Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Οαχάκα (γουαχακα για τους ντόπιους) είναι μια πολιτεία κοχλάζουσα ένα πεδίο διαρκούς κοινωνικής, ταξικής και φυλετικής σύγκρουσης όπου η κρατική καταστολή, η ληστεία των φυσικών πόρων και ο τουριστικός ευγενισμός βρίσκουν απέναντί τους μια από τις πιο βαθιές και αδιάλλακτες παραδόσεις αυτοοργάνωσης σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.

Η καρδιά αυτού του μοντέλου χτυπάει στους ιθαγενείς πληθυσμούς (Zapotecos, Mixtecos, Triquis, Mazatecos, Mixes) και στις κοινότητές τους, οι οποίες αρνούνται να υποταχθούν στη λογική του αστικού κράτους.

Το θεμέλιο αυτής της αντίστασης είναι οι usos y costumbres (τα έθιμα και οι παραδόσεις), μέσω των οποίων οι κοινότητες απορρίπτουν τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα και τις εκλογικές φάρσοκωμωδιας Αντ' αυτών διοικούνται από την Asamblea Comunitaria (την Κοινοτική Συνέλευση) ως ανώτατο όργανο εξουσίας όπου οι αποφάσεις παίρνονται οριζόντια και συλλογικά.

Σε αυτό το πλαίσιο λειτουργεί το tequio και η mano vuelta, δηλαδή η υποχρεωτική, απλήρωτη και συλλογική εργασία για τα κοινά έργα, τους δρόμους, την ύδρευση και την αυτοάμυνα του χωριού, εξαλείφοντας την έννοια του αφεντικού και του εργολάβου.

Αυτή η αυτόνομη δομή βρήκε την ιστορική της κορύφωση το 2006, όταν ξέσπασε η εξέγερση της APPO (Λαϊκή Συνέλευση των Λαών της Οαχάκα), με αφορμή τη βίαιη καταστολή της απεργίας των δασκάλων της πανίσχυρης Sección 22, η κοινωνία ξεσηκώθηκε κατέλαβε την πόλη για μήνες, έστησε εκατοντάδες οδοφράγματα αυτοάμυνας και πήρε τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, ιδρύοντας αυτοδιαχειριζόμενα ραδιόφωνα όπως το Radio Plantón το ισχυρότερο λαικο μεσο πιεσης.

Η σύνδεση της Οαχάκα με το ευρύτερο επαναστατικό μετωπο του Μεξικού είναι άρρηκτη, αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του CNI (Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου), το οποίο γεννήθηκε υπό την επιρροή και τη στρατηγική των Ζαπατίστας (EZLN) το 1996, η Οαχάκα και η Τσιάπας έχουν στενούς υπόγειους και αδελφικούς δεσμούς παρότι διαφέρουν ιστορικά.

Οποτε οι Ζαπατίστας καλούν σε κινητοποιήσεις υπεράσπιση της γης (όπως ενάντια στο μεγαθήριο του Tren Maya ή σε εξορυκτικές πολυεθνικές), οι κοινότητες και οι κολεκτίβες της Οαχάκα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στέλνοντας υλική βοήθεια, συντρόφους και πολιτική στήριξη.

Δεν είναι απλώς ιδεολογική συμπόρευση· είναι πρακτική βιωματική αλληλεγγύη στα χαρακώματα της αντικαπιταλιστικής πάλης.

Ωστόσο αυτή η στάση πληρώνεται με αίμα, το ομοσπονδιακό κράτος και οι γειτονικές πολιτείες αντιμετωπίζουν την Οαχάκα σαν ένα επικίνδυνο "αγκάθι", η κρατική καταστολή δεν εκδηλώνεται μόνο με τον ομοσπονδιακο στρατο και αστυνομία και τις συλλήψεις, αλλά κυρίως διαδοχικά και ύπουλα, δολοφονίες υπερασπιστών της γης, περιβαλλοντικών ακτιβιστών και αυτόνομων δημοσιογράφων από παραστρατιωτικές ομάδες, τοπικούς (caciques) και μισθοφόρους στην υπηρεσία των καρτέλ και των συμφερόντων, τα καρτέλ στην οαχακα δεν μπορουν να πάρουν τον ελεγχο και τους δημιουργουν προβλήματα.

Μέσα στην ίδια την πόλη της Οαχάκα η μικροκλίμακα της αντίστασης εκφράζεται μέσα από μια πλούσια γκάμα δομών.

Αυτοδιαχειριζόμενα στέκια καταλήψεις και θύλακες αναρχικών (όπως το Centro Social y Cultural Brújula), που λειτουργούν ως εστίες πολιτικής ζύμωσης, προβολών και βιβλιοπωλείων.

Τυπογραφικές και καλλιτεχνικές κολεκτίβες (όπως η ASGP και το Kebranto Taller Gráfico), όπου η τέχνη δεν είναι εμπόρευμα αλλά όπλο προπαγάνδας, καταγραφής της μνήμης και αφισοκόλλησης στους τοίχους.

Κοινωνικοί συνεταιρισμοί παραγωγής (όπως η Casa Textil Arte Zapoteco στο Teotitlán del Valle), οι οποίοι συσπειρώνουν εκατοντάδες οικογένειες τεχνιτών εξαλείφοντας τους μεσάζοντες και διαφυλάσσοντας την οικονομική αυτονομία μέσω της παράδοσης των υφαντών και των φυσικών βαφών.

Φεμινιστικά και queer δίκτυα (όπως η Consorcio Oaxaca και η Marea Verde), που οργανώνουν δομές αυτοάμυνας, νομικής στήριξης και αλληλοβοήθειας απέναντι στην κτηνώδη πατριαρχική βία, τις γυναικοκτονίες και την αδιαφορία των αρχών, την ίδια ώρα που τα παραδοσιακά φύλα (όπως οι Muxes στο Istmo) παλεύουν για την επιβίωσή τους ανάμεσα στην τοπική αποδοχή και τον σύγχρονο machismo.

Ολο αυτό το οικοσύστημα δέχεται σήμερα μια νέα ύπουλη επίθεση, τον τουριστικό ευγενισμό (gentrification) και την εμπορευματοποίηση.

Η μαζική εισροή τουριστών και ψηφιακών νομάδων εκτοξεύει τα ενοίκια, ξεκληρίζει ιστορικές γειτονιές και μετατρέπει την ιερή μνήμη και την τέχνη των κοινοτήτων σε φολκλόρ θέαμα για ταϊσματα ματιών, εαν βρεθείς ποτέ εδώ μην μεινεις σε Airbnb, μείνει στα σπιτια μικρα κ μεγαλύτερα τών ντόπιων, ωστε τα λεφτά σου να πανε στην ανακυκλωση των πόρων της πολης κ των χωριών, μην ταϊσεις τις πολυεθνικες που διωχνουν τους ιθαγενεις πληθυσμους μακρυα απο την γή τους.

Η πόλη δεν είναι μόνο μεσκάλ, χρώματα και γραφικά σοκάκια για ταίσμα ινσταγκραμικών ματιών, είναι πεδίο διαρκούς σύγκρουσης, αυτόνομων αγώνων, αναρχικών θυλάκων και κινημάτων που δεν χαρίζονται σε κανέναν. Espacios Autónomos & Okupas: εκεί στεγάζονται αναρχικές ομάδες, βιβλιοπωλεία και ελευθεριακά ραδιόφωνα που παιζουν καθοριστικο ρόλο, η ASGP ( Asamblea de Artistas Gráficos de Oaxaca) ή διάφορα αυτόνομα τυπογραφικά εργαστήρια συνδέουν την τέχνη με τον αντιεξουσιαστικό αγώνα, φτιάχνοντας αφίσες και προπαγάνδα δρόμου ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό και τον φασισμό.

Queer & Trans Colectivas. Στην Οαχάκα η κουβέντα για το φύλο και τη σεξουαλικότητα έχει βαθιές ρίζες κυρίως λόγω της παράδοσης των Muxes στην περιοχή του Istmo de Tehuantepec, αλλά και των σύγχρονων queer κινημάτων στην πόλη.

Υπάρχουν τοπικές ομάδες που παλεύουν για τα δικαιώματα των τρανς ατόμων και την ορατότητα, διοργανώνοντας αυτοδιαχειριζόμενες προβολές, συζητήσεις και πορείες μακριά από τον εμπορικό χρωματισμό του Pride.

Υπάρχουν τα queer-friendly καφέ και πολιτιστικά στέκια στο κέντρο που λειτουργούν ως βάσεις αλληλοβοήθειας και πολιτικής ζύμωσης για την κοινότητα.

Οταν βρίσκεσε σε τετοια μερη ανοίγεις τα μάτια σου κ κλείνεις το στομα σού και ακούς οσα εχουν να σου πούνε για όσα βιώνουν, θα ακους και παροτι σε αποδεχονται παντα πρεπει να νιώθεις ενας "βολεμένος" δυτικος τουρίστας, πρεπει να αποδεχθεις αυτο που είσαι για να μπορέσεις να προσφέρεις καί να βοηθήσεις εαν το θές.. Ταξίδι ζωής το συγκεκριμένο ίσως και το τελευταίο, ίσως και το πιό πολύμηνο θα δείξει η πορεια. 💜 ****Στίς φωτογραφίες το Hierve el Agua, αυτό δεν είναι φυσικός καταρράκτης νερού, αλλά απολιθωμένοι καταρράκτες από ανθρακικό ασβέστιο που σχηματίστηκαν επί χιλιετίες από πηγές πλούσιες σε μέταλλα που ανάβλυζαν από τα βουνά.

Στην κορυφή υπάρχουν οι φυσικές πισίνες με θέα στην κοιλάδα, τις οποίες εκμεταλλεύονται κοινοτικά οι ντόπιοι αφήνοντας να κάνεις μπανιο καί λουτρά.

Το μέρος ανήκει και διοικείται από την ιθαγενική κοινότητα San Isidro Roaguía, η οποία το προστατεύει από τα τουριστικά μεγαθήρια και τα αρπακτικά funds.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους