Η ΦΩΝΑΣΚΟΥΣΑ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΟΥΣΑ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ Για όσους δέχονται τα περιστατικά στο χώρο της πολιτικής όπως έρχονται και διαθέτουν αρκετό απόθεμα ανοχής, για να μεταπλάθουν το επίκαιρο σε...
Η ΦΩΝΑΣΚΟΥΣΑ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΟΥΣΑ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ Για όσους δέχονται τα περιστατικά στο χώρο της πολιτικής όπως έρχονται και διαθέτουν αρκετό απόθεμα ανοχής, για να μεταπλάθουν το επίκαιρο σε ανεπίκαιρο, και αρκετή προσαρμοστικότητα για να αφομοιώνουν το καυτερό σήμερα με παγερή αδιαφορία, όπου τα πάντα αναχωνεύονται και μετουσιώνονται σε χρονικό και ιστορία, οι φωνές που τις καλεί η κάθε μέρα χωρίς να καρπίζει την ελπίδα, δεν έχουν κανένα αντίλαλο.
Οι μέρες, οι ώρες που αναδύουν την φωνασκούσα γελοιότητα εντός και εκτός Βουλής, η ουσία και το περιεχόμενο της πολιτικής και μαζί της οι πολίτες, παραμερίζονται στην απαθή ροή του χρόνου.
Για όσους πάλι προτιμούν τη σιωπούσα σοβαρότητα, διατηρώντας ανάλλακτες τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τα κίνητρα ενέργειας, ό,τι παρακολουθούν στο πολιτικό προσκήνιο τους καταπείθει για τον κυρίαρχο λόγο της κοινωνικής δοκιμασίας.
Με τον πρωθυπουργό με χαμόγελο αυτάρεσκο πάντα να εκφωνεί "πανηγυρικούς" λόγους για τα ανύπαρκτα επιτεύγματα της κυβέρνησης, αντί να εκφωνεί "επιτάφιο" λόγο για την κατάντια μιας ολόκληρης χώρας.
Με τους αρχηγίσκους των κομμάτων να αναπτύσσουν τη δική τους "θριαμβευτική" επιχειρηματολογία, χωρίς να αθροίζουν την ευθύνη τους.
Με τους διαξιφισμούς των Ταρταρίνων στη Βουλή να δημιουργούν το περίγραμμα της πολιτικής γελοιότητας, ενώ θα έπρεπε να προσμετρούν τις πληγές της κοινωνίας ανταποκρινόμενοι στην επιταγή των καιρών. Στη Βουλή των Ελλήνων ζούμε συνήθως την αυτόχθονη συμφορά μας.
Όχι ως παθητικοί θεατές, αλλά ως ενεργοί συμμέτοχοι, αφού εμείς τους ψηφίζουμε για να μας εμπαίζουν, χωρίς ο λιπώδης ιστός της συνείδησής τους να αισθάνεται τη ραγδαιότητα των εξελίξεων και τον κοινωνικό πόνο.
Αυτό που μέχρι σήμερα κάνουν οι διάφοροι "σωτήρες" μας είναι να ξεσκονίζουν τα χώματα από τα χαλάσματα της κοινωνίας, ενώ οι ογκόλιθοι των προβλημάτων της κοινωνίας και της χώρας φράζουν τον εθνικό δρόμο.
Και πως να μετακινήσουν τους ογκόλιθους οι "προσωπιδοφόροι" της πολιτικής, κουρασμένοι οι ίδιοι από τα ψέματά τους, με αποσκεπασμένη τη γύμνια της σκέψης τους, με κούφιες ωραιοπάθειες; Η μετακίνηση των ογκολίθων χρειάζεται βούληση, σκληρή αφή με την πραγματικότητα, ιδέες και σχέδιο και πασίδηλη πολιτική επάρκεια.
Για όλους αυτούς τους φωνασκούντες στη Βουλή, ακόμη και οι απλές ανάγκες της κοινωνίας δεν γίνονται κίνητρα συλλογής.
Αν έλεγα ανάληψης πρωτοβουλίας για την αντιμετώπισή τους, η αξίωση θα ήταν μεγάλη! Προσοχή με όσους διεκδικούν , και θα τη διεκδικήσουν τη ψήφο σας σύντομα, με τη βλακεία να πανδοχεύει στον εγκέφαλό τους.
Προσοχή με τους πολιτικούς για τους οποίους ο άρτος ο επιούσιος, έγινε άρτος πλούσιος και μουχλιάζει στις ψωμιέρες τους.
Προσοχή με τις λέξεις που εκστομίζουν οι πολιτικοί της πομφόλυγγας.
Μπορεί να είναι "άγλωσσοι" εν πολλοίς, αλλά το κομματικό κατεστημένο τους δίδαξε πως να βιάζουν βάναυσα τις λέξεις, χωρίς να εκθέτουν εαυτούς που τις βιάζουν.
Προσοχή στη λήθη μας.
Όλα σε τούτο τον τόπο έχουν την ημερομηνία λήξης του γάλακτος.
Η λαική αμνησία μετατρέπεται τελικά σε αμνηστία για τους άρπαγες πολιτικούς των ελπίδων μας, για την κατασπατάληση και καταλήστευση του δημοσίου χρήματος από τους πολιτικούς της φωνασκούσας γελοιότητας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους