Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🗓️ Η 24η Ιουλίου 1974 σηματοδοτεί την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, μετά από επτά χρόνια δικτατορίας.

Για τις νεότερες γενιές, που ευτυχώς δεν έζησαν τη στέρηση των ελευθεριών, η σημερινή επέτειος αποτελεί μια πολύτιμη υπενθύμιση: ✅ η Δημοκρατία δεν υπήρξε πάντοτε δεδομένη· ✅ κατακτήθηκε με αγώνες, θυσίες και βαθιά πίστη στην ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η Δημοκρατία μάς επιτρέπει να εκφραζόμαστε ελεύθερα, να διαφωνούμε, να συμμετέχουμε και να αλλάζουμε ειρηνικά εκείνους που μας κυβερνούν.

Δεν αρκεί, όμως, μόνο να υπάρχει τυπικά.

Χρειάζεται διαρκή εμβάθυνση: ισχυρούς θεσμούς, πραγματική λογοδοσία, ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, πολυφωνία, διαφάνεια και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών.

Σε μια εποχή κατά την οποία η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται και η απόσταση ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική μεγαλώνει, ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε την επέτειο δεν είναι οι επετειακές διακηρύξεις.

Είναι η καθημερινή υπεράσπιση των δημοκρατικών αρχών, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά, χωρίς Βουλή 297 βουλευτων! ✅ Η Δημοκρατία δεν είναι μια κατάκτηση του παρελθόντος. ✅ Είναι ευθύνη του παρόντος και παρακαταθήκη για το μέλλον. Δημήτρης Διαμαντίδης π. Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β’ Πειραιά ΥΓ Και κάτι πιο προσωπικό... Η σημερινή επέτειος μου θυμίζει μία οικογενειακή ιστορία που μου είχε διηγηθεί ο παππούς μου ο Δημήτρης Ι. Διαμαντίδης και συνέβη πριν σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Ήταν Μάρτιος του 1985 και στην τρίτη ψηφοφορία για την εκλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη, ως Προέδρου της Δημοκρατίας, απαιτούντο 180 ψήφοι, δηλαδή το άθροισμα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ.

Η εκλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη κρεμόταν, κυριολεκτικά, σε μία κλωστή καθώς ο παππούς μου (βουλευτής τότε του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Πειραιά), βρισκόταν στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού για σοβαρό λόγο υγειας.

Ο αείμνηστος Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, παρακάλεσε τον παππού μου στο τηλέφωνο, παρόλη την κατάσταση του, να συμμετάσχει στην ψηφοφορία και έδωσε εντολή να τον παραλάβει ένα ασθενοφόρο και να τον φέρει στη Βουλή, καθώς ήταν προϋπόθεση η παρουσία του για την εκλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη.

Έτσι με την 180η ψήφο του παππού μου, εκλέχθηκε ο Χρήστος Σαρτζετάκης Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πλην όμως λίγους μήνες αργότερα στις 2 Δεκεμβρίου 1985 μετά από προσφυγή στο Εκλογοδικείο ο Δημήτρης Πάλλας, αντικατέστησε τον παππού μου.

Σαν σήμερα το 1986, πραγματοποιείται η καθιερωμένη εκδήλωση για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, στο Προεδρικό Μέγαρο και η Προεδρία της Δημοκρατίας, παρότι κάλεσε πολλές χιλιάδες πολίτες, δεν κάλεσε τον Δημήτρη Διαμαντίδη (στον οποίο ουσιαστικά όφειλε την εκλογή του ο Χρήστος Σαρτζετάκης), λόγω μίας τυπολατρικής αντιμετώπισης του γεγονότος ότι δεν ήταν εν ενεργεία βουλευτής.

Στις αρχές του επόμενου έτους, ο παππούς μου αντικατέστησε τον αειμνηστο φίλο του, Μανώλη Γλέζο ο οποίος παραιτήθηκε για να αναλάβει καθήκοντα Δημάρχου στην Απείρανθο Νάξου και λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 1987, ο Δημήτρης Διαμαντίδης λαμβάνει μία επιστολή πρόσκληση για την καθιερωμένη εκδήλωση στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου, πλην όμως, την επέστρεψε, τονίζοντας ότι «ΑΠΟΡΡΊΠΤΕΤΑΙ ως απαράδεκτη».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους