•▪︎◇♡✿}⚜️🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿⚜️ 🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿{✿♡◇▪︎• 🕯️Σαν σήμερα, στις 24 Ιουλίου 1923, υπογράφηκε η συνθήκη που άλλαξε τον χάρτη της Ανατολής και σημάδεψε ανεξίτηλα την Ελλάδα «Η εις την Ευρώπη είσοδος και πάλιν...

Πλήρες Κείμενο:

•▪︎◇♡✿}⚜️🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿⚜️ 🌿🇬🇷🌿💙🌿🇬🇷🌿{✿♡◇▪︎• 🕯️Σαν σήμερα, στις 24 Ιουλίου 1923, υπογράφηκε η συνθήκη που άλλαξε τον χάρτη της Ανατολής και σημάδεψε ανεξίτηλα την Ελλάδα «Η εις την Ευρώπη είσοδος και πάλιν των Τούρκων, ως αχαλίνωτων και ατιθασεύτων κατακτητών, απετέλει την χειροτέραν δια τους Συμμάχους ταπείνωσιν».⚔️ Με αυτά τα λόγια ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, στο έργο του The World Crisis το 1925, περιέγραψε την επιστροφή της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό διπλωματικό προσκήνιο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.Για την Ελλάδα, όμως, η 24η Ιουλίου 1923 δεν ήταν απλώς η ημέρα μιας διεθνούς συμφωνίας.Ήταν η ημέρα που ένας ολόκληρος κόσμος έκλεινε.Ήταν η σφραγίδα μιας εθνικής τραγωδίας, η οποία είχε μέσα της τις φλόγες της Σμύρνης, τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού, την απώλεια της Ανατολικής Θράκης και την έξοδο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από τις πατρογονικές τους εστίες. Η Συνθήκη της Λωζάννης υπήρξε η τελευταία πράξη της μεγάλης αναμέτρησης που ξεκίνησε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.Η Ελλάδα προσήλθε στη διάσκεψη όχι ως νικήτρια δύναμη, αλλά ως ένα κράτος εξαντλημένο από μια δεκαετία πολέμων και συγκλονισμένο από μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές της νεότερης ιστορίας του.Η Συμφωνία των Μουδανιών είχε ήδη οδηγήσει στην απώλεια της Ανατολικής Θράκης, μιας περιοχής που είχε ενσωματωθεί στην Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Στη Λωζάννη η Τουρκία, υπό τον Ισμέτ Πασά, εμφανίστηκε ως η δύναμη που είχε καταφέρει να μετατρέψει μια στρατιωτική επικράτηση σε διπλωματική αναγνώριση.

Η επιτυχία αυτή, όμως, δεν προήλθε μόνο από τα πεδία των μαχών.Ο κεμαλικός αγώνας είχε λάβει σημαντική υποστήριξη από τη Ρωσία των μπολσεβίκων.

Όπως έχει υποστηρίξει ο ιστορικός Hans-Lukas Kieser, η σοβιετική βοήθεια σε όπλα και οικονομικούς πόρους ενίσχυσε αποφασιστικά την Άγκυρα στην κρίσιμη περίοδο.Παράλληλα, οι Μεγάλες Δυνάμεις, κουρασμένες από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και με διαφορετικά συμφέροντα, απομακρύνθηκαν σταδιακά από την εφαρμογή της Συνθήκης των Σεβρών. Η Λωζάννη αποτέλεσε έτσι μια μεγάλη διπλωματική ανατροπή. Η Συνθήκη των Σεβρών, που είχε προβλέψει ένα διαφορετικό μέλλον για την περιοχή, εγκαταλείφθηκε στην πράξη.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η Τουρκία ζήτησε την οριστικοποίηση των συνόρων στον Έβρο, την ανταλλαγή των πληθυσμών, ρυθμίσεις για τα νησιά του Αιγαίου και τον καθορισμό του καθεστώτος των μειονοτήτων.Η ελληνική αντιπροσωπεία είχε επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο.Ο Βενιζέλος, ο πολιτικός των μεγάλων εθνικών επιτυχιών των Βαλκανικών Πολέμων, βρέθηκε τώρα μπροστά στο δυσκολότερο δίλημμα της ζωής του.

Να συνεχίσει μια στρατιωτική προσπάθεια με αβέβαιη έκβαση ή να επιδιώξει μια συμφωνία που θα εξασφάλιζε την επιβίωση της Ελλάδας; Η επιλογή του παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο ιστορικής συζήτησης.

Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι η αποδοχή των τετελεσμένων των Μουδανιών, η εγκατάλειψη της στρατιωτικής λύσης στον Έβρο και η παραχώρηση του Καράγατς στέρησαν από την Ελλάδα μια πιθανή ευκαιρία αναθεώρησης της κατάστασης.Οι υποστηρικτές του, αντίθετα, θεωρούν ότι η Ελλάδα του 1923, εξαντλημένη από συνεχείς πολέμους και αντιμέτωπη με την τεράστια πρόκληση της αποκατάστασης των προσφύγων, δεν μπορούσε εύκολα να οδηγηθεί σε νέα σύγκρουση.

Η ιστορία, άλλωστε, δεν γράφεται μόνο με νίκες και ήττες.Γράφεται και με δύσκολες αποφάσεις.

Την ίδια στιγμή, στον Έβρο, η Ελλάδα είχε καταφέρει κάτι εντυπωσιακό.

Παρά την καταστροφή στη Μικρά Ασία, συγκρότησε ξανά μια ισχυρή Στρατιά περίπου 100.000 ανδρών.Οι στρατηγοί Νίδερ και Πάγκαλος οργάνωσαν μια δύναμη που μπορούσε να αποτελέσει σοβαρό αντίπαλο.

Το σχέδιο για προέλαση προς την Τσατάλτζα και πίεση προς την Κωνσταντινούπολη όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Η διπλωματία για ακόμη μια φορά επικράτησε των όπλων.Σαν σήμερα στις 24 Ιουλίου 1923 η Συνθήκη της Λωζάννης υπογράφηκε. Η Ελλάδα διατήρησε τη Δυτική Θράκη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Εξασφάλισε την παραμονή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη.

Όμως το τίμημα ήταν βαρύ. Η Ανατολική Θράκη χάθηκε. Η Μικρά Ασία χάθηκε.

Πάνω από ένα εκατομμύριο Ρωμιοί αναγκάστηκαν να αφήσουν τις πατρογονικές τους εστίες.

Ανάμεσά τους οι Ρωμιοί της Ιωνίας, του Πόντου και της Καππαδοκίας, άνθρωποι που κουβάλησαν μαζί τους όχι μόνο τον πόνο της προσφυγιάς, αλλά και τη μνήμη, την πίστη, τη γλώσσα και τον πολιτισμό αιώνων.

Οι κοινότητες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου παρέμειναν εκτός της ανταλλαγής των πληθυσμών, με ειδικές εγγυήσεις προστασίας.

Όμως η ιστορία του επόμενου αιώνα θα δείξει ότι οι εγγυήσεις αυτές θα δοκιμάζονταν σκληρά και αδυσώπητα.Η Λωζάννη δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία.

Αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι αρχές της αυτοδιάθεσης και της προστασίας των μειονοτήτων δοκιμάστηκαν μπροστά στους συσχετισμούς ισχύος.

Η δυνατότητα μιας χώρας να μετατρέψει μια στρατιωτική επιτυχία σε διεθνή αναγνώριση αποτέλεσε, σύμφωνα με ορισμένες ιστορικές ερμηνείες, ένα μήνυμα που παρακολουθήθηκε στενά από τα αναθεωρητικά κινήματα του Μεσοπολέμου.

Όμως η μεγαλύτερη ιστορία της Λωζάννης δεν γράφτηκε μόνο στα διπλωματικά τραπέζια.

Γράφτηκε στους δρόμους της προσφυγιάς.

Στα χωριά που ξαναχτίστηκαν.

Στις εκκλησίες που μεταφέρθηκαν μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.

Στα τραγούδια και στις μνήμες που ταξίδεψαν από την Ανατολή στη νέα Ελλάδα. Η Συνθήκη της Λωζάννης ήταν μια ήττα εδαφική.

Ήταν όμως και η απόδειξη μιας μεγάλης αλήθειας. ✍ Στυλ. Καβάζης Οι πατρίδες μπορεί να χαθούν από τους χάρτες.

Δεν χάνονται όμως ποτέ από τη μνήμη ενός λαού. 🇬🇷 Η Ελλάδα έχασε εδάφη.

Δεν έχασε όμως την ψυχή της και έναν αιώνα μετά, η Λωζάννη παραμένει όχι μόνο μια συνθήκη συνόρων, αλλά ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας ότι οι λαοί που θυμούνται τις ρίζες τους μπορούν να αντέξουν ακόμη και τις μεγαλύτερες δοκιμασίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους