Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες που δεν μπόρεσα να μεινω όλο το βραδυ στο νοσοκομείο δίπλα σε φρεσκοεγχειρισμενη μετανάστρια, συνάντησα μια άλλη εθελόντρια.

Νιώθαμε σκ... για τους δικούς της λόγους η καθεμιά.

Αν και η ενοχή δεν είναι καλοσύνη σκεφτόμουν και τους 'μονίμους αθώους', κοινωνικά τουλάχιστον, όχι προσωπικά, χειρότερο σύνδρομο, και τετοιους/ες συναντάς σε θρησκευτικούς ΄'η πολιτικούς χώρους μαρτυριολογίας, κι ας αφορά το τίμιο αίμα άλλων.

Θεωρώ πως δεν θα μπορουσα να ζήσω μετα απο αυτό, πόσο μάλλον να κυκλοφορώ δημόσια... Κείμενο εις Μνήμην για τους 104 + και τα ποιος/α ξέρει πόσα ζώα... Η διαχείρηση της τότε ΕΡΤ ήταν στα όρια του γελοίου ολοκληρωτισμού, η ύπαρξη νεκρών γνωστή ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, IDGAF (I DON'T GIVE A FUCK), κι ο κερδισμένος χρόνος δόθηκε μόνο για να βρεθεί η στρατηγική του damage control του αφηγήματος.

Τρέξαμε διχως να ξερουμε τι θα βλέπαμε και από τότε μας στοιχειώνουν οι μνήμες.

Πόσο μάλλον αυτούς/ες/α που το έζησαν πραγματικά.

Λίγο μετά κάποιος έκανε αμέριμνος διακοπές. Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ή ΘΑ ΧΤΙΖΟΥΝ ΚΑΡΙΕΡΕΣ Ή -ΑΒΟΛΕΣ- ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ.

Η επιλογή ειναι προσωπική πάντα.

Μα πάντα. ''3 Ιουλίου 2018, συνέβαινε η μεγαλύτερη έως τώρα τραγωδία στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Το κείμενο αυτό, που μπορεί και θα στραφεί κι ενάντια σ ανθρώπους που αγάπησα στα νιάτα μου το αφιερώνω στους άγνωστούς μου νεκρούς και στ άγνωστα μου νεκρά που ίχνη τους συνάντησα στο ‘πεδίο’. Ήταν η τελευταία φορά που ενεπλάκην με την πολιτική προστασία.

Τους το χρωστώ.

Καθώς ο ανταγωνισμός των πυρκαγιών όλο και θα μεγεθύνεται με τους όρους της μικροπολιτικής, ήρθε η ώρα να πούμε μερικές επώδυνες αλήθειες.

Μόνο αυτές μπορούν να γιατρέψουν, μόνο αυτές μπορούν να μιμηθούν το γενναίο παιδί που στο παραμύθι του Άντερσεν φώναξε αυτό που στο βάθος ήξεραν όλοι μα δεν τολμούσε να πει κανείς. «Ο Βασιλιάς είναι γυμνός.» Στις αφηγήσεις που έχουν επικρατήσει εξ αριστερών υπάρχουν μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέματα.

Αφορούν ανθρώπους που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί οι άλλοι, ακόμη κι όσοι-ες βασανίζονται από το ακροδεξιό κέντρο που κυβερνά, δεν τους αντιμετωπίζουν με αξιοπιστία, γιατί υπάρχει ακόμη οργή και πόνος σε κάθε ανακοίνωση για πυρκαγιά. Το Μάτι συνδέθηκε, και σωστά (δεν το λέω εγώ, η Διεθνής Μετεωρολογική Υπηρεσία το έχει πει) με ένα πρωτοφανές φαινόμενο «θερμικού στροβίλου» αφού εκείνη την ημέρα οι άνεμοι έφτασαν και τα 11 μποφόρ.

Η φωτιά όντως έτρεχε ασύγκριτα πολύ και σε 4 ώρες είχε διανύσει μια πρωτοφανή απόσταση.

Σε 4 ώρες όμως, όχι 4 λεπτά.

Η μη χρήση του 112, η μη χρήση του μηνύματος «Εκκενώστε Άμεσα» μετά το 1ο δίωρο που είχε φανεί το πράγμα που με τόσο ελαφρά την καρδία ειρωνεύονται οπαδοί σήμερα είναι το 1ο φάουλ.

Το δεύτερο είναι η επίκληση της συνωμοσίας από τους υπεύθυνους της Πυροσβεστικής που είχε τοποθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η αντικατάσταση του έμπειρου Αττικάρχη όμως και η επιλογή τους δεν έγινε σε κενό αέρος.

Έγινε στα πλαίσια της πολιτικής διεύρυνσης προς το «δεξιό κέντρο» ώστε να ξαναβγεί και για την οποία ασκούσαμε έντονη κριτική ακριβώς γιατί όταν επιλέγεις να παίξεις με ένα εξαιρετικά πρόστυχο βαθύ κράτος όπως (και) το ελληνικό μετά δεν μπορείς να κλαίγεσαι, έχεις την απόλυτη πολιτική ευθύνη.

Επιβραβεύτηκαν από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη που προέκυψε; Φυσικά! Είναι σκάνδαλο; Ανατριχιαστικό.

Όσο όμως και η επιλογή σου για την καρέκλα, την επανεκλογή, να απομονώσεις και να διώξεις κατά περίπτωση (θυμάστε την περίοδο στ αλήθεια;) τις κριτικές φωνές εξ αριστερών, την ίδια την στάση ζωής ενεργών ανθρώπων, για να αναπαράξεις το σωτηριολογικό πρότυπο του εθνικού ηγέτη και της πολιτικής ανάθεσης.

Οι υπεύθυνοι αντί να κόψουν την λεωφόρο Μαραθώνος στέλνοντας τον κόσμο πίσω (κι ας έφτανε σπίτι του αύριο) άφησαν σε ώρα πηξίματος τα ΙΧ να περνούν.

Σε μια περιοχή με τόσο στενή και άναρχη δόμηση αυτό έδρασε καταλυτικά ώστε όταν οι φλόγες άρχισαν να γλύφουν τις παρυφές της συνοικίας, όσοι κι όσες έκαναν το τραγικό λάθος να μαζέψουν πράγματα και να μπουν στο αμάξι να αποκλειστούν στα στενά, μην μπορώντας να πάνε ούτε μπρος ούτε πίσω.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την σειρά καμένων αυτοκινήτων σε ένα στενό πολύ κοντά στο χωράφι στο οποίο βρέθηκαν οι πολλοί σωροί, δίχως πρόσβαση στην θάλασσα αφού (ναι ο δεξιός πολιτευτής, είχε κλείσει την δίοδο, μια χαρά θα μπορούσε να ανήκει κι αλλού όμως, μην κοροϊδευόμαστε τους έφαγα στη μάπα κάτι επώνυμους αριστερούς που δεν έμειναν και δεκαετίες στην εξουσία-) Ακόμη η αστεία σε πλάτος για κουκουνάρι και μάλιστα με τόσα μποφόρ απόσταση της Μαραθώνος θεωρήθηκε ασφαλής.

Δεν έχω λόγια! Το 3ο φάουλ είναι η διαχείριση.

Όσοι είχατε τα άντερα να ακούσετε τα ηχητικά ντοκουμέντα θα διαπιστώσατε πως ήξεραν για νεκρούς.

Πολλές ώρες πριν είχε φανεί πως το νούμερο δεν θα ήταν απλή ιστορία.

Και τι έκανες; Επικοινωνιακή διαχείριση κι εσύ αλλά με τον άγαρμπο τρόπο του πρωτάρη. «Δεν είδα δεν ξέρω δεν ήξερα». Τι κάνεις εκείνη την ώρα, εκείνη τη νύχτα; Διάγγελμα! Λες την Αλήθεια.

Απευθύνεσαι στον λαό.

Δεν αφήνεις τωρινό σου Ευρωβουλευτή να το υπαινιχθεί «Θεωρώ πως το πρωί θα κλάψουμε πολύ όμως!» Χρωστάς την αλήθεια στους πολίτες, στην ίδια την ζωή και τον θάνατο, τους αφήνεις να το επεξεργαστούν, εξηγείς τους λόγους, ζητάς Συγγνώμη για τις επιλογές σου.'' Έτσι κανουν τα παλλικάρια, τα πολιτικα σαμιαμιδια κάνουν αλλιώς

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους