Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που μπουκάρουν σε μια χώρα. Και υπάρχουν άνθρωποι που μπουκάρουν στην ιστορία της.

Αυτός ο τύπος τα έκανε και τα δύο.

Γεννήθηκε το 1957 στο Νιου Τζέρσεϊ.

Γιος ενός τσαγκάρη από τη Ρόδο, μεγάλωσε σε μια εποχή που οι Έλληνες μετανάστες δούλευαν αθόρυβα και μάθαιναν στα παιδιά τους πως τίποτα δε χαρίζεται.

Πριν πιάσει τη μπάλα του μπάσκετ, φόρεσε γάντια του μποξ.

Ίσως για αυτό δεν φοβήθηκε ποτέ να μπει ανάμεσα σε τρεις αμυντικούς.

Είχε ήδη μάθει ότι η ζωή σπανίως ανοίγει διάδρομο. Το NBA αποφάσισε ότι ήταν κοντός.

Είναι παρήγορο να θυμόμαστε ότι ακόμη και οι μεγαλύτεροι οργανισμοί του κόσμου μπορούν να κάνουν τόσο χοντρά λάθη ώστε να τα γιορτάζει επί κοντά πενήντα χρόνια μια ολόκληρη χώρα.

Ήρθε στη Θεσσαλονίκη το 1979 χωρίς να ξέρει ελληνικά, και έφυγε δεκαπέντε χρόνια αργότερα έχοντας διδάξει σε μια ολόκληρη χώρα πώς μοιάζει η τελειότητα φορεμένη σε ιδρωμένη φανέλα.

Σκόραρε 24.721 πόντους στην καριέρα του, μέσος όρος 32,8 τον αγώνα.

Γελάω γιατί σήμερα τέτοια νούμερα θα έμοιαζαν με τυπογραφικό λάθος.

Όπως και να χει, από κάποια στιγμή και μετά, δε μετράς πια καλάθια.

Μετράς ανθρώπους που αποφάσισαν να αγαπήσουν το μπάσκετ επειδή τον είδαν να παίζει.

Και μετά ήρθε το καλοκαίρι του 1987. Η Ελλάδα δεν κατέκτησε απλώς ένα Ευρωμπάσκετ.

Ανακάλυψε ότι μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τους καλύτερους.

Το παλικάρι δε σήκωσε μόνο ένα τρόπαιο.

Σήκωσε ολόκληρη την αυτοπεποίθηση μιας χώρας που μέχρι τότε πίστευε πως οι μεγάλες επιτυχίες ήταν κάτι που συνέβαινε μόνο στους άλλους.

Όταν τον ρωτούσαν γιατί δεν έπαιξε ποτέ στο NBA, η απάντηση που του αποδίδεται ήταν αντάξια του μύθου… «Καλύτερα θεός σε έναν μικρό ναό παρά υπάλληλος σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο». Ανεξάρτητα από τη διατύπωση, το νόημα έμεινε.

Υπάρχουν άνθρωποι που κυνηγούν τη μεγαλύτερη σκηνή.

Και υπάρχουν άλλοι που κάνουν τη σκηνή μεγάλη επειδή βρίσκονται πάνω της.

Σήμερα, 23 Ιουλίου, κλείνει τα 69. Και κάπου σε κάποιο γήπεδο, κάποιος παππούς λέει στον εγγονό του: «Άσε, παιδί μου… εσύ δεν πρόλαβες τον Γκάλη». Συνήθως το λέει με το ίδιο ύφος που άλλοι μιλούν για κομήτες, δεινόσαυρους ή εκπτώσεις πάνω από 50%. Δηλαδή για πράγματα που κάποτε υπήρξαν και δύσκολα θα ξαναδούμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους