#Οποιαδήποτε #ομοιότητα #με #πραγματικά #πρόσωπα, #και #γεγονότα #είναι #απολύτως #τυχαία #και #συμπτωματική. Και έτσι ξαφνικά κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε…. Δεν πόνεσε καθόλου,δεν κατάλαβε τίποτε...
#Οποιαδήποτε #ομοιότητα #με #πραγματικά #πρόσωπα, #και #γεγονότα #είναι #απολύτως #τυχαία #και #συμπτωματική.
Και έτσι ξαφνικά κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε…. Δεν πόνεσε καθόλου,δεν κατάλαβε τίποτε… Κατάλαβαν όμως όλοι αυτοί που έμειναν πίσω… Υπήρχαν άνθρωποι που θα τους έλειπε…. Αλλά δεν ήταν στο χέρι της…. Ο ένας από τους γιους δεν πήγε στην κηδεία… Φοβόταν την οργή του πατέρα και των αδελφών του… Ποτέ δεν την αγάπησε… Δεν έφταιγε… Δεν ήξερε πὼς… Καθόταν στο σπίτι του και σκεφτόταν: «έφυγε η μάνα μου»… Το είπε χιλιάδες φορές…. Αργά το απόγευμα όταν έφυγαν πια όλοι πήγε να την επισκεφθεί στο τελευταίο της σπίτι… Βουνό τα λουλούδια… Και η φωτογραφία της μεγάλη και χαμογελαστή… Έκατσε άναψε ας το πούμε τσιγάρο και για πρώτη φορά έκλαψε… Έκλαψε ,ούρλιαξε μέχρι που δεν είχε ούτε αλλά δάκρυα ούτε άλλη φωνή… Και μετά ένα βουβό παράπονο τον κατέκλυσε, ένα αναπάντητο «γιατί»… Το μόνο που της είπε ήταν «συγνώμη» μα ήξερε και ίδιος πώς η συγγνώμη είχε αργήσει…. Αυτή όμως τον άκουσε…. Αλλά ήταν η μόνη φορά που δεν μπορούσε να του απαντήσει… Ηταν η μόνη φορά που δεν μπορούσε να του πει: «δεν πειράζει την επόμενη φορά θα είσαι καλύτερος…» Κι έτσι, μέσα στη σιωπή, έμεινε μόνο με όσα του είχε μάθει μια ζωή. «Βρες τη γαλήνη μέσα στην ψυχή σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου. Συγχώρεσε τους ανθρώπους. Βάλε ζακέτα… και πρόσεχε…»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους