Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ιστορία που σημάδεψε τη ζωή μου...Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια αληθινή ιστορία που συνέβη πριν από καιρό και χαράχτηκε για πάντα στην ψυχή μου.Ήταν ένας θερμός Ιούλιος.

Βρισκόμουν στη φάρμα μου στην επαρχία Λάρνακας για εκπαιδεύσεις, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από έναν νεαρό.

Με ρώτησε αν αναλαμβάνω την εκπαίδευση σκύλων και, αφού του απάντησα θετικά, διευθετήσαμε ένα ραντεβού.

Μου έφερε ένα πανέμορφο, μικρό κουτάβι, μόλις έξι μηνών.Καθήσαμε, φτιάξαμε καφέ και συζητούσαμε για περισσότερες από δύο ώρες.

Ήταν ένας εξαιρετικός νέος, γεμάτος όρεξη να μάθει.

Μου εξομολογήθηκε ότι ο πατέρας και ο θείος του, έμπειροι κυνηγοί, ήταν κάθετα αντίθετοι με τη φυλή που επέλεξε, επειδή το συγκεκριμένο σκυλί δεν ήταν εκ φύσεως «φέρματζης». Χαμογέλασα και του είπα: «Για μένα, όποιο σκυλί καταφέρνει να βγάλει λαγό, αξίζει!»Του ζήτησα να μην επισκεφθεί τη φάρμα για τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες, ώστε να προλάβω να δεθώ και να επικοινωνήσω σωστά με το ζώο.

Έφυγε γεμάτος χαρά.

Πράγματι, από τις πρώτες κιόλας επαφές, το σκυλάκι έδειξε απίστευτο τσαγανό.

Το πιο παράξενο όμως ήταν ότι, μόλις εντόπιζε τον λαγό, τον φέρμαρε σταθερά.

Αυτό με εξέπληξε, καθώς η φυλή του δεν κάνει ποτέ φέρμα.Οι μέρες περνούσαν, μιλούσαμε τακτικά στο τηλεφωνο και του μετέφερα την εντυπωσιακή πρόοδό μας.

Προς το τέλος του μήνα, τον κάλεσα και του είπα με περηφάνια: «Η σκυλίτσα σου δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

Είναι πανέτοιμη για το βουνό». Με ευχαρίστησε θερμά και συμφωνήσαμε να έρθει την Παρασκευή να την παραλάβει.Την Πέμπτη κάναμε την τελευταία μας έξοδο στο πεδίο.

Μετά την πλύναμε, την ταΐσαμε καλά και την ετοιμάσαμε, ώστε ο ιδιοκτήτης της να τη βρει στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.Την Παρασκευή το πρωί προσπάθησα επανειλημμένα να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά δεν απαντούσε.

Λίγο αργότερα, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από έναν άγνωστο αριθμό.

Ένας άντρας με ενημέρωσε ότι θα ερχόταν εκείνος να πάρει τη σκύλα.

Του ξεκαθάρισα αμέσως ότι, αν δεν μιλήσω πρώτα με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, το σκυλί δεν φεύγει από τη φάρμα.Μετά από λίγη ώρα, έφτασαν στη φάρμα δύο άντρες.

Τους επανέλαβα τη θέση μου, αρνούμενος να παραδώσω το ζώο χωρίς την έγκριση του νεαρού.

Τότε, με τα μάτια βουρκωμένα, μου αποκάλυψαν τη σκληρή αλήθεια: ο φίλος μου δεν θα απαντούσε ποτέ ξανά στο τηλέφωνο.

Είχε θέσει τέρμα στη ζωή του, μην αντέχοντας το σκληρό bullying που υφίστατο στον χώρο εργασίας του...Παρά τη συντριβή μας, ο πατέρας του αδικοχαμένου νέου μού ζήτησε να μπούμε στη φάρμα και να κάνουμε την παρουσίαση, ακριβώς όπως είχα προγραμματίσει να κάνω με τον γιο του.

Μόλις μπήκαμε στο πεδίο, η σκυλίτσα άρχισε να ξεφωλιάζει τους λαγούς τον έναν μετά τον άλλο.

Στον τελευταίο λαγό, στάθηκε και έκανε μια καθηλωτική φέρμα διάρκειας πέντε λεπτών.Θεέ μου, δώσε μου δύναμη να μην κλάψω ξανά αναπολώντας τη στιγμή.

Ο πατέρας κοίταξε ψηλά στον ουρανό και με τρεμάμενη φωνή είπε: «Γιε μου, τα κατάφερες...». Τα δάκρυα όλων μας έτρεχαν ποτάμι.

Φεύγοντας, ο πατέρας με αγκάλιασε και μου είπε: «Αυτή η σκύλα θα είναι η ζωντανή μνήμη του γιου μου».Δυστυχώς, η μοίρα στάθηκε και πάλι σκληρή.

Μετά από καιρό, έμαθα με απέραντη θλίψη ότι κάποιοι ανεγκέφαλοι έριξαν φόλα και θανάτωσαν αυτό το υπέροχο πλάσμα.Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή σου, λεβέντη μου.

Να ξέρεις ότι προσεύχομαι για σένα και εύχομαι να είσαι καλά εκεί ψηλά.

Ελπίζω ολόψυχα, εκεί που βρίσκεσαι τώρα, να κυνηγάς ξανά ελεύθερος μαζί με τη σκυλίτσα σου, που τόσο πολύ αγάπησες και πίστεψες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους