Banalité – Vanité – Médiocrité Ως Ελληνίδα, ως πολίτης της χώρας που γέννησε τη Δημοκρατία, δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι: με αυτό το θεατράκι αριβιστών που υποδύονται τους πολιτικούς, μαζεύονται στο...

Πλήρες Κείμενο:

Banalité – Vanité – Médiocrité Ως Ελληνίδα, ως πολίτης της χώρας που γέννησε τη Δημοκρατία, δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι: με αυτό το θεατράκι αριβιστών που υποδύονται τους πολιτικούς, μαζεύονται στο Προεδρικό Μέγαρο κάθε 24η Ιουλίου, απολαμβάνουν γαλλική κουζίνα και αυτοθαυμάζονται, τι σόι γιορτή της Δημοκρατίας είναι; Η banale αυτή σύναξη δεν υπηρετεί τη Δημοκρατία.

Υπηρετεί το φαίνεσθαι.

Υπηρετεί μία φθηνή αισθητική πολιτικής ματαιοδοξίας, εκεί όπου ο εκ συμπλεγμάτων ορμώμενος μικροαστισμός και η αβάσταχτη ελαφρότητα της μετριότητας επιχειρούν να καλύψουν τη θεσμική, πολιτική, εθνική και πνευματική γύμνια μέσω τελετουργιών αυτοεπιβεβαίωσης.

Η ανάγκη της εξουσίας να αυτοσκηνοθετείται δεν αφορά τον πολίτη.

Τουναντίον, τον εξοργίζει όταν, αντιμέτωπος με προβλήματα επιβίωσης, μια καθημερινότητα αποπνικτική και δυσβάσταχτη, εκπεσμένους θεσμούς και μια νέα μορφή ολοκληρωτισμού να παρελαύνει, όχι μόνο δεν μπορεί να γιορτάσει, αλλά βλέπει τους εκλεγμένους εκπροσώπους του να πρωταγωνιστούν σε μια παράσταση, ομολογουμένως κακής σκηνοθεσίας, ως μέσο προβολής influencing κακιάς ώρας.

Όσο ο μιμητισμός βαπτίζεται πρωτοπορία, ο Έλληνας πολίτης μάχεται να επιβιώσει, η Πατρίδα και το έθνος βάλλονται, ο ολοκληρωτισμός μπαίνει από την πίσω πόρτα και ο Ελληνισμός διχάζεται, όσο ο κάθε Έλληνας πολίτης αδυνατεί να γιορτάσει κάθε ημέρα, Δημοκρατία δεν υφίσταται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους