Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πληρώνουμε χαράτσι για την ΕΡΤ για ν’ ακούμε σε μετάδοση γαλλικής παρέλασης πως στη Μικρασία «σκότωναν και βίαζαν» τις μουσουλμάνες οι Έλληνες στρατιώτες Ούτε λέξη υπεράσπισης των Ελλήνων στρατιωτιών που άφησαν τα κόκαλά τους για να υπερασπιστούν τα αδέλφια μας που εξολοθρεύονταν από τους Τούρκους.

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Geopoliticogr Είναι πολλά τα σκαλιά της αβύσσου που έχει κατηφορίσει τούτο το χάρτινο κοκοράκι (όρος του φλογερού Έλληνα διανοητή Περικλή Γιαννόπουλου) που αποκαλούμε «ελληνικό» κράτος.

Τόσα τα σκαλιά της καταβάσεως ώστε έχουμε φτάσει στο σημείο, εν ώρα μεταδόσεως γαλλικής στρατιωτικής παρελάσεως, να καταγγέλλει πανεπιστημιακός (Θανάση Διαμαντόπουλο τον λένε, διδάσκει στο Πάντειο) τα «εγκλήματα» του Ελληνικού Στρατού στη Μικρασία.

Βίαζαν μαζικά, καθώς είπε, και σκότωναν μουσουλμάνες και έφτιαχναν κομπολόγια από τις θηλές τους! Για την ακρίβεια, ο κ. Διαμαντόπουλος εμφανίστηκε στην εκπομπή «Newsroom» και ξεστόμισε τα ακόλουθα: «Η Γαλλία αναγνώρισε επίσημα το έγκλημα του πνιγμού στον Σηκουάνα 80 Αλγερινών Αράβων, οι οποίοι ζητούσαν την ανεξαρτησία της πατρίδας τους, αφού νωρίτερα είχε αποδεχθεί τα εγκλήματα για τα βασανιστήρια στην Αλγερία και ακόμα πιο νωρίς τη συμβολή του γαλλικού κράτους του στρατάρχη Πετέν, του κράτους του Βισί, στον εκτοπισμό Γάλλων Εβραίων.

Δηλαδή βλέπουμε ότι μια κοινωνία που ωριμάζει μπορεί να βλέπει (γιατί δεν υπάρχει ιστορικό υποκείμενο χωρίς εγκλήματα στο παρελθόν του) και τα εγκλήματά της, όπως και η Ρωσία, η Σοβιετική Ένωση επί Γκορμπατσόφ, αποδέχτηκε το έγκλημα για το Κατίν.

Γι’ αυτό μου επιτρέπετε να διερωτηθώ πότε η ελληνική Πολιτεία θα βρει -το οποίο γίνεται βέβαια με το άρθρο 59 της Συνθήκης της Λωζάννης- αλλά και επισήμως να αναγνωρίσει τα εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, τους βιασμούς των μουσουλμανίδων, τους μαζικούς, τα κομπολόγια που φτιάχνανε οι φαντάροι μας με ανοχή των αξιωματικών από θηλές μουσουλμανίδων βιασμένων και δολοφονημένων.

Διότι ένας λαός που βρίσκει τη δύναμη να δει τα προσωπικά του εγκλήματα έχει και το μεγαλείο να προωθείται και να προχωράει προς τα μπροστά σε έναν δρόμο ειρήνης και αναβάθμισης του πολιτισμού». Κι η αντίδραση του δημοσιογράφου – παρουσιαστή Γιώργου Σιαδήμα; Απορία (και ολίγος τρόμος) ψάλτου βηξ.

Δηλαδή, έριξε την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας: «Και όσο μιλάτε, κύριε Διαμαντόπουλε, βλέπουμε ότι τελειώνει η παρέλαση με τα πεζοπόρα τμήματα.

Έχει πέσει έξω είκοσι λεπτά, σύμφωνα με τον προγραμματισμό». Ούτε λέξη δεν ξεστόμισε για να υπερασπιστεί τους Έλληνες στρατιώτες που άφησαν τα κόκαλά τους στη Μικρασία για να υπερασπιστούν τα αδέλφια μας που εξολοθρεύονταν από τους Τούρκους.

Οσο για τον κ. Διαμαντόπουλο, που περίμενε τη στρατιωτική παρέλαση των Γάλλων για να μιλήσει για «τα εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία», δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη μνεία.

Αρκεί να διαβάσει κάποιος το πρόσφατο άρθρο του (Τρίτη, 14 Ιουλίου 2026) στο μητσοτακικό σάιτ liberal.gr, το οποίο τιτλοφορείται «Τι θα ψηφίσω;»*. Ιδού τι θα ψηφίσει: «ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ σκέπτομαι, αν δεν με απογοητεύσει βάναυσα με κάποια ακόμη επιλογή, να ψηφίσω Ν.Δ.: Κάθε κυβέρνηση είναι προτιμότερη από την ακυβερνησία ή το μπάχαλο». Ολα, τελικά, έχουν την εξήγησή τους, πλην ενός: γιατί να πληρώνουμε εμείς το τέλος της ΕΡΤ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και να μην το πληρώνουν οι Γκρίζοι Λύκοι, τα στελέχη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και ο Ερντογάν; ΑναλύσειςΚαλεντερίδης σε Διαμαντόπουλο: «Φέρτε τη διαταγή – Μην τροφοδοτείτε το τουρκικό αφήγημα» Τεκμηριωμένη απάντηση του Σάββα Καλεντερίδη στις βαρύτατες καταγγελίες του καθηγητή του Παντείου για τον Ελληνικό Στρατό στη Μικρά Ασία.

Η πραγματική διάσταση του άρθρου 59 της Συνθήκης της Λωζάννης, η αποσιώπηση των Σεβρών και η άμεση αξιοποίηση των δηλώσεων από την τουρκική προπαγάνδα.

Σφοδρή απάντηση στον καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Θανάση Διαμαντόπουλο έδωσε ο Σάββας Καλεντερίδης, μετά τις πρωτοφανείς καταγγελίες που διατύπωσε ο πρώτος από τη συχνότητα της ΕΡΤ για υποτιθέμενα μαζικά εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία. ΒιβλίαΣάββα Καλεντερίδη Ο κ. Διαμαντόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή «Newsroom» κατά τη διάρκεια της μετάδοσης της γαλλικής στρατιωτικής παρέλασης, κάλεσε την ελληνική Πολιτεία να αναγνωρίσει επισήμως «τα εγκλήματα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία». Έφτασε μάλιστα στο σημείο να μιλήσει για μαζικούς βιασμούς μουσουλμανίδων και για κατασκευή κομπολογιών από τις θηλές βιασμένων και δολοφονημένων γυναικών, ισχυριζόμενος ότι τέτοιες πράξεις πραγματοποιούνταν με την ανοχή αξιωματικών.

Τις δηλώσεις ανέδειξε με ιδιαίτερα αιχμηρό άρθρο του στη «Δημοκρατία» ο Παναγιώτης Λιάκος.

Ο αρθρογράφος καυτηρίασε τόσο τις καταγγελίες του καθηγητή όσο και την αντίδραση του παρουσιαστή Γιώργου Σιαδήμα, ο οποίος απέφυγε να απαντήσει επί της ουσίας και επέλεξε να στρέψει τη συζήτηση πίσω στο πρόγραμμα της γαλλικής παρέλασης. Ο Παναγιώτης Λιάκος έθεσε παράλληλα ζήτημα για τον ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης, υπογραμμίζοντας ότι μια τόσο βαριά κατηγορία εναντίον του Ελληνικού Στρατού μεταδόθηκε χωρίς αντίλογο και χωρίς καμία υπεράσπιση των στρατιωτών που έπεσαν στη Μικρά Ασία, πολεμώντας για την προστασία των ελληνικών πληθυσμών. «Ελευθερία του λόγου, αλλά και υποχρέωση απάντησης» Ο Σάββας Καλεντερίδης ξεκαθάρισε εξαρχής ότι σέβεται απολύτως την ακαδημαϊκή ελευθερία και το δικαίωμα κάθε πολίτη να εκφράζει τη γνώμη του.

Υπογράμμισε, όμως, ότι η ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει πως οι απόψεις –τεκμηριωμένες, μερικώς τεκμηριωμένες ή εντελώς ατεκμηρίωτες– πρέπει να μένουν αναπάντητες. ΒιβλίαΣάββα Καλεντερίδη «Η κοινωνία οφείλει να δίνει απαντήσεις», σημείωσε, εξηγώντας ότι οι δηλώσεις του καθηγητή απαιτούν ιστορικό έλεγχο και όχι παθητική αποδοχή λόγω της ακαδημαϊκής ιδιότητας εκείνου που τις διατυπώνει. Ο Καλεντερίδης δεν υποστήριξε ότι σε έναν πόλεμο είναι αδύνατον να σημειωθούν βιαιότητες ή μεμονωμένα εγκλήματα.

Αντιθέτως, αναγνώρισε ότι τέτοιες πράξεις μπορεί να συμβούν, επισημαίνοντας όμως την κρίσιμη διαφορά ανάμεσα σε ένα μεμονωμένο έγκλημα και σε μια οργανωμένη πολιτική του κράτους ή της στρατιωτικής διοίκησης.

Ανέφερε, μάλιστα, περιπτώσεις Ευζώνων οι οποίοι, σύμφωνα με στοιχεία που έχει μελετήσει, οδηγήθηκαν σε στρατοδικείο και εκτελέστηκαν για παράνομες πράξεις στη Μικρά Ασία.

Αυτό, όπως τόνισε, δείχνει ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν αποτελούσαν επίσημη γραμμή της ελληνικής κυβέρνησης ή του Ελληνικού Στρατού, αλλά διώκονταν και τιμωρούνταν.

Τι πραγματικά αναφέρει το άρθρο 59 Ο Θανάσης Διαμαντόπουλος επικαλέστηκε το άρθρο 59 της Συνθήκης της Λωζάννης ως απόδειξη ότι η Ελλάδα είχε αναγνωρίσει εγκλήματα του στρατού της στη Μικρά Ασία. Ελληνικήπολιτική Ο Σάββας Καλεντερίδης αντέτεινε ότι το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται γενικά στην υποχρέωση της Ελλάδας να επανορθώσει ζημιές που προκλήθηκαν στην Ανατολία από πράξεις του Ελληνικού Στρατού ή της ελληνικής διοίκησης, οι οποίες ήταν αντίθετες προς τους νόμους του πολέμου.

Δεν περιγράφει, όμως, ούτε κατονομάζει τις φρικιαστικές πράξεις που παρουσίασε ως δεδομένες ο καθηγητής.

Παράλληλα, το ίδιο άρθρο ορίζει ότι η Τουρκία, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας μετά τον πόλεμο, παραιτούνταν οριστικά από κάθε απαίτηση επανορθώσεων σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Καλεντερίδης παρουσίασε και το ιστορικό πλαίσιο της σχετικής διάταξης, επικαλούμενος παλαιότερη ανάλυση του Άγγελου Συρίγου.

Πριν από τη Διάσκεψη της Λωζάννης, η Τουρκία, ως νικήτρια του πολέμου του 1919-1922, απαιτούσε από την Ελλάδα τέσσερα δισεκατομμύρια χρυσά φράγκα και τον μισό ελληνικό στόλο. ΒιβλίαΣάββα Καλεντερίδη Οι διαπραγματεύσεις είχαν οδηγηθεί σε αδιέξοδο.

Τελικά, η τουρκική πλευρά παραιτήθηκε από τις οικονομικές απαιτήσεις της, ενώ η Ελλάδα παραχώρησε το Καραγάτς, προάστιο της Αδριανούπολης, μαζί με δύο γειτονικά χωριά.

Σύμφωνα με την ανάλυση που παρουσίασε ο Καλεντερίδης, η διάταξη για τις ζημιές εντάχθηκε σε αυτόν τον σκληρό μεταπολεμικό συμβιβασμό και δεν συνιστούσε αναγνώριση των συγκεκριμένων εγκλημάτων που περιέγραψε ο κ. Διαμαντόπουλος. «Να διαβάζουμε καλά τις συμβάσεις και όχι μόνο εκείνες που βολεύουν το τουρκικό αφήγημα», ήταν το μήνυμα του Καλεντερίδη προς τον καθηγητή.

Οι δηλώσεις έγιναν αμέσως «σημαία» στην Τουρκία Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε ο Σάββας Καλεντερίδης στη χρονική στιγμή κατά την οποία διατυπώθηκαν οι καταγγελίες.

Όπως ανέφερε, ήρθαν μετά από ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με καταγγελίες για βιασμούς από την τουρκική πλευρά. ΒιβλίαΣάββα Καλεντερίδη Οι δηλώσεις αναπαράχθηκαν αμέσως από το CNN Türk και άλλα τουρκικά μέσα, με την Άγκυρα να τις παρουσιάζει περίπου ως ελληνική παραδοχή εγκλημάτων. Ο Καλεντερίδης διευκρίνισε ότι δεν αποδίδει στον καθηγητή πρόθεση να υπηρετήσει την τουρκική προπαγάνδα.

Τόνισε, όμως, ότι το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς αυτό: οι ισχυρισμοί του μετατράπηκαν σε εργαλείο συμψηφισμού και εξίσωσης.

Υπενθύμισε, επίσης, ότι η Τουρκία είχε επικαλεστεί το άρθρο 59 και το 2020, όταν δεχόταν πιέσεις λόγω των ανακοινώσεων για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Κατά τον Καλεντερίδη, η Άγκυρα επανέρχεται συστηματικά σε παλαιές συνθήκες, επιχειρώντας να τις ερμηνεύσει με τρόπο που ενισχύει τις σημερινές διεκδικήσεις της – από την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μέχρι τα χερσαία σύνορα στον Έβρο. Η Συνθήκη των Σεβρών που αποσιωπήθηκε Ο Σάββας Καλεντερίδης έθεσε και το κρίσιμο ερώτημα: γιατί ο Θανάσης Διαμαντόπουλος επικαλέστηκε το άρθρο 59 της Λωζάννης, αλλά δεν αναφέρθηκε στα άρθρα 142, 144 και 226 της Συνθήκης των Σεβρών; ΒιβλίαΣάββα Καλεντερίδη Όπως εξήγησε, τα συγκεκριμένα άρθρα κατέγραφαν τις σφαγές, τους εκτοπισμούς, τις απαγωγές και τους βίαιους εξισλαμισμούς που είχαν υποστεί οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Προέβλεπαν ακόμη την παράδοση στις συμμαχικές δυνάμεις προσώπων που κατηγορούνταν για σφαγές και παραβιάσεις των νόμων του πολέμου.

Οι σχετικές διατυπώσεις, τόνισε, δεν αποτελούσαν ελληνικές θέσεις αλλά θέσεις των νικητριών συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες είχαν καταγράψει επισήμως το καθεστώς τρομοκρατίας και τις διώξεις σε βάρος Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.

Η πρόκληση του Καλεντερίδη Ο Σάββας Καλεντερίδης έκλεισε την απάντησή του με μια ξεκάθαρη πρόκληση προς τον καθηγητή: Να ερευνήσει τα αρχεία και να παρουσιάσει έστω μία επίσημη διαταγή ή ένα έγγραφο που να αποδεικνύει ότι η ελληνική κυβέρνηση ή η στρατιωτική διοίκηση είχε δώσει εντολή για μαζικούς βιασμούς, δολοφονίες ή τις άλλες φρικαλεότητες που περιέγραψε.

Εάν βρεθεί ένα τέτοιο ντοκουμέντο, δήλωσε ότι θα το παρουσιάσει ο ίδιος, θα ζητήσει να διερευνηθεί και θα ενώσει τη φωνή του με όσους απαιτούν την αναγνώριση και τη συγγνώμη.

Μέχρι τότε, όμως, άλλο πράγμα αποτελεί η διερεύνηση πιθανών μεμονωμένων εγκλημάτων και εντελώς διαφορετικό η απόδοση μιας οργανωμένης εγκληματικής πολιτικής στον Ελληνικό Στρατό.

Η ιστορική αυτοκριτική προϋποθέτει έγγραφα, διαταγές και αποδείξεις.

Δεν μπορεί να στηρίζεται σε συγκλονιστικές αφηγήσεις που παρουσιάζονται ως δεδομένα και, μέσα σε λίγες ώρες, μετατρέπονται σε όπλο της τουρκικής προπαγάνδας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους