Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ Β' ΜΕΡΟΣ ΣΥΜΗ Το πρώτο και αρχαιότατο όνομα του νησιού ήταν Μεταποντίς.

Αργότερα μετονομάσθηκε σε Αίγλη, από την ομώνυμη Ναιάδα νύμφη που γέννησε από τον ΑΠΟΛΛΩΝΑ τις Χάριτες.

Μερικοί υποστηρίζουν ότι το όνομα Σύμη προέρχεται από την Σύμη που την είχε απαγάγει ο Γλαύκος και την έφερε στο τότε έρημο νησί.

Οι πρώτοι κάτοικοι ήτα Λέλεγες και Κάρες, τους οποίους εξόντωσε ο Μίνως επειδή επιδίδονταν στην πειρατεία. Πρώτοι Έλληνες οικιστές ήταν οι Ρόδιοι. Ο Όμηρος αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Σύμης πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, έχοντας βασιλιά τους τον Νιρέα γιό της Αίγλης, που τον εκθειάζει για την ομορφιά του, δεύτερο μετά τον Αχιλλέα. Οι Δωριείς αργότερα εγκαταστάθηκαν στο νησί το οποίο ακολούθησε πιστά την τύχη της Ρόδου. ΝΙΣΥΡΟΣ Το όνομα φαίνεται ότι έχει προέλευση φοινικική και σημαίνει σκοπιά.

Η παράδοση λέει ότι ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ κυνηγούσε τον γίγαντα Πολυβώτη και επειδή δεν τον έφτανε με την τρίαινα του, ξεκόλλησε από την Κώ, ένα πελώριο βράχο και τον εκσφενδόνισε εναντίον του.

Ο βράχος πέτυχε τον γίγαντα και τον γκρέμισε στον πυθμένα της θάλασσας.

Εκεί, αφού τον καταπλάκωσε, σχημάτισε ο ίδιος εκείνος ο βράχος το σημερινό νησί.

Αλλά ο γίγαντας δεν πέθανε.

Και από τότε τα σαλεύματα του κάτω από τον βυθό προκαλούν τις σεισμικές και τις ηφαιστειακές εκδηλώσεις της Νισύρου.

Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Κάρες.

Κατά τον Τρωικό πόλεμο έλαβε μέρος μαζί με τους Αχαιούς, ενώ κατά την εποχή των Περσικών πολέμων ανήκε στο βασίλειο της Αλικαρνασού που είχε βασίλισσα την Αρτεμισία. ΚΩΣ Πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Κάρες, ενώ πρώτοι Έλληνες οικιστές υπήρξαν οι Θεσσαλοί που μετέφεραν στο νησί τη λατρεία του ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ.

Έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με τους Αχαιούς, κατά τους ιστορικούς όμως χρόνους ήταν, τόσο στη γλώσσα όσο και στο ημερολόγιο και στη γενική σύσταση της, δωρική και αποτελούσε μέλος της >. Μετά τον 4ο αιώνα η Κώς γνώρισε τη μεγίστη ακμή της και λέγεται ότι είχε τότε 160.000 κατοίκους.

Η πόλη Κώς γνώρισε ακμή το (366), βρισκόταν στη θέση ενός παλαιότατου Μυκηναικού οικισμού και ήταν κατά τον Στράβωνα >. Παροιμιώδης υπήρξε τότε η ευημερία του νησιού.

Οι νόμοι της μάλιστα χρησίμευαν ως υπόδειγμα σε πολλές άλλες πόλεις και η ιατρική σχολή της αναδείχθηκε ως η περιφημότερη από τις μεγάλες ιατρικές σχολές ολόκληρης της αρχαιότητας.

Στο νησί γεννήθηκε ο περίφημος ιατρός Ιπποκράτης, στις 26 του μηνός Αγριανίου σύμφωνα με το Κωακό ημερολόγιο, κατά το πρώτο έτος της 20ης Ολυμπιάδος. Ο Ιπποκράτης έμελλε να προσφέρει στην ανθρωπότητα τις περισσότερες υπηρεσίες από οποιονδήποτε άλλον θνητό.

Έλαβε το τίτλο του > από τον Αριστοτέλη και τον τίτλο του > από τον Γαληνό. Ο Ιπποκράτης είχε την τύχη να δει να αναγνωρίζεται το έργο του όσο ακόμα ζούσε. ΡΟΔΟΣ Το νησί ονομαζόταν Οφιούσα, Αστερία, Αίθρα, Κολυμβία, Πελασγία, και Τελχινίς.

Το όνομα Ρόδος προέρχεται από μια θυγατέρα του ΠΟΣΕΙΔΩΝΟΣ.

Πρώτοι κάτοικοι από το 1500 ήταν οι Τελχίνες και ύστερα οι Αχαιοί και οι Δωριείς το 1200. Ο Όμηρος αναφέρει ότι στη Ρόδο υπήρχαν τρείς ονομαστές πόλεις, η Λίνδος, η Ιαλυσός και η Κάμειρος, που θα κτίστηκαν κατά την Υστερομινωική εποχή αλλά και διατηρήθηκαν κατά την εποχή των Δωριέων.

Κατά τους ιστορικούς χρόνους γνώρισε μεγάλη ακμή κυρίως ως εμπορικό και ναυτικό κέντρο. Στη Ρόδο γεννήθηκαν οι ποιητές Πείσανδρος και Πεισίνους, ο φιλόσοφος Ευαγόρας ο Λίνδιος ο Κλεόβουλος ένας από τους επτά σοφούς, ο αστρονόμος Ίππαρχος ο κωμικός Ανθέας οι ιστορικοί Αντισθένης, Ιδαίος, Πραξιφάνης, ο κτηνίατρος Κλεομένης, οι ρήτορες Φιλάγριος, Στρατοκλής, Αριστοκλής και περίφημος Ολυμπιονίκης Διαγόρας. Η Ρόδος ήταν γνωστή για τις σχολές φιλοσοφίας και τέχνης, τα ωδεία, τις αγορές, τα λιμάνια και τα χιλιάδες δημόσια αγάλματα.

Δεν είναι περίεργο που δημιούργησαν ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα, τον Κολοσσό της Ρόδου, γύρω στο (280). Αυτό το τεράστιο άγαλμα είχε ύψος σχεδόν 30 μέτρα και απεικόνιζε τον θεό του ήλιου, τον Ήλιο. Ο Κολοσσός της Ρόδου συμβόλιζε επίσης την ενότητα του λαού της Ρόδου.

Χρειάστηκε ένας μεγάλος αριθμός κατασκευαστών για να χυτεύσουν τα εξωτερικά μέρη του χάλκινου περιβλήματος.

Η βάση κατασκευάστηκε από μάρμαρο Πεντελικό το ίδιο μάρμαρο που χρησιμοποιήθηκε για τον Παρθενώνα. ΠΑΤΜΟΣ Η Πάτμος μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς για πρώτη φορά κατά τον 5ο αιώνα.

Κυρίως την αναφέρουν ο Θουκυδίδης και ο Στράβων.

Οι αρχικοί κάτοικοι του νησιού ήταν Δωριείς, αργότερα όμως η Πάτμος έγινε Ιωνική αποικία.

Νησί ξερό και άγονο προκαλούσε ελάχιστο ενδιαφέρον, ενώ κατά τα ρωμαικά χρόνια χρησίμευε ως τόπος εξορίας πολιτικών κατοίκων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους