Δεν θα καταφέρουν τίποτα. Θα πάρουν μικρότερο ποσοστό από αυτό της συντριβής του 2023. Κι όμως. Μην περιμένετε να αποδεχτούν την καινούργια τους ήττα και να αποχωρήσουν. Το παραμύθι του 2023', τα θα...
Δεν θα καταφέρουν τίποτα. Θα πάρουν μικρότερο ποσοστό από αυτό της συντριβής του 2023.
Κι όμως.
Μην περιμένετε να αποδεχτούν την καινούργια τους ήττα και να αποχωρήσουν.
Το παραμύθι του 2023', τα θα παραμερίσω μέχρι να σας διαλύσω όλους και να επιστρέψω, μας τελείωσε.
Ο άνθρωπος δεν εργάζεται για την πολιτική αλλαγή, την κοινωνία και την Αριστερά.
Για την πάρτη του και τα συμφέροντα εργάζεται, και γ'αυτό πρέπει να ηττηθεί ξανά.
Όσες φορές χρειαστεί, μέχρι να συνειδητοποιήσει πως έχει τελειώσει πολιτικά και να μας αδειάσει τη γωνιά, χωρίς να μας βάζει τρικλοποδιές.
Δεν έχω κρύψει ποτέ τα λόγια, τις σκέψεις και τα αισθηματά μου.
Εκτιμώ περισσότερο τον Κασσελάκη και τον Νίκος Καρανίκας από αυτόν τον πολιτικό αγύρτη που ντρόπιασε την Αριστερά στη χώρα.
Τους εκτιμώ γιατί αντιστάθηκαν στον αυταρχισμό και τους τακτικισμούς του.
Διαφωνώ πολιτικά μαζί τους αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να τους αναγνωρίσω πως είχαν δίκιο όταν αντέδρασαν στο πραξικόπημα Σύριζα ενάντια στον Στέφανο Κασσελάκη.
Δεν συμφωνώ με τους τακτικισμούς και τις ραδιουργίες.
Δεν τις στήριξα ποτέ μέχρι σήμερα στη πολιτική μου διαδρομή.
Σήμερα βρίσκομαι στη Νεα Αριστερά, χωρίς να συμφωνώ σε όλα με τους νυν συντρόφους μου.
Σε αυτό που ελπίζω είναι στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς που θα ξεφύγει από τον δογματισμό, τον συγκεντρωτισμό, τους τακτικισμούς και τη δραματουργία.
Οφείλω μία συγγνώμη στον Νίκος Καρανίκας γιατί μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των τελευταίων χρόνων τον αδίκησα με τη κριτική μου βασισμένος σε ελλειπείς και μη διασταυρωμένες πληροφορίες για την εργασιακή του κατάσταση κοκ Του ζητάω συγγνώμη και ελπίζω να τη δεχτεί.
Είναι άνθρωπος με πολιτική και ατομική αξιοπρέπεια και κακώς τον είχα παρεξηγήσει.
Οι πολιτικές διαφωνίες παραμένουν.
Συμφωνώ πως πρέπει να μιλάμε με άλλους όρους για την Αριστερά του 21ου αιώνα, συμφωνώ με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό και τη μετάβαση στον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό χωρίς τις αυταπάτες του παρελθόντος.
Διαφωνώ όμως με τη λογική που θέλει το ρεύμα της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς αποκομμένο από αυτή τη προσπάθεια μετεξέλιξης της Αριστεράς στον νέο κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας.
Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε από το μηδέν.
Η ιστορικότητα και οι αξίες του χώρου πρεπει να προφυλαχθούν.
Ας κρατήσουμε τα θετικά που κληρονομήσαμε μέσα από τους αγώνες των προγόνων μας για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ισονομία, με Αριστερό ευρωπαϊσμό και ελευθεριακό-φιλελεύθερο πνεύμα, προφυλάσσοντας ως κόρη οφθαλμού τη Δημοκρατική λειτουργία της Αριστεράς υπερ της συλλογικότητας που αντιστέκεται στις μεθοδεύσεις τους τακτικισμούς και τη γάγγραινα του εισοδισμού των απανταχού ψωνισμένων "αυθεντιών" που δεν λένε να μας εγκαταλείψουν, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στη νέα γενιά της πατρίδας μας που δεν γαλουχήθηκε στα πρότυπα των Λενινιστικών-Μαρξιστικών Κομμάτων.
Κι όπως σωστά έλεγε κάποτε ο Ηλίας Ηλιού επικρίνοντας τη στάση του ΚΚΕ, δεν έχουμε αφήσει πεπονόφλουδα που να μην την έχουμε πατήσει σύντροφοι.
Τα ίδια τότε, τα ίδια και σήμερα.
Δεν χρειαζόμαστε άλλους δογματικούς καθοδηγητές.
Χρειαζόμαστε τα νέα μυαλά που πολεμούν οι αναχρονιστές που δεν μπορούν να υπάρξουν μακριά από τη κομματική ορθοδοξία. Προσοχή.
Αυτό δεν σημαίνει πως χρειαζόμαστε ένα Κόμμα ΙΧ που θα επενδύσει σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο με όρους της Χομπεσιανής θεώρησης.
Το μόνο που απαγορεύεται στον ηγέτη που είναι ένας από εμάς, είναι να μας πάρει το κεφάλι στη γκιλοτίνα.
Ο κόσμος του Λεβιάθαν είναι ο κόσμος που παλεύουμε να καταργήσουμε.
Με δημοκρατία, αξιοπρέπεια και ενσυναίσθηση.
Για τον κοινοτισμό, την αυτονομία, τη συμπερίληψη.
Αρκετά με τον μακιαβελισμό του ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Ο κόσμος των ηγετών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ο Στάλιν πέθανε, και για το καλό της δημοκρατίας, δεν χρειαζόμαστε κανέναν νέο Στάλιν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους