@mariaprotogeraki46 Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσίας Πελαγίας της Τηνίας, μιας ταπεινής μοναχής που αξιώθηκε να γίνει όργανο της θείας Πρόνοιας και να συνδεθεί άρρηκτα με την εύρεση της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας στην Τήνο. Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Ιουλίου. Η Οσία Πελαγία δεν υπήρξε άνθρωπος κοσμικής δόξας, πλούτου ή εξουσίας. Έζησε μέσα στη σιωπή της προσευχής, στην άσκηση, στην ταπείνωση και στην υπακοή. Και όμως, αυτήν τη φαινομενικά ασήμαντη μοναχή επέλεξε η Παναγία για να φανερώσει το θέλημά της. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μήνυμα και για τη δική μας ζωή. Ο Θεός δεν αναζητά πάντοτε τους δυνατούς και τους επιφανείς. Αναζητά καρδιές καθαρές, ανθρώπους ταπεινούς, ψυχές πρόθυμες να ακούσουν και να υπακούσουν. Η Οσία Πελαγία δέχθηκε επανειλημμένα την επίσκεψη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Παναγία τής υπέδειξε τον τόπο όπου βρισκόταν θαμμένη η αγία εικόνα της. Η Οσία, όμως, στην αρχή δίστασε. Δεν ήταν απιστία· ήταν ταπείνωση. Αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε εκείνη, μια απλή μοναχή, να μεταφέρει ένα τόσο μεγάλο μήνυμα. Πόσο συχνά συμβαίνει και σε εμάς το ίδιο! Ο Θεός μάς καλεί να κάνουμε κάτι καλό, να συγχωρήσουμε, να συμφιλιωθούμε, να βοηθήσουμε, να μετανοήσουμε, να αλλάξουμε πορεία, και εμείς διστάζουμε. Λέμε: «Δεν μπορώ», «δεν είμαι άξιος», «τι θα πει ο κόσμος;», «ας το κάνει κάποιος άλλος». Η Οσία Πελαγία μάς διδάσκει ότι η αληθινή ταπείνωση δεν είναι άρνηση του θελήματος του Θεού. Είναι υπακοή χωρίς εγωισμό. Δεν είπε: «Εγώ είμαι σπουδαία». Είπε με τη ζωή της: «Αφού το ζητά η Παναγία, θα υπακούσω». Και αυτή η υπακοή έφερε ευλογία όχι μόνο στην ίδια, αλλά σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Η εύρεση της εικόνας της Ευαγγελιστρίας έγινε πηγή παρηγοριάς, πίστεως και ελπίδας για αναρίθμητους ανθρώπους. Η ζωή της Οσίας Πελαγίας μάς φανερώνει επίσης τη δύναμη της προσευχής. Εκείνη δεν έζησε μέσα στον θόρυβο. Έζησε μέσα στη σιωπή. Και μέσα στη σιωπή άκουσε τη φωνή του ουρανού. Εμείς σήμερα ζούμε μέσα σε αδιάκοπο θόρυβο. Θόρυβο από ειδήσεις, από λόγια, από μέριμνες, από αντιπαραθέσεις, από φόβους. Μιλάμε πολύ, αλλά ακούμε λίγο. Ακούμε τους πάντες, αλλά δυσκολευόμαστε να ακούσουμε τον Θεό. Χρειάζεται να δημιουργούμε και εμείς μέσα στην ημέρα μας λίγη ιερή σιωπή. Να κλείνουμε για λίγο τον θόρυβο του κόσμου και να ανοίγουμε την καρδιά μας στην προσευχή. Ένα «Κύριε, ελέησον», ένα «Παναγία μου, βοήθησέ με», μια μικρή προσευχή με πίστη μπορεί να αλλάξει την ψυχή μας. Η Οσία Πελαγία μάς διδάσκει ακόμη ότι τα μεγάλα έργα του Θεού αρχίζουν πολλές φορές από κάτι μικρό και κρυφό. Από μια ταπεινή προσευχή. Από ένα δάκρυ μετανοίας. Από μια πράξη αγάπης που δεν είδε κανείς. Από μια συγγνώμη. Από ένα κερί που ανάβει κάποιος με πόνο και πίστη. Ο κόσμος μετρά την αξία με τη δημοσιότητα και την επιτυχία. Ο Θεός, όμως, μετρά την καθαρότητα της καρδιάς. Δεν χρειάζεται να κάνουμε εντυπωσιακά πράγματα για να ευαρεστήσουμε τον Θεό. Χρειάζεται να είμαστε πιστοί στα μικρά και καθημερινά: να αγαπάμε την οικογένειά μας, να στηρίζουμε εκείνον που υποφέρει, να μην κατακρίνουμε, να συγχωρούμε, να εκκλησιαζόμαστε, να κοινωνούμε με προετοιμασία και μετάνοια. Η Οσία Πελαγία δεν κράτησε τη χάρη για τον εαυτό της. Έγινε γέφυρα, ώστε οι άνθρωποι να πλησιάσουν την Παναγία και, διά της Παναγίας, τον Χριστό. Αυτό είναι και το έργο κάθε χριστιανού: να γίνεται γέφυρα και όχι εμπόδιο. Να οδηγεί με τη ζωή του τους άλλους στον Χριστό και όχι να τους απομακρύνει με σκληρότητα, υποκρισία και κατάκριση. Σήμερα, λοιπόν, ας παρακαλέσουμε την Οσία Πελαγία να μας χαρίσει λίγο από την ταπείνωσή της, λίγο από την υπομονή της και λίγο από την ακλόνητη πίστη της. Ας ζητήσουμε από την Παναγία της Τήνου να σκεπάζει τις οικογένειές μας, να θεραπεύει τους ασθενείς, να παρηγορεί τους πονεμένους, να φωτίζει τους νέους μας και να προστατεύει την πατρίδα μας. Και ας θυμόμαστε πάντοτε ότι ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και τον πιο απλό άνθρωπο, όταν εκείνος Του προσφέρει μια καθαρή και πρόθυμη καρδιά. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσίας Πελαγίας της Τηνίας, μιας ταπεινής μοναχής που αξιώθηκε να γίνει όργανο της θείας Πρόνοιας και να συνδεθεί άρρηκτα με την εύρεση της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας στην Τήνο.

Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Ιουλίου. Η Οσία Πελαγία δεν υπήρξε άνθρωπος κοσμικής δόξας, πλούτου ή εξουσίας.

Έζησε μέσα στη σιωπή της προσευχής, στην άσκηση, στην ταπείνωση και στην υπακοή.

Και όμως, αυτήν τη φαινομενικά ασήμαντη μοναχή επέλεξε η Παναγία για να φανερώσει το θέλημά της.

Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο μήνυμα και για τη δική μας ζωή. Ο Θεός δεν αναζητά πάντοτε τους δυνατούς και τους επιφανείς.

Αναζητά καρδιές καθαρές, ανθρώπους ταπεινούς, ψυχές πρόθυμες να ακούσουν και να υπακούσουν. Η Οσία Πελαγία δέχθηκε επανειλημμένα την επίσκεψη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Παναγία τής υπέδειξε τον τόπο όπου βρισκόταν θαμμένη η αγία εικόνα της. Η Οσία, όμως, στην αρχή δίστασε.

Δεν ήταν απιστία· ήταν ταπείνωση.

Αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε εκείνη, μια απλή μοναχή, να μεταφέρει ένα τόσο μεγάλο μήνυμα.

Πόσο συχνά συμβαίνει και σε εμάς το ίδιο! Ο Θεός μάς καλεί να κάνουμε κάτι καλό, να συγχωρήσουμε, να συμφιλιωθούμε, να βοηθήσουμε, να μετανοήσουμε, να αλλάξουμε πορεία, και εμείς διστάζουμε.

Λέμε: «Δεν μπορώ», «δεν είμαι άξιος», «τι θα πει ο κόσμος;», «ας το κάνει κάποιος άλλος». Η Οσία Πελαγία μάς διδάσκει ότι η αληθινή ταπείνωση δεν είναι άρνηση του θελήματος του Θεού.

Είναι υπακοή χωρίς εγωισμό.

Δεν είπε: «Εγώ είμαι σπουδαία». Είπε με τη ζωή της: «Αφού το ζητά η Παναγία, θα υπακούσω». Και αυτή η υπακοή έφερε ευλογία όχι μόνο στην ίδια, αλλά σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Η εύρεση της εικόνας της Ευαγγελιστρίας έγινε πηγή παρηγοριάς, πίστεως και ελπίδας για αναρίθμητους ανθρώπους.

Η ζωή της Οσίας Πελαγίας μάς φανερώνει επίσης τη δύναμη της προσευχής.

Εκείνη δεν έζησε μέσα στον θόρυβο.

Έζησε μέσα στη σιωπή.

Και μέσα στη σιωπή άκουσε τη φωνή του ουρανού.

Εμείς σήμερα ζούμε μέσα σε αδιάκοπο θόρυβο.

Θόρυβο από ειδήσεις, από λόγια, από μέριμνες, από αντιπαραθέσεις, από φόβους.

Μιλάμε πολύ, αλλά ακούμε λίγο.

Ακούμε τους πάντες, αλλά δυσκολευόμαστε να ακούσουμε τον Θεό.

Χρειάζεται να δημιουργούμε και εμείς μέσα στην ημέρα μας λίγη ιερή σιωπή.

Να κλείνουμε για λίγο τον θόρυβο του κόσμου και να ανοίγουμε την καρδιά μας στην προσευχή.

Ένα «Κύριε, ελέησον», ένα «Παναγία μου, βοήθησέ με», μια μικρή προσευχή με πίστη μπορεί να αλλάξει την ψυχή μας. Η Οσία Πελαγία μάς διδάσκει ακόμη ότι τα μεγάλα έργα του Θεού αρχίζουν πολλές φορές από κάτι μικρό και κρυφό.

Από μια ταπεινή προσευχή.

Από ένα δάκρυ μετανοίας.

Από μια πράξη αγάπης που δεν είδε κανείς.

Από μια συγγνώμη.

Από ένα κερί που ανάβει κάποιος με πόνο και πίστη.

Ο κόσμος μετρά την αξία με τη δημοσιότητα και την επιτυχία. Ο Θεός, όμως, μετρά την καθαρότητα της καρδιάς.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε εντυπωσιακά πράγματα για να ευαρεστήσουμε τον Θεό.

Χρειάζεται να είμαστε πιστοί στα μικρά και καθημερινά: να αγαπάμε την οικογένειά μας, να στηρίζουμε εκείνον που υποφέρει, να μην κατακρίνουμε, να συγχωρούμε, να εκκλησιαζόμαστε, να κοινωνούμε με προετοιμασία και μετάνοια. Η Οσία Πελαγία δεν κράτησε τη χάρη για τον εαυτό της.

Έγινε γέφυρα, ώστε οι άνθρωποι να πλησιάσουν την Παναγία και, διά της Παναγίας, τον Χριστό.

Αυτό είναι και το έργο κάθε χριστιανού: να γίνεται γέφυρα και όχι εμπόδιο.

Να οδηγεί με τη ζωή του τους άλλους στον Χριστό και όχι να τους απομακρύνει με σκληρότητα, υποκρισία και κατάκριση.

Σήμερα, λοιπόν, ας παρακαλέσουμε την Οσία Πελαγία να μας χαρίσει λίγο από την ταπείνωσή της, λίγο από την υπομονή της και λίγο από την ακλόνητη πίστη της.

Ας ζητήσουμε από την Παναγία της Τήνου να σκεπάζει τις οικογένειές μας, να θεραπεύει τους ασθενείς, να παρηγορεί τους πονεμένους, να φωτίζει τους νέους μας και να προστατεύει την πατρίδα μας.

Και ας θυμόμαστε πάντοτε ότι ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και τον πιο απλό άνθρωπο, όταν εκείνος Του προσφέρει μια καθαρή και πρόθυμη καρδιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους