Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΘΩΜΆΣ ΝΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ Ο αμαξάς σταματάει στη μέση της κεντρικής πλατείας και πιάνει κουβέντα με τον τροχονόμο.

Αν εμποδίζει την κυκλοφορία; Ποια κυκλοφορία; Γιάννινα, πριν πολλές δεκαετίες.

Τα πιο πολλά οχήματα τα σέρνουν άλογα: Παϊτόνια (μόνιππα), χαμάλες, κάρα, σούστες.

Μετρημένα στα δάχτυλα τα αυτοκίνητα.

Ο γιατρός Λάζαρος με το κόκκινο φιατάκι, ο γιατρός Πουλογιάννης με τον άσπρο σκαραβαίο, ο έμπορος Γκωλέτσης με τη μαύρη Μερσεντές, ο βουλευτής Φρόντζος με το παπιγιόν και το μαύρο Πεζώ αντίκα.

Ο τροχονόμος από το «βαρελάκι» του μάς ξεκουφαίνει με τη σφυρίχτρα του.

Σφυρίζει με μανία ακόμα κι όταν ο δρόμος είναι άδειος και δεν περνάει ούτε πατίνι.

Βγαίνω στη γειτονιά με το παιδικό ποδηλατάκι μου με τις βοηθητικές ρόδες, με βλέπει ο Μήτσος ο τροχονόμος και με φοβερίζει: «Θα σε συλλάβω και θα σε κλείσω στο ΄΄φρέσκο'' με τα ποντίκια!». Μερικά χρόνια αργότερα, είμαι μαθητής στο Γυμνάσιο κι ένας άλλος τροχονόμος της «Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής» με στέλνει κατηγορούμενο στο Πταισματοδικείο Ιωαννίνων.

Το έγκλημά μου, βαρύ: Δεν είχα άδεια κυκλοφορίας... ποδηλάτου! Κάνω αναγκαστικά σκασιαρχείο για να πάω να δικαστώ.

Κάθομαι στο εδώλιο, γίνεται η... δίκη τού αιώνα και ο πρόεδρος του Μονομελούς Πταισματοδικείου αποφαίνεται: «Αθώος ο κατηγορούμενος». Γιατί; Γιατί ο πρόεδρος ήταν φίλος του πατέρα μου! ΘΩΜΑΣ ΝΟΥΣΙΑΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους