Χτες το βράδυ ανταλλάξαμε μηνύματα με μια φίλη που ήταν στεναχωρημένη. Ένας εμμονικός τύπος, ως συνήθως «ανώνυμος», της είχε κάνει επίθεση για τη δουλειά της στις πλατφόρμες βιβλίων. Κάναμε μια...
Χτες το βράδυ ανταλλάξαμε μηνύματα με μια φίλη που ήταν στεναχωρημένη.
Ένας εμμονικός τύπος, ως συνήθως «ανώνυμος», της είχε κάνει επίθεση για τη δουλειά της στις πλατφόρμες βιβλίων.
Κάναμε μια όμορφη συζήτηση που την αποφόρτισε και, ολοκληρώνοντας την κουβέντα μας, μπήκα σε σκέψεις.
Συνειδητοποίησα πόσο απαραίτητο είναι, όσοι δημιουργούμε και προσφέρουμε δημόσια έκθεση στη δημιουργία μας, να μάθουμε να ξεχωρίζουμε πότε κάποιος μας προσφέρει χώρο για εξέλιξη και πότε απλώς εκτονώνει τα δικά του αδιέξοδα.
Στην πραγματικότητα κινούμαστε διαρκώς ανάμεσα σε τρεις διαφορετικούς κόσμους.
Ο πρώτος είναι η εποικοδομητική ανατροφοδότηση.
Στόχος της είναι η γνήσια πρόοδος.
Εστιάζει αποκλειστικά στο έργο και ποτέ στον άνθρωπο, είναι τεκμηριωμένη, δίνει σαφή επιχειρήματα και προσφέρει ουσιαστική προοπτική εξέλιξης.
Ο δεύτερος είναι η στείρα κριτική.
Πρόκειται για την αόριστη γκρίνια χωρίς επιχειρήματα και χωρίς καμία πρόταση λύσης.
Αναλώνεται σε άγονες παρατηρήσεις απλώς για να εκφράσει μια συνήθως αδικαιολόγητη δυσαρέσκεια.
Ο τρίτος είναι η προσωπική επίθεση.
Δεν ασχολείται με το έργο, αλλά με τον δημιουργό και στόχος της δεν είναι η βελτίωση, αλλά ο εξευτελισμός, η φθορά και η αποδόμησή του, συνήθως πίσω από το προπέτασμα καπνού μιας ανώνυμης ταυτότητας.
Όταν κάποιος αφιερώνει τόσο χρόνο και ενέργεια για να υποτιμήσει τη δουλειά σου, αυτό δεν είναι υγιές και σίγουρα η πράξη του δεν αφορά εσένα.
Μιλάει αποκλειστικά για τη δική του εσωτερική, ίσως και επαγγελματική ανεπάρκεια και τα δικά του προσωπικά αδιέξοδα.
Κανένας ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος δεν έχει ανάγκη να καταστρέφει τους άλλους.
Οι ονειροκλέφτες είναι παντού κι εμείς οφείλουμε να προστατεύσουμε το όνειρό μας από την παρουσία τους.
Η μοναδική υγιής απάντηση στην τοξικότητα δεν είναι η απολογία ούτε η εμπλοκή σε έναν άγονο διάλογο.
Είναι η πλήρης αποσύνδεση και η επιστροφή σε ό,τι έχει πραγματική αξία.
Ας κρατήσουμε στην καρδιά μας εκείνη τη στάση ζωής που μας θυμίζει πως είναι σημαντικό να είμαστε τόσο πολύ απασχολημένοι αγαπώντας αυτούς που μας αγαπούν, ώστε να μην έχουμε χρόνο να μισήσουμε αυτούς που μας μισούν. Καλημέρα σας. Ευγνωμοσύνη και Αγάπη! Πίστη και Προσευχή
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους