Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο #Ότο_Ντιξ, που έφυγε σαν σήμερα το 1969, ήταν Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης.

Γνωστός για τις ωμές και ιδιαίτερα ρεαλιστικές απεικονίσεις της κοινωνίας της δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της κτηνωδίας του πολέμου, ήταν, μαζί με τον Τζορτζ Γκρος, ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της Νέας Αντικειμενικότητας, καλλιτεχνικής τάσης που προέκυψε από τον εξπρεσιονισμό.

Το 1910 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών της Σαξονίας, στη Δρέσδη.

Οι πρώτες του εικαστικές επιρροές προήλθαν από το συμβολιστή (και ρομαντικό) Μαξ Κλίνγκερ.

Επηρεάστηκε επίσης βαθιά από το φιλοσοφικό έργο του Φρίντριχ Νίτσε. Τον Αύγουστο του 1914, μέσα σε γενικό κλίμα απατηλού ενθουσιασμού, κατατάχθηκε ως εθελοντής στο γερμανικό πυροβολικό.

Τραυματίστηκε αρκετές φορές και καθ΄όλη τη διάρκεια της θητείας του, ο Όττο Ντιξ κράτησε ημερολόγιο και σκίτσαρε τις εμπειρίες του.

Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή 50 σκίτσων που κυκλοφόρησαν το 1924 υπό τον τίτλο “Der Krieg” (Ο πόλεμος). Ο πόλεμος και όσα έζησε σ’αυτόν χάραξαν το μετέπειτα έργο του.

Το 1920 γνώρισε τον Τζορτζ Γκρος και, επηρεασμένος από τον Ντανταϊσμό, άρχισε να συμπεριλαμβάνει στοιχεία κολάζ στα έργα του, μερικά από τα οποία παρουσιάστηκαν στην πρώτη Ντανταϊστική Έκθεση στο Βερολίνο Οι μορφές ακρωτηριασμένων και τα πορνεία, ως σύμβολα των ανθρωπίνων παθών, αποτελούν το επίκεντρο του έργου του.

Ο πίνακας του 1923 “Το χαράκωμα”, που απεικόνιζε τα διαμελισμένα και αποσυντιθέμενα πτώματα στρατιωτών μετά από μια μάχη, προκάλεσε τόσο σάλο που το μουσείο Wallraf-Richartz που φιλοξενούσε τον πίνακα, ένα από τα μεγαλύτερα της Κολωνίας, τον έκρυψε πίσω από μια κουρτίνα.

Το 1925 ο Κόνραντ Αντενάουερ, τότε δήμαρχος της Κολωνίας και μετέπειτα πρώτος καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας, ακύρωσε την αγορά του πίνακα και εξανάγκασε το διευθυντή του μουσείου σε παραίτηση.

Όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία το 1933, ξεκίνησαν την εκκαθάριση της γερμανικής τέχνης από μοντερνιστικά στοιχεία. Ο Ντιξ χαρακτηρίστηκε, μαζί με πολλούς άλλους, εκφυλισμένος καλλιτέχνης.

Υποχρεώθηκε να γίνει μέλος του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών του Ράιχ (Reichskammer der bildenden Kuenste) που δημιουργήθηκε από τον Γκαίμπελς ως υποδιεύθυνση του υπουργείου Πολιτισμού.

Προκειμένου ομώς να μπορεί να συνεχίσει να παραγάγει τέχνη, αναγκάστηκε να δεσμευτεί ότι θα ζωγράφιζε μόνο τοπία σε συντηρητικό στυλ.

Ωστόσο ζωγράφισε και μερικές αλληγορίες που ασκούσαν κριτική στα ιδανικά των ναζί.

Το 1939 συνελήφθη με την πλαστή κατηγορία της συμμετοχής στην απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ που έκανε ο Γκέοργκ Έλσερ, όμως αργότερα απελευθερώθηκε.

Το 1945 κλήθηκε, όπως και όλοι οι άντρες ηλικίας 16-60 ετών, να καταταχτεί στην Volksstum, τα τμήματα Εθνοφυλακής που συγκροτήθηκαν ως μια από τις τελευταίες προσπάθειες άμυνας της καταρρέουσας Γερμανίας.

Αιχμαλωτίστηκε από Γάλλους στρατιώτες και απελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 1946.

Επέστρεψε μετά τον πόλεμο στη Δρέσδη.

Το έργο του την περίοδο αυτή αποτέλεσαν κυρίως πορτρέτα, θρησκευτικές αλληγορίες, τις οποίες είχε δουλέψει και κατά τη δεκαετία του ’30, και απεικονίσεις των μεταπολεμικών συμφορών.

Βραβεύτηκε τόσο στην Ανατολική όσο και στη Δυτική Γερμανία.

Πέθανε στο Σίνγκεν, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία, τον Ιούλιο του 1969.

----------------------------- Επιμ: Δ.Ντζαδήμα // www.fractalart.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους