Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ «Η Ελλάδα δεν πωλείται». Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε.

Γιατί μετά το νερό (ήδη και αυτό πάει προς εκχώρηση με αντίστοιχο Νομοσχέδιο), την ενέργεια, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα δίκτυα και κάθε στρατηγικό δημόσιο αγαθό που αντιμετωπίστηκε ως αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης, η κυβέρνηση βάζει πλέον στο στόχαστρο το τελευταίο ιερό αποτύπωμα του ελληνισμού: την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Με ένα νομοσχέδιο πρωτοφανές για τα μεταπολιτευτικά χρονικά και μάλιστα χωρίς διαβούλευση και με fast track διαδικασίες, ιδρύεται Ανώνυμη Εταιρεία Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε. στην οποία προβλέπεται να ανατεθεί για πενήντα χρόνια, με δυνατότητα παράτασης για ακόμη πενήντα, η διαχείριση αρχαιολογικών χώρων, μουσείων, εισιτηρίων, πωλητηρίων, αναψυκτήριων, πολιτιστικών εκδηλώσεων και της ψηφιακής αξιοποίησης των μνημείων.

Εκατό χρόνια.

Ούτε αποικιοκρατικές συμβάσεις δεν είχαν τέτοια χρονική διάρκεια.

Ένας ολόκληρος αιώνας δέσμευσης της πολιτιστικής περιουσίας της χώρας, με μια κυβέρνηση να δεσμεύει τις αποφάσεις δεκάδων μελλοντικών κυβερνήσεων και γενεών.

Το ονομάζουν «εκσυγχρονισμό». Πολλοί το βλέπουν ως τη μεγαλύτερη απόπειρα εταιρικοποίησης του ελληνικού πολιτισμού από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Η Ακρόπολη δεν είναι εμπορικό ακίνητο. Οι Δελφοί δεν είναι επενδυτικό project. Η Κνωσός δεν είναι επιχειρηματικό asset. Οι Μυκήνες δεν είναι χαρτοφυλάκιο προς αξιοποίηση. Ο Παρθενώνας δεν είναι μηχανή παραγωγής εσόδων.

Κι όμως, η λογική που εισάγεται είναι σαφής: ό,τι αποδίδει, αξιοποιείται· ό,τι αποφέρει έσοδα, μετατρέπεται σε εργαλείο οικονομικής διαχείρισης.

Αυτή δεν είναι πολιτιστική πολιτική.

Είναι η λογική του λογιστηρίου πάνω στην Ιστορία.

Το πιο προκλητικό, όμως, είναι ότι όλα είχαν προετοιμαστεί πολύ πριν ενημερωθεί η κοινωνία.

Απευθείας αναθέσεις για τη νομική προετοιμασία του νέου θεσμικού πλαισίου.

Απευθείας αναθέσεις για τη μελέτη βιωσιμότητας της νέας εταιρείας.

Το σχέδιο φαίνεται πως είχε ήδη σχεδιαστεί πριν καν αρχίσει η δημόσια συζήτηση.

Και φυσικά, όλα ξεκινούν με δημόσιο χρήμα.

Εκατομμύρια ευρώ από τους Έλληνες φορολογουμένους για να δημιουργηθεί ένας φορέας ιδιωτικού δικαίου που στη συνέχεια θα λειτουργεί με κανόνες αγοράς.

Ο απόλυτος πολιτικός παραλογισμός.

Το κράτος χρηματοδοτεί την ίδια του την αποχώρηση. Το Σύνταγμα αναθέτει στο κράτος την προστασία των αρχαιοτήτων.

Όχι την εμπορική τους διαχείριση.

Όχι τη λειτουργία τους με επιχειρηματικά κριτήρια.

Όχι την αξιολόγησή τους με δείκτες απόδοσης.

Γιατί όταν η λέξη «κέρδος» εισβάλλει στον πολιτισμό, η λέξη «προστασία» αρχίζει να υποχωρεί.

Και όταν η οικονομική απόδοση γίνεται βασικός στόχος, τότε η Ιστορία κινδυνεύει να μετατραπεί σε προϊόν.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια είδαμε εμπορικές προβολές πάνω από τον Ιερό Βράχο, επιδείξεις μόδας σε αρχαιολογικούς χώρους, ιδιωτικές εκδηλώσεις σε μνημεία παγκόσμιας αξίας και συνεχείς συζητήσεις για ολοένα περισσότερες εμπορικές χρήσεις.

Για πολλούς, αυτά δεν ήταν μεμονωμένα περιστατικά.

Ήταν τα πρώτα επεισόδια μιας πολιτικής που τώρα αποκτά θεσμική μορφή.

Οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό προειδοποιούν.

Οι αρχαιολόγοι αντιδρούν.

Οι επιστημονικοί φορείς εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις.

Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση ακούει ή αν θεωρεί ότι και η Ιστορία πρέπει να προσαρμοστεί στη λογική των ισολογισμών.

Γιατί σήμερα μιλάμε για εισιτήρια.

Αύριο για εμπορικές χρήσεις.

Μεθαύριο για νέες μορφές «αξιοποίησης». Κάθε βήμα παρουσιάζεται μικρό.

Όλα μαζί, όμως, συνθέτουν μια μεγάλη αλλαγή φιλοσοφίας.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά: Ποιος θα ελέγχει αυτή την εταιρεία; Με ποια κριτήρια θα επιλέγονται οι συνεργασίες; Ποια όρια θα υπάρχουν στις εμπορικές χρήσεις; Ποιος εγγυάται ότι σε λίγα χρόνια η πολιτιστική κληρονομιά δεν θα αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως πηγή εσόδων; Γιατί η Ιστορία της Ελλάδας δεν είναι εμπόρευμα.

Δεν έχει μετοχές.

Δεν εκδίδει ισολογισμούς.

Δεν ανήκει σε διοικητικά συμβούλια.

Δεν παραχωρείται με συμβάσεις ενός αιώνα.

Ανήκει στον ελληνικό λαό, στη συλλογική του μνήμη και στις γενιές που θα ακολουθήσουν.

Και όποιος επιχειρεί να μετατρέψει τον πολιτισμό σε εταιρική δραστηριότητα, οφείλει να γνωρίζει ότι δεν διαχειρίζεται απλώς πέτρες και μάρμαρα.

Διαχειρίζεται την ψυχή ενός έθνους.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν αποτιμώνται σε ευρώ.

Δεν μπαίνουν σε εταιρικά καταστατικά.

Δεν παραχωρούνται για έναν αιώνα.

Δεν πωλούνται. Η Ελλάδα δεν είναι Ανώνυμη Εταιρεία. Ο Παρθενώνας δεν είναι επιχείρηση.

Και η Ιστορία μας δεν είναι προς εκμετάλλευση.

Είναι η ταυτότητά μας.

Και η ταυτότητα ενός Έθνους ούτε εκχωρείται ούτε διαπραγματεύεται ούτε τιμαριοποιείται Όλο το Άρθρο στο link: https://www.neakriti.gr/apopseis/2191101_xepoylane-tin-istoria-tis-elladas-i-kybernisi-bazei-ton-parthenona-sto-tameio-kai #NeaKriti #H_Ellada_poleitai #ΑρχαιαΜνημεια #ΑπευθειαςΑναθεσεις #Παρθενωνας #Κνωσος #Εταιρικοποιηση #Λυκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους