Ο Jean-Paul Sartre, 1968, εντοπίζει την παγίδα στην οποία πέφτουν οι ειδήμονες όταν αναλύουν τη ρητορική ενός δημαγωγού. - «Ποτέ μην πιστεύετε ότι οι αντισημίτες αγνοούν εντελώς τον παραλογισμό των...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γνωρίζουν ότι οι παρατηρήσεις τους είναι επιπόλαιες, ανοιχτές σε αμφισβήτηση.

Αλλά διασκεδάζουν, γιατί ο αντίπαλός τους είναι εκείνος που είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί τις λέξεις με υπευθυνότητα, αφού πιστεύει στις λέξεις.

Οι αντισημίτες έχουν το δικαίωμα να παίζουν.

Τους αρέσει μάλιστα να παίζουν με τον λόγο, διότι, προβάλλοντας γελοίες αιτιολογίες, απαξιώνουν τη σοβαρότητα των συνομιλητών τους.

Απολαμβάνουν να ενεργούν κακόπιστα, αφού δεν επιδιώκουν να πείσουν με υγιή επιχειρήματα αλλά να εκφοβίσουν και να αποπροσανατολίσουν.

Αν τους πιέσετε πολύ στενά, θα σωπάσουν απότομα, υποδεικνύοντας μεγαλόφωνα με κάποια φράση ότι ο χρόνος για επιχειρηματολογία έχει παρέλθει.

Δεν είναι ότι φοβούνται να πειστούν.

Φοβούνται μόνο να φανούν γελοίοι ή να προκαταλάβουν με την αμηχανία τους την ελπίδα τους να κερδίσουν κάποιο τρίτο άτομο με το μέρος τους.» (1968:14-15) Με αφορμή την επέτειο της Σρεμπρένιτσα και τη συζήτηση για τη δύναμη των δημαγωγών: https://web.archive.org/web/20200813055510/https://www.berfrois.com/2018/07/keith-doubt-on-srebrenica/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους