Η Κυβέρνηση επιχειρεί για πολλοστή φορά δυστυχώς, να φέρει τη συζήτηση στα μέτρα της και να συσκοτίσει την πραγματικότητα. Το Σύνταγμα αναθεωρείται όταν η εμπειρία δείχνει ότι κάποιες από τις...
Η Κυβέρνηση επιχειρεί για πολλοστή φορά δυστυχώς, να φέρει τη συζήτηση στα μέτρα της και να συσκοτίσει την πραγματικότητα. Το Σύνταγμα αναθεωρείται όταν η εμπειρία δείχνει ότι κάποιες από τις ρυθμίσεις του δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες της κοινωνίας.
Όχι, όταν μια κυβέρνηση θέλει να συνταγματοποιήσει τις ίδιες τις πολιτικές της επιλογές. Το Σύνταγμα αναθεωρείται όταν υπάρχουν θεσμικές δυσλειτουργίες και ανεπάρκειες, όχι όταν μια κυβέρνηση ενοχλείται από τη λειτουργία των θεσμών. Το Σύνταγμα αναθεωρείται για να ενισχύσει τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου, όχι για να διευκολύνει την ασυδοσία της εξουσίας.
Γιατί μην ξεχνάμε ότι το Σύνταγμά μας δε ρυθμίζει μόνο την οργάνωση της κρατικής εξουσίας.
Είναι πρωτίστως ο περιορισμός της ασυδοσίας της κρατικής εξουσίας.
Και τέλος, το πιο σημαντικό, το Σύνταγμα αναθεωρείται στη βάση μιας ευρείας πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης.
Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται και το μεγάλο παράδοξο της συνταγματικής αναθεώρησης που προτείνει σήμερα η Νέα Δημοκρατία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να συνταγματοποιήσει τη δεξιά πολιτική.
Σχετικά με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη συνταγματική κατοχύρωση των πρωτογενών πλεονασμάτων: Το ύψος του πλεονάσματος δεν είναι συνταγματική αρχή.
Είναι πολιτική επιλογή.
Είναι επιλογή ανάμεσα στη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου ή στη συμπίεση των δημοσίων δαπανών.
Είναι επιλογή ανάμεσα στην αναδιανομή υπέρ των πολλών ή στη διεύρυνση των ανισοτήτων.
Μπορεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα να επιλέγει το υπερπλεόνασμα των 2,6 δισ., να επιλέγει φοροαπαλλαγές για τα μεγάλα εισοδήματα, ενώ τα νοσοκομεία καταρρέουν, ενώ τα παιδιά συνωστίζονται σε σχολικά τμήματα των τριάντα παιδιών, ενώ ο δημόσιος σιδηρόδρομος βρίσκεται σε χειρότερη θέση από ό,τι όταν έγινε το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Είναι πολιτική της επιλογή να το κάνει αυτό και κρίνεται από τον ελληνικό λαό γι’ αυτό.
Δεν μπορεί όμως να συνταγματοποιήσει τον νεοφιλελευθερισμό, γιατί αυτό προσπαθεί να κάνει. Η Κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει τη μονιμότητα ως εμπόδιο στην αποτελεσματικότητα του Δημοσίου.
Η μονιμότητα όμως δεν κατοχυρώθηκε για να προστατεύσει προνομιακά μια επαγγελματική ομάδα.
Κατοχυρώθηκε για να προστατεύσει το κράτος από την κομματικοποίηση.
Αυτή η διάταξη σήμερα αμφισβητείται από την Κυβέρνηση.
Και αμφισβητείται από εκείνη την κυβέρνηση που επί επτά ολόκληρα χρόνια έχει μετατρέψει το κράτος σε φέουδό της.
Αυτό προτείνει η Νέα Δημοκρατία.
Όχι ισχυρότερο Δημόσιο, πιο σύγχρονο, πιο αποτελεσματικό, αλλά ένα Δημόσιο ελεγχόμενο, εξαρτημένο, κομματικοποιημένο· ένα Δημόσιο στα μέτρα του επιτελικού κράτους της Νέας Δημοκρατίας.
Η στάση όλων των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά και στον προοδευτικό χώρο εν γένει πρέπει να είναι ξεκάθαρη.
Για την κατάργηση του αντισυνταγματικού νόμου Μητσοτάκη - Πιερρακάκη και για την υπεράσπιση του Άρθρου 16 του Συντάγματος.
Ως προς το γράμμα του αλλά και ως προς το πνεύμα του.
Έτσι μετριέται η δική μας πολιτική υπευθυνότητα.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να συνταγματοποιήσει ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο.
Γιατί υπάρχει πολιτικό σχέδιο από πίσω.
Να αποκτήσει, δηλαδή, αυξημένη συνταγματική προστασία ένα συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο.
Το μοντέλο της λιτότητας, το μοντέλο της στήριξης του μεγάλου πλούτου και του κεφαλαίου, το μοντέλο της δημοσιονομικής πειθάρχησης.
Πέρα και πάνω από τη δημοκρατική δυνατότητα μιας ολόκληρης κοινωνίας να επιλέγει, εν τέλει, μια διαφορετική πορεία.
Και δυστυχώς σήμερα, 52 χρόνια ακριβώς από την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, έχουμε μια κυβέρνηση η οποία φέρει τη βαρύτερη πολιτική κληρονομιά διάλυσης των δημοκρατικών θεσμών.
Δεν είναι τα σκάνδαλα· είναι η κανονικοποίηση αυτής της θεσμικής σήψης. Ομιλία μου στη Βουλή για την Συνταγματική Αναθεώρηση
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους