Με τα δικά σας λόγια! Είναι κάπως αστείο να προσπαθείς να συνοψίσεις τι σημαίνει να διαβάζεις τον «Οίκο Πούσκιν» του Αντρέι Μπίτοφ και να (επι)ζείς για να πεις την εμπειρία, αλλά εφόσον ανεβαίνεις το...

Πλήρες Κείμενο:

Με τα δικά σας λόγια! Είναι κάπως αστείο να προσπαθείς να συνοψίσεις τι σημαίνει να διαβάζεις τον «Οίκο Πούσκιν» του Αντρέι Μπίτοφ και να (επι)ζείς για να πεις την εμπειρία, αλλά εφόσον ανεβαίνεις το βουνό, υποθέτω ότι πρέπει να το φωνάξεις, οπότε δεν θα σοκάρει κανέναν ότι ένα από τα πλέον ιδιότυπα εγχειρήματα της ύστερης σοβιετικής λογοτεχνίας, το οποίο υποσκάπτει εκ των έσω τη μεγάλη ρωσική παράδοση, μετατρέποντας την ίδια τη λογοτεχνική μνήμη σε πεδίο ειρωνικής αποδόμησης και παίζοντας κυριολεκτικά και μεταφορικά μπάλα μέσα στο σπιτάκι της (το ινστιτούτο λογοτεχνίας που δίνει στο βιβλίο τον τίτλο του), είναι ένας αναγνωστικός Γολγοθάς, με αναμφίβολες απολαβές και απολαύσεις, αλλά και μια γερή δόση ελιτισμού και υπεροψίας, που συνοδεύει τέτοια μυθιστορήματα.

Κι ενώ κάθε απόπειρα σύνοψης προσκρούει σχεδόν αμέσως στη σκόπιμη αντιαφηγηματική του δομή, η ζωή και ο θάνατος (;) ενός νεαρού φιλόλογου, εγκλωβισμένου όχι μόνο στον οίκο του τίτλου, αλλά και σε ένα δίκτυο οικογενειακών, ιδεολογικών και πολιτισμικών μεταβολών στη μετασταλινική Πετρούπολη, σχηματίζουν μια αφήγηση που διαχέεται, αποσυντίθεται και επανασυντίθεται μέσα από διαρκείς παρεκβάσεις, μετα-αφηγηματικά σχόλια και ειρωνικές αναθεωρήσεις.

Ο ίδιος ο συγγραφέας, μια ασταθής, σχεδόν παρωδιακή αυθεντία, παρεμβαίνει για να αναιρέσει, να διορθώσει ή να γελοιοποιήσει την ίδια του την αφήγηση, καθιστώντας σαφές ότι η γραμμική πλοκή αποτελεί πλέον μια αδύνατη φιλοδοξία, η οποία υπογραμμίζει την αποτυχία της αφήγησης σε έναν κόσμο όπου η γλώσσα έχει υποστεί ιδεολογική αποσύνθεση.

Σε μια μεταιχμιακή ζώνη μεταξύ ύστερου μοντερνισμού και πρώιμου μεταμοντερνισμού, όπου η αποσπασματικότητα, η εσωτερικότητα και η διάρρηξη της αφηγηματικής συνέχειας συναντούν την έντονη αυτοαναφορικότητα, την ειρωνική απόσταση και τη συστηματική αποδόμηση των λογοτεχνικών συμβάσεων, το βιβλίο αντανακλά την κρίση της σοβιετικής πραγματικότητας, όπου η γλώσσα έχει απονευρωθεί από την προπαγανδιστική της χρήση, αποκαλύπτοντας την εσωτερική διάβρωση ενός ολόκληρου πολιτισμικού συστήματος.

Γι’ αυτό διανεμόταν παράνομα για δεκαετίες κι εκδόθηκε πρώτα στο εξωτερικό, αποκτώντας ένα cult status που παραμένει αλώβητο στις μέρες μας.

Από τον @tasosreads: https://www.instagram.com/p/DZrz3XjDFq5/?hl=en Βρείτε το βιβλίο: Andrei Bitov «Οίκος Πούσκιν» (μετάφραση: Βιργινία Γαλανοπούλου) Βρείτε το: https://www.dardanosnet.gr/product/oikos-pouskin/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους