04:20 της 24η Ιουλίου 1974: ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ Τα γεγονότα είναι γνωστά. Στο σύνδεσμο που παραθέτω, από το αρχείο της ΕΡΤ, μπορείτε να διαβάσετε τις λεπτομέρειες και, κυρίως, να δείτε το τηλεοπτικό...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεδομένου του ελέγχου των αρμών της εξουσίας από τους παρανοϊκούς ιωαννιδικούς, θεωρώ πως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έπραξε το καλύτερο δυνατόν και απέτρεψε εξελίξεις πολύ πιο δυσάρεστες.

Παραθέτω μερικές σκέψεις μου για το ΠΡΙΝ και το ΜΕΤΑ των ιστορικών γεγονότων του 1974. ΠΡΙΝ Το Κυπριακό υπήρξε ένα διαρκές μεγάλο ατύχημα της ελληνικής ιστορίας.

Από την απώλεια της τεράστιας ευκαιρίας του 1915 -με ευθύνη των ανακτόρων και των αντιβενιζελικών- μέχρι τον Ιούλιο του 1974, παρακολουθούμε μια αλληλοδιαδοχή αυτοκτονικών λαθών. - Η ίδια η έκρηξη του Απελευθερωτικού Αγώνος της Ε.Ο.Κ.Α. υπήρξε, δυστυχώς, αποτέλεσμα προσωπικών εμμονών παρά ώριμη πολιτική απόφαση.

Η προσωπική αντιπάθεια -όχι αδικαιολόγητη- του Παπάγου προς τον Ήντεν, ο πατριώτης πλην μικρόνους Γρίβας και ο καιροσκοπισμός του Μακαρίου οδήγησαν στην διπλωματική ήττα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου.

Βεβαίως, αυτό δεν αναιρεί την βρετανική αθλιότητα ούτε και τον ένδοξο αγώνα των μαχητών της Ε.Ο.Κ.Α. - Η απόρριψη του Σχεδίου Άτσεσον από τον καιροσκόπο και φίλαρχο Μακάριο, δυστυχώς με την προτροπή του Ανδρέα Παπανδρέου και την ολιγωρία της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας υπήρξε το σημείο καμπής.

Μας χαρίζανε την απόλυτη λύση και την αρνηθήκαμε.

Εις το εξής δεν θα είχαμε την υποστήριξη των Η.Π.Α. συνεπώς ο χρόνος κυλούσε αντιστρόφως. - Η απόσυρση της Μεραρχίας Μενέλαος το 1967 υπήρξε το τρίτο τεράστιο λάθος.

Έστω και αν δεν απεσύρθη πλήρως, κατέδειξε την πλήρη αδυναμία του δικτατορικού καθεστώτος να χειρισθεί με αξιοπιστία και στιβαρότητα τα μεγάλα εθνικά ζητήματα και να προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα πάση δυνάμει! ΜΕΤΑ Η μεταπολιτευτική περίοδος υπήρξε η καλύτερη που έζησε η χώρα μας και κατέδειξε πόσο κακό έκανε η διατάραξη του πολιτικού μας βίου λόγω των Ιουλιανών και της Δικτατορίας.

Τα χαμένα χρόνια δεν μετρώνται μόνον σε ανάπτυξη και εισόδημα, αλλά κυρίως σε νοοτροπία, σε εγκαθίδρυση κράτους δικαίου και ισχυρούς θεσμούς.

Δυστυχώς, όμως, το καθεστώς της βασιλευομένης περιείχε -εκ φύσεως- το σπέρμα της κρίσεως.

Μιας κρίσεως που την βιώσαμε -και συνεχίσουμε να την βιώνουμε- με πολύ χειρότερους όρους από το 2008 και εντεύθεν. - Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής σκόπευε να εισηγηθεί ένα σύνταγμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών με την εκτελεστική εξουσία –ή το μεγαλύτερο μέρος της- να ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κατά αμερικανικό ή το γαλλικό πρότυπο.

Οι προθέσεις του αυτές δεν βρήκαν πρόσφορο έδαφος στον κεντρώο πολιτικό χώρο, η ηθικοπολιτική συναίνεση και σύμπραξη του οποίου ήταν απαραίτητος όρος για την επιτυχία του νέου πολιτεύματος.

Προσωπικές στρατηγικές, πολιτική μικρόνοια και διαπλοκή συνετέλεσαν στην εγκατάλειψη του σχεδίου και στην επιστροφή στο μοντέλο της προεδρευομένης, η οποία έχει όλα τα μειονεκτήματα της βασιλευομένης χωρίς να έχει το πλεονέκτημά της: Την αίγλη του βασιλικού θεσμού! - Η ανυπαρξία πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών είναι η ρίζα της πολιτικής μας τραγωδίας ή κωμωδίας, όπως το δει κανείς.

Η -εκ του συντάγματος- αλληλεξάρτηση νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας καταλήγει, νομοτελειακώς, σε υποβάθμιση -έως ευτελισμό!- του Κοινοβουλίου και αδυναμία του να ελέγξει την κυβέρνηση και την Διοίκηση.

Ζούμε σε ένα σύστημα πρωθυπουργικής αυθαιρεσίας χωρίς καν την αποτελεσματικότητα της ενός ανδρός αρχής. - Η δικαστική εξουσία πάσχει όχι μόνον λόγω της εξαρτήσεως της από την κυβέρνηση, η οποία επιλέγει την ηγεσία της.

Πάσχει από τον ίδιο της τον εαυτό! Η ίδια η ιεραρχική της δομή είναι η κυριότερη αιτία της πλημμελούς λειτουργίας της, των παραδικαστικών κυκλωμάτων και της αισθήσεως αδικίας που έχει εξαπλωθεί στην κοινωνία, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν θα έπρεπε.

Μόνη λύση η κατάργηση της ισοβιότητος των δικαστών και η επιλογή τους από το δικηγορικό σώμα -δηλαδή κατόπιν ελάχιστης (10ετούς ή 15ετούς) μαχόμενης δικηγορίας- για ορισμένη θητεία π.χ. 7 ή 10 έτη.

Επίσης, η επιστροφή σε ενιαία δικαιοδοσία, δηλαδή κατάργηση των διοικητικών δικαστηρίων και της, συνεπαγόμενης, ετεροδικίας του κράτους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους