Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπουμε έναν ΠΑΟΚ αρκετά διαφορετικό από αυτόν που μας είχε συνηθίσει ο Λουτσέσκου όλα αυτά τα χρόνια.

Είναι ξεκάθαρη πλέον η διάθεση του Λίσι να παίξει ένα πολύ πιο άμεσο και επιθετικό ποδόσφαιρο.

Η ομάδα βγάζει μια εντυπωσιακή πολυφωνία στην ανάπτυξή της, καθώς δεν εγκλωβίζεται σε ένα μοτίβο, αλλά απειλεί με κάθε πιθανό τρόπο.

Βλέπουμε παιχνίδι από τα μπακ, προωθήσεις των χαφ, γρήγορες αλλαγές παιχνιδιού, κάθετες πάσες, αλλά και ατομικές ενέργειες ή μακρινές μπαλιές όταν χρειάζεται να σπάσει γρήγορα το αντίπαλο πρέσινγκ.

Τακτικά, σε αυτά τα πρώτα 45 λεπτά, ξεχωρίζει η ένταση ψηλά στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ πιέζει πιο ασφυκτικά, προσπαθώντας να κλέψει μπάλες και να χτυπήσει στο transition πριν προλάβει να οργανωθεί η αντίπαλη άμυνα.

Οι γραμμές έχουν ανέβει αισθητά, ενώ οι μεσοεπιθετικοί συγκλίνουν συχνά προς τον άξονα, αφήνοντας τους διαδρόμους ανοιχτούς για τα ανεβάσματα των ακραίων αμυντικών.

Αυτή η επιθετική ορμή και η δημιουργία υπεραριθμίας μπροστά, όμως, αφήνει αναπόφευκτα κενούς χώρους στις αμυντικές μεταβάσεις.

Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και το μεγαλύτερο "αγκάθι" για εμένα, το αμυντικό δίδυμο Χατζηδιάκου-Μιχαηλίδη.

Προσωπικά, αυτή η χημεία δεν με πείθει. Ο Μιχαηλίδης δείχνει κάπως "soft" για τις απαιτήσεις των μονομαχιών, ενώ ο Χατζηδιάκος, αν και σαφώς πιο δυναμικός, δεν φέρνει την απαραίτητη ηρεμία.

Για να υποστηριχθεί αυτό το σύγχρονο, επιθετικό στυλ από την αμυντική γραμμή, η ομάδα χρειάζεται έναν στόπερ με μεγαλύτερη τεχνική κατάρτιση.

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, η αναζήτηση ενός τέτοιου ball-playing defender είναι πλέον η απόλυτη ανάγκη σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού κάθε ομάδα που θέλει να παίξει σύγχρονο ποδόσφαιρο ψάχνει ακριβώς αυτό το προφίλ αμυντικού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους