Η ΜΑΤΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1972. ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ Συνεχίζουμε και σήμερα την παράθεση γεγονότων κόντρα στην προσπάθεια παραχάραξης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 εκπονήθηκαν αρκετά σχέδια πραξικοπήματος (τα ανέφερα σε άλλη ανάρτηση μου) τα οποία δεν ευοδώθηκαν για διάφορους λόγους.

Ένα από αυτά ήταν τον Φεβρουάριο του 1972.

Τότε, η χούντα των Αθηνών αποφάσισε την ανατροπή του Μακάριου χρησιμοποιώντας δυνάμεις της ΕΦ. Πρωταγωνιστές στην εκτέλεση του πραξικοπήματος ήταν ο κουμπάρος του ανώτατου στελέχους της Χούντας και μετέπειτα αρχηγού της, Δημήτρη Ιωαννίδη και τότε διοικητής της ΕΛΔΥΚ Παύλος Παπαδάκης και ο Ανδρέας Κονδύλης.

Η ενέργεια περιήλθε σε γνώση του προέδρου Μακαρίου από υποκλοπή τηλεφωνικής συνδιάλεξης μεταξύ της ελληνικής πρεσβείας στη Λευκωσία και του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα.

Τις πρωινές ώρες της 14ης Φεβρουαρίου 1972 ο Έλληνας πρέσβης στη Λευκωσία Κ. Παναγιωτάκος ζήτησε από την Αθήνα το πράσινο φως για διενέργεια του πραξικοπήματος.

Το αίτημα επανέλαβε αργότερα και ο διευθυντής του δεύτερου επιτελικού γραφείου του ΓΕΕΦ Παντελής Λαλαούνης προς την ελληνική ΚΥΠ στην Αθήνα.

Συγκεκριμένα, από το περιεχόμενο των υποκλαπέντων, από την ΚΥΠ, τηλεφωνημάτων στις 14 Φεβρουαρίου 1972 μεταξύ του πρέσβη Κ. Παναγιωτάκου και των Αλεξανδρή και Ξένου του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (ζητήθηκε ο Χωραφάς, αλλά απουσίαζε) επιβεβαιώνονται τα εξής: 1. Στις 13 Φεβρουαρίου 1972 οι ΗΠΑ έδωσαν προφορικά τη συγκατάθεσή τους για διενέργεια του πραξικοπήματος. Ο Αλεξανδρής ανέφερε επί λέξει: "Ο κ. υπουργός είχε υπ' όψη του και το ότι από την πλευρά της άλλης, της υπέρ Ατλαντικού είχε δοθεί προφορικώς χθες διά του συμβούλου του το ΟΚ. Ο Παναγιωτάκος συμπλήρωσε "το GREEN LIGHT επομένως". 2. Δεν έχει επιβεβαιωθεί αν η προφορική συγκατάθεση δόθηκε από αξιωματούχο της αμερικανικής κυβέρνησης ή του Υπουργείου Εξωτερικών ή της CΙΑ. 3. Ο Παναγιωτάκος επιμένει για την ανάγκη να δοθεί η εντολή διενέργειας του πραξικοπήματος και απευθυνόμενος προς τον Αλεξανδρή αναφέρει: "Δεν ξέρω, πάντως, αν δεν γίνει σήμερα, θα χάσουμε το λεωφορείο". Σε στιχομυθία του με τον Ξένο, παρουσία και του Μητροπολίτη Κιτίου Άνθιμου, ο Παναγιωτάκος αναφέρει: "Πες του (του υπουργού) φοβούμαι, πως αν δεν γίνει, θα έχουμε περιπλοκές". "Εντάξει, κάνετε ό,τι καταλαβαίνετε, αλλά γρήγορα πρέπει να γίνει ό,τι γίνει, εφόσον έχει δοθεί το GREEN LIGHT από αλλού". 4. Για το γεγονός αυτό ο Μακάριος ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Βουλής Γλαύκο Κληρίδη, από τον οποίο ζήτησε να μεταφέρει την πληροφορία στον Αμερικανό πρέσβη στη Λευκωσία.

Το μεσημέρι της 14ης Φεβρουαρίου 1972 ο Γλ. Κληρίδης συναντήθηκε με τον Αμερικανό πρέσβη Πόπερ και τον ενημέρωσε για την έγκυρη πληροφορία της κυβέρνησης για το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα. Ο Πόπερ δεσμεύθηκε να μεταφέρει την πληροφορία στην κυβέρνησή του. 5. Σύμφωνα με στοιχεία από το αρχείο της ΚΥΠ, την ίδια χρονική περίοδο, παραμονές της εκδήλωσης του σχεδιαζόμενου πραξικοπήματος ανατροπής του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο Γρίβας είχε πραγματοποιήσει συναντήσεις με τους φερόμενους ως πρωταγωνιστές του πραξικοπήματος.

Στις 10.2.1972 μετέβη στη Λευκωσία, όπου και είχε συνάντηση με τον Έλληνα πρέσβη Παναγιωτάκο, με στελέχη του κλιμακίου της ελληνικής ΚΥΠ, τον Σωκράτη Ηλιάδη και άλλους παράγοντες, και στη συνέχεια μετέβη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.

Την επομένη, 11 Φεβρουαρίου 1972, είχε συνάντηση στο ΓΕΕΦ με τον Αρχηγό της ΕΦ αντιστράτηγο Χαραλαμπόπουλο, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει στη Λευκωσία από την Αθήνα, όπου είχε μεταβεί για τη λήψη οδηγιών και εντολών.

Τελικά το πραξικόπημα ματαιώθηκε.

Πιθανοί λόγοι για τη ματαίωσή του ήταν η παρέμβαση της κυβέρνησης ΗΠΑ προς το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών μετά τη διαρροή του εγχειρήματος, αλλά και η μαζική κινητοποίηση του λαού, ο οποίος διανυκτέρευσε στην πλατεία της Αρχιεπισκοπής.

Στις 15 Φεβρουαρίου 1972 πραγματοποιήθηκε ογκώδης συγκέντρωση υποστήριξης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Την πληροφορία για διενέργεια πραξικοπήματος με σκοπό την ανατροπή του πρώτος μετέφερε στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ο πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος τον συνάντησε στις 11 Δεκεμβρίου 1971.

Χαρακτηριστικά ο Σοβιετικός πρέσβης ανέφερε στο Μακάριο ότι στην τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ (προφανώς πρόκειται για τη σύνοδο του Ιουνίου του 1971 στη Λισαβόνα), όπου συζητήθηκε και το Κυπριακό, αποφασίσθηκε να δοθεί λύση το γρηγορότερο δυνατό και η λύση αυτή να είναι προς το συμφέρον της συμμαχίας.

Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο για την επίτευξη του σκοπού του το ΝΑΤΟ να προέβαινε σε ανατροπή του Μακαρίου (Νίτσα Χριστοδούλου, ΜΑΚΑΡΙΟΣ ένα προσωπικό ημερολόγιο, σελ. 53). Την παραπάνω πληροφορία φαίνεται ότι επιβεβαίωσε και ο Γερμανός πρέσβης στην Αθήνα, ο οποίος σε σημείωμα που απέστειλε στο συνάδελφό του στη Λευκωσία τού ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε συμφωνήσει με την Τουρκία τον παραμερισμό του Μακαρίου από την εξουσία και ότι η Τουρκία απλώς δίνει πίστωση χρόνου στην Ελλάδα.

Η πληροφορία αυτή μεταφέρθηκε και στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στις αρχές Μαρτίου του 1972 (Νίτσα Χριστοδούλου, ΜΑΚΑΡΙΟΣ ένα προσωπικό ημερολόγιο, σελ. 72). Τα πιο πάνω στοιχεία λήφθηκαν από το πόρισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων για το Φάκελο της Κύπρου, σελ 72-74 ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΟΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους