθέμελα μέσα του δεν «ευθυνόταν» μόνο η εύθραυστη, σχεδόν διάφανη ομορφιά της... Ο Κακογιάννης αιχμαλωτίστηκε εξίσου από τη μελαγχολία που εξέπεμπε ακαριαία το βλέμμα της, όπως και από τη σπάνια, απόκοσμη πνευματική γοητεία που ανάβλυζε μαγνητίζοντας τους πάντες γύρω της... 💫 Ενα χρόνο μετά, το 1954, ο λατρεμένος μου Δημήτρης Χορν ζήτησε από τον Κακογιάννη, τον οποίο είχε γνωρίσει μέσω του Πλωρίτη, να γυρίσουν μια ταινία προκειμένου να διαφημιστεί ο θεατρικός θίασος που είχαν στήσει μαζί με τη Λαμπέτη και τον Γιώργο Παππά... Αυτή ήταν το αριστουργηματικό «Κυριακάτικο Ξύπνημα», η πρώτη κινηματογραφική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κακογιάννη, που σηματοδότησε την επίσημη είσοδό του στο ελληνικό (και όχι μόνο) σινεμά... 💫 Κατά τα πολύμηνα γυρίσματα, πολλά εκ των οποίων έγιναν στην Αίγυπτο, η Λαμπέτη ήρθε πολύ κοντά με τον Χορν, παρότι εκείνη ήταν παντρεμένη με τον φίλο του, τον Πλωρίτη... Αυτή η ηλεκτρισμένη μεταξύ τους χημεία πίσω από τις κάμερες εξελίχθηκε στον πολυσυζητημένο, θρυλικό, παθιασμένο και θυελλώδη έρωτα της ζωής τους, που έχει μείνει στην ιστορία, αφήνοντας τον κρυφά και σιωπηλά ερωτευμένο Κακογιάννη στο ρόλο του απλού παρατηρητή... 💫 Παγιδευμένος ανάμεσα στη Σκύλλα των έντονων συναισθημάτων που έτρεφε για τη Λαμπέτη και τη Χάρυβδη του απόλυτου σεβασμού προς τη φιλία και τη συνεργασία του με τον Χορν, ο Κακογιάννης πήρε μια γενναία, αλλά βασανιστική απόφαση... Επέλεξε να μην αποκαλύψει ποτέ τη βιβλική διάσταση του έρωτά του για εκείνη και τον κλείδωσε βαθιά εντός του... Ετσι, επέλεξε το ρόλο του προστατευτικού φίλου και του αφοσιωμένου συνεργάτη, βιώνοντας, όμως, έναν βουβό, εσωτερικό και ανεκπλήρωτο έρωτα... 💫 Ωστόσο, αυτό το τεράστιο συναισθηματικό απωθημένο, αυτό το ανεκπλήρωτο πάθος, αντί να τον καταστρέψει, λειτούργησε ως η απόλυτη καλλιτεχνική καύσιμη ύλη του... Ο Κακογιάννης άρχισε να γράφει σενάρια και να πλάθει χαρακτήρες έχοντας αποκλειστικά στο μυαλό του τη μορφή, τη φωνή και τις εκφράσεις της Λαμπέτη, η οποία μετατράπηκε στην αιώνια, την ανυπέρβλητη μούσα του... Η κορυφαία στιγμή αυτής της ιδιότυπης (και ερωτικά μονομερούς και μονομανούς) σχέσης γράφτηκε το 1956 με την ταινία-σταθμό ⁠«Το Κορίτσι με τα Μαύρα»... 💫 Το σενάριο, το οποίο εκτυλίσσεται στο υποβλητικό και αυστηρό περιβάλλον της Υδρας, ήταν στην πραγματικότητα το δικό του κρυφό, οπτικό «ερωτικό γράμμα» προς εκείνη... Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο νησί του Αργοσαρωνικού, η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη και γεμάτη ανείπωτες εντάσεις... Ο Κακογιάννης σκηνοθετούσε τη Λαμπέτη με μια μοναδική, σχεδόν ευλαβική τρυφερότητα, αποτυπώνοντας στο ασπρόμαυρο σελιλόιντ κάθε μικρή σύσπαση του προσώπου της, κάθε δάκρυ και κάθε χαμόγελό της, δημιουργώντας μερικά από τα πιο ποιητικά πλάνα στην ιστορία του ελληνικού σινεμά... 💫 Δυστυχώς για τον Κακογιάννη, συμπρωταγωνιστής της Λαμπέτη ήταν και πάλι ο Χορν... Οι ισορροπίες πίσω από τις κάμερες ήταν εξαιρετικά λεπτές και εύθραυστες, αφού ο σκηνοθέτης υπέφερε καθημερινά βλέποντας τη γυναίκα των ονείρων του να επιστρέφει στο τέλος της ημέρας στην αγκαλιά του φίλου του... 💫 Ομως, όλο αυτόν τον ψυχικό πόνο, όλη αυτήν τη ζήλεια, όλη αυτήν τη ματαίωση, κατάφερνε με έναν μαγικό τρόπο να τα μετουσιώνει σκηνοθετικά σε ιδιοφυή κινηματογραφικά πλάνα, διοχετεύοντας το ασίγαστο και ταυτόχρονα καταπιεσμένο ερωτικό πάθος του για τη Λαμπέτη απευθείας μέσα στον φακό της κάμερας... 💫 Μέχρι το τέλος του βίου της, η Λαμπέτη δεν έμαθε ποτέ ολοκληρωμένα και στην πραγματική διάστασή τους το μέγεθος και το βάθος των συναισθημάτων που έτρεφε ο Κακογιάννης για εκείνη... Ενιωθε τη βαθιά εκτίμησή του, ένιωθε την ξεχωριστή, σχεδόν πατρική φροντίδα και την προστατευτικότητα που της παρείχε σε κάθε γύρισμα, αλλά η πλήρης αλήθεια παρέμεινε κρυμμένη... 💫 Για τον Μιχάλη, η Ελλη ήταν η ιδανική, η απόλυτη γυναίκα που δεν κατάφερε να αποκτήσει ποτέ... Ενας πλατωνικός, ένας ιερός έρωτας που τον σημάδεψε ανεξίτηλα και τον ενέπνευσε να προσφέρει στην ανθρωπότητα μερικές από τις πιο ευαίσθητες, ποιητικές ρομαντικές και διαχρονικές στιγμές της έβδομης τέχνης... 💫 Οι δεκαετίες κύλησαν αδυσώπητα, οι εποχές άλλαξαν και η Ελλη Λαμπέτη έφυγε πολύ νωρίς, σε ηλικία 57 ετών, στις 3 Σεπτεμβρίου 1983, νικημένη από τον καρκίνο, βυθίζοντας όλη την Ελλάδα στο πένθος... Ο Κακογιάννης συνέχισε την ασύγκριτη παγκόσμια πορεία του, γνωρίζοντας τη δόξα και την αποθέωση στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου, όμως μέσα του κουβαλούσε πάντα ζωντανές τις αναμνήσεις εκείνου του «ασπρόμαυρου» καλοκαιριού στην Υδρα και της γυναίκας με τα μαύρα ρούχα και το καθηλωτικό βλέμμα που τον στοίχειωσε για το υπόλοιπο της ζωής του... 💫 Ο κύκλος της μυθικής ζωής του τεράστιου Ελληνοκύπριου δημιουργού έκλεισε οριστικά πριν από ακριβώς 15 χρόνια, στις 25 Ιουλίου 2011, όταν ο (ας πούμε πλήρης ημερών, που ποτέ δεν θα είναι τέτοιος, αλλά παντοτινά θα ζει δίπλα μας) Μιχάλης Κακογιάννης άφησε την τελευταία του πνοή στον «Ευαγγελισμό», σε ηλικία 90 ετών, έπειτα από σύντομη νοσηλεία λόγω σοβαρών καρδιακών και αναπνευστικών επιπλοκών της επιβαρυμένης υγείας του... 💫 Και μπορεί ο Μιχάλης Κακογιάννης να πήρε μαζί του στην αιωνιότητα τα μεγάλα, τα ανεκπλήρωτα μυστικά της καρδιάς του, όμως πίσω του άφησε τις ταινιάρες του να παραμένουν άφθαρτες στο αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου ως μια ανεκτίμητη παγκόσμια κληρονομιά και ως μια αιώνια μαρτυρία για όσα αγάπησε με πάθος πίσω από τον φακό... Οπως και για εκείνη που αγάπησε πάνω απ’ όλες, αλλά δεν κατέκτησε ποτέ... Την Ελλη Λαμπέτη... Αθάνατος! 📸 Υδρα, 1956: Στην επιχρωματισμένη φωτό που σας παρουσιάζω, ο Μιχάλης Κακογιάννης (κάτω στο κέντρο) μορφάζει με ένα πολύ ωραίο στυλάκι και υφάκι προς τον φωτογραφικό φακό, ενώ η μαυροντυμένη Ελλη Λαμπέτη (η μοναδική γυναίκα στη φωτογραφία... Τυχαίο; Δεν νομίζω, αλλά το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι της παρούσης στιγμής...) βλεφαριάζει παιχνιδιάρικα και ναζιάρικα μια (μικρή σε ηλικία, όπως την κόβω οπτικά...) γάτα, η οποία κλέβει την παράσταση ακροβατώντας σκαρφαλωμένη πάνω στη μία και μοναδική κάμερα με την οποία γυρίστηκε «Το Κορίτσι με τα Μαύρα»... Την ίδια στιγμή, τα μέλη του κινηματογραφικού συνεργείου είναι μες στην τρελή χαρά και ο πιτσιρικάς τότε Ανέστης Βλάχος (δίπλα στον τεράστιο Ελληνοκύπριο σκηνοθέτη) στην... κοσμάρα του! Αναρωτιέμαι που κοιτάζει ο μπαγάσας (και άγιος άνθρωπος, διότι έτυχε να τον γνωρίσω και να τον αγαπήσω) - αν και είχε ένα τεράστιο και βασανιστικό άλλοθι...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους