ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΝΙΝΑΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΜΑΛΤΑΜΠΕ Ένα μνημειώδες έργο της Αγγλικής λογοτεχνίας συναντά μια σπουδαία διασκευή από την ηθοποιό...
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΝΙΝΑΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΜΑΛΤΑΜΠΕ Ένα μνημειώδες έργο της Αγγλικής λογοτεχνίας συναντά μια σπουδαία διασκευή από την ηθοποιό και συγγραφέα Μαρία Μαλταμπέ.
Το κείμενο πατάει προσεκτικά και με ενσυναίσθηση πάνω στον δρόμο που χάραξε η πρωτοπόρος για τον αιώνα της, Πέρκινς Γκίλμαν, ενώ η συγγραφέας δημιουργεί ό,τι πρέπει και όσο πρέπει για να μεταμορφωθεί το σύντομο διήγημα σε πλήρως αναπτυγμένο θεατρικό μονόλογο.
Διασκευές υπάρχουν κι άλλες αλλά αυτή η νέα διασκευή γραμμένη από την ίδια την πρωταγωνίστρια, κατανοεί βαθιά, δικαιώνει πλήρως, σέβεται απολύτως και αναδεικνύει πολύπλευρα το διήγημα του 19ου αιώνα, ενώ φωτίζει τα ακόμα φλέγοντα ζητήματα της γυναικείας χειραγώγησης και της ιατρικής δεσποτείας.
Η πρωταγωνίστρια, έχοντας ενσαρκώσει πολλάκις την εμβληματική αυτή ηρωίδα, έχοντας μπει στην κυριολεξία στο πετσί του ρόλου, είναι η πλέον ενδεδειγμένη να αποδώσει όλες τις κρίσιμες καμπές αυτού του συγκλονιστικού χαρακτήρα, όλα τα σκαλοπάτια που σιγά σιγά κατεβαίνει προς την τρέλα αλλά και προς την δικαίωση.
Βαθιά συγκινητική στιγμή -και στο κείμενο και στην παράσταση- το νανούρισμα που η ηρωίδα τραγουδάει στο μωρό της, παρόλο που δεν της επιτρέπεται να το δει. «Να, και κάτι παρήγορο.
Το μωρό είναι καλά. Η Μαίρη λέει ότι μεγαλώνει γρήγορα.
Κι όλο γελάει.
Του έφτιαξα κάτι στιχάκια.
Ίσως, στα πρώτα του γενέθλια, καταφέρω να του τα τραγουδήσω… Τραγουδάει: Γιρλάντες από αστέρια κατρακυλούν στις πατούσες σου Κι όλο γελάς Πόση αστερόσκονη χωράει στα χέρια σου όλο ρωτάς Όλα τα σύννεφα θα διώξω απ' τον δρόμο σου Το ξέρεις μπορώ Αν το μικρό σου χεράκι έχω Να το κρατώ Που κρύφτηκε η ζάχαρη Όλο ρωτάς Σου πλέκω κοτσίδες με μαλλί της γριάς Κι όλο γελάς Όλα τα χάδια που σου κρατώ Όλες οι αγκαλιές που λαχταράς Ψάξε στο δάκρυ μου αν σ' αγαπώ Ψάχνω στο γέλιο σου αν μ' αγαπάς.» Παρόλο που μια διασκευή θεωρείται δευτερογενής δημιουργία, κι αφού προέρχεται από μετάφραση, ίσως και τριτογενής, το έργο αυτό έχει κουμπώσει τόσο καλά πάνω της ώστε η ηρωίδα της κίτρινης ταπετσαρίας έχει γίνει πιο πολύ ο εαυτός της κι από τον ίδιο της τον εαυτό, κι αυτό το βιβλίο τείνει να είναι πιο αντιπροσωπευτικό κι από την ποιητική της συλλογή η οποία θεωρείται και είναι η κατ' εξοχήν πρωτογενής δημιουργία.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα και εύχομαι από καρδιάς καλοτάξιδο! Και φυσικά, καλές και πολλές παραστάσεις! * Διαβάστε κάποια άρθρα, ποιήματα και μεταφράσεις μου πάνω στο αυθεντικό έργο του 19ου αιώνα, την θεατρική κριτική μου, καθώς και την συζήτησή μου με την πρωταγωνίστρια στους παρακάτω συνδέσμους: •https://www.periou.gr/i-avastachti-therapeia-charlotte-perkins-gilman-i-kitrini-tapetsaria-grafei-kai-metafrazei-i-marianina-ventouri/ •https://www.facebook.com/share/p/15dxausidE/ •https://www.facebook.com/share/p/1BDkLud21Y/ •https://www.facebook.com/share/p/1EsH3EHQgJ/ •https://www.facebook.com/share/p/18rFh59KbK/ © Μαριανίνα Βεντούρη, Ιούλιος 2026 Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις είκοσι τέσσερα γράμματα εκδόσεις Maria Maltabe Η κίτρινη ταπετσαρία
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους