Περασαν 8 χρόνια απο το έγκλημα στο Μάτι και ξέρετε τι;Νιώθω πολλές τύψεις που θεωρώ αυτην την μερα μια απο τις χειρότερες της ζωής μου.Νιώθω οτι δεν εχω δικαίωμα να αισθάνομαι ετσι.Δεν ήμουν εκει...
Περασαν 8 χρόνια απο το έγκλημα στο Μάτι και ξέρετε τι;Νιώθω πολλές τύψεις που θεωρώ αυτην την μερα μια απο τις χειρότερες της ζωής μου.Νιώθω οτι δεν εχω δικαίωμα να αισθάνομαι ετσι.Δεν ήμουν εκει,δεν έχασα κανέναν δεν κουβαλω εγκαύματα και ομως με διέλυσε εκείνη ημέρα και νιώθω οτι δεν συνήλθαμε ποτε .Η ιδια μας η χώρα κουβαλά αυτο το άλγος μέχρι σήμερα και μετα τα Τέμπη ακομα και αν υπήρχε εστω μια ελπίδα τέλειωσε και αυτή.Μας χτύπησαν στο δόξα πατρεί,ειμαστε επίσημα νεκροί σε κατάσταση αποσύνθεσης.
Δεν μπορω να μην σκεφτομαι δυστοπικά,ετσι νιώθω δεν μπορω να ωραιοποιήσω τίποτα ,ουτε να εχω λόγο ξύλινο .Το Μάτι ήρθε σαν έκρηξη στα θεμέλια μιας χώρας που δεχόταν το ενα χτύπημα πισω απο το άλλο .Παντού θύματα κανένας θύτης.Κανένας με λίγη τσίπα να λεει "φταίω" Πολλοι Ιούδες κανένας με την ενσυναίσθηση να τερματίσει απο τύψεις την ζωή του.Μετα είμαστε εμεις .Μας καίνε,μας μπαζώνουν,μας πνίγουν,μας φονεύουν σε εργατικά ατυχήματα και μετα ξεπλένουν σε νιπτήρες τα χέρια τους και τα αρωματίζουν για να είναι έτοιμα για χειραψίες.Μετα είναι οι νεκροί να μας στοιχειώνουν.Ζούμε στην χώρα της κοσμοθέασης που το κατευόδιο και ο σεβασμος στον νεκρό είχε μεγάλη σημασια για να βρει η ψυχή του τον δρόμο της στην δικαίωση και εμεις αφήσαμε του νεκρους ακτέριστους χωρις νομίσματα στα μάτια.Μονο τους σκυλεύουμε .Παντα έλεγα οτι πρέπει να θυμόμαστε.Θελω ομως να ξεχάσουμε πλεον για την δική μας επιβίωση.Αλλα δεν πρέπει να ξεχασουμε,μεχρι η δικαιωση να γίνει θεά και να δικαιούμαστε τις ευμενίδες.Οσο οι ζωες μας είμαι φθηνά εδέσματα στην κρεατομηχανή τους εμεις πρεπει να θυμόμαστε.Να ειναι οι χειροτερες μέρες μας και οι νεκροί να μην μοιαζουν γαλήνιοι αλλα σαν ερινύες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους