Η ΣΙΤΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ. Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ, Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ- ΝΟΜΙΜΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Κάθε μέρα σε ολόκληρη την Ελλάδα...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΣΙΤΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ. Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ, Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ- ΝΟΜΙΜΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Κάθε μέρα σε ολόκληρη την Ελλάδα, χιλιάδες πολίτες σκύβουν πάνω από ένα άδειο μπολ, γεμίζουν λίγο νερό και λίγη τροφή και δίνουν μια ευκαιρία ζωής σε έναν αδέσποτο σκύλο, ή μια αδέσποτη γάτα.

Δεν το κάνουν για να προκαλέσουν κανέναν.

Δεν το κάνουν για να δημιουργήσουν προβλήματα στη γειτονιά.

Το κάνουν γιατί αρνούνται να γυρίσουν το βλέμμα απέναντι στην πείνα, στη δίψα και στην εγκατάλειψη.

Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι είναι πολλές φορές εκείνοι που απειλούνται, εξυβρίζονται, εκφοβίζονται ή ακόμη και μηνύονται.

Αντί να διώκονται όσοι εγκαταλείπουν ζώα, όσοι τα δηλητηριάζουν με φόλες, τα ευθανατωνουν ακόμα και οταν είναι υγιή, ή τα κακοποιούν, στοχοποιούνται οι εθελοντές, που ταΐζουν ένα πεινασμένο πλάσμα.

Αυτή η εικόνα αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό, για τη σωστή και υπεύθυνη σίτιση.

Όμως, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις αδέσποτες γάτες.

Αφορά εξίσου τους αδέσποτους σκύλους και κάθε ζώο, που έχει αφεθεί να επιβιώσει μόνο του, εξαιτίας της ανθρώπινης ανευθυνότητας.

Η υπεύθυνη σίτιση, σημαίνει ότι χρησιμοποιούμε καθαρά σκεύη και δεν πετάμε τροφή στο έδαφος.

Σημαίνει ότι αφήνουμε πάντα καθαρό νερό, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου οι θερμοκρασίες γίνονται θανατηφόρες.

Σημαίνει ότι απομακρύνουμε τα υπολείμματα μετά το φαγητό, ώστε να μην δημιουργούνται εστίες ρύπανσης και να μην δίνονται αφορμές για αντιδράσεις.

Η υπεύθυνη φροντίδα, δείχνει σεβασμό τόσο προς τα ζώα, όσο και προς τους συμπολίτες μας.

Όμως, πρέπει να ειπωθεί καθαρά, κάτι που αρκετοί επιλέγουν να αγνοούν.

Η σίτιση των αδέσποτων ζώων, δεν αποτελεί παράνομη πράξη.

Αντίθετα, η προστασία και η μέριμνα για τα αδέσποτα, αποτελεί υποχρέωση μιας ευνομούμενης κοινωνίας.

Ο νόμος θα πρέπει να καθιερώσει ένα σύγχρονο πλαίσιο προστασίας των ζώων συντροφιάς και να αναδείξει, ότι τα αδέσποτα δεν είναι αντικείμενα προς εξαφάνιση, αλλά έμβια όντα που δικαιούνται προστασία.

Κανείς δεν μπορεί να απαιτεί από έναν πολίτη, να παρακολουθεί αδιάφορος ένα ζώο, να πεθαίνει από την πείνα, ή τη δίψα.

Αυτό που πραγματικά πρέπει να μας εξοργίζει, δεν είναι το μπολ με το νερό.

Είναι τα εκατοντάδες περιστατικά εγκατάλειψης, που καταγράφονται κάθε χρόνο.

Είναι οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις, που δεν προλαμβάνονται.

Είναι οι φόλες που συνεχίζουν να σκοτώνουν σκύλους, γάτες και άγρια ζώα.

Είναι οι παράνομες και μαζικές ευθανασίες, που επιβάλλονται ακόμα και σε υγιή ζώα, για να μειωθεί ο πληθυσμός τους.

Είναι οι κακοποιήσεις, που πολλές φορές δεν καταγγέλλονται ποτέ.

Είναι επίσης απαράδεκτο, να μεταφέρεται η ευθύνη στους εθελοντές.

Οι εθελοντές δεν δημιούργησαν τα αδέσποτα.

Δεν εγκατέλειψαν ζώα.

Δεν παραβίασαν τις υποχρεώσεις των Δήμων.

Δεν ευθύνονται για τις ελλείψεις στις στειρώσεις, στις υιοθεσίες, ή στους ελέγχους.

Οι εθελοντές καλύπτουν καθημερινά τα κενά μιας Πολιτείας, που συχνά αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Αξίζουν σεβασμό και προστασία.

Μιλάμε πάντα για τους αμμισθους εθελοντές, που βάζουν από τις τσέπες τους χρήματα για την φροντίδα των αδέσποτων και κινούνται με ιδιωτική πρωτοβουλία.

Όταν κάποιος απειλεί έναν άνθρωπο, επειδή ταΐζει έναν αδέσποτο σκύλο, ή μια αδέσποτη γάτα, η σωστή αντίδραση δεν είναι η σύγκρουση.

Είναι η ψυχραιμία.

Η καταγραφή του περιστατικού.

Η ενημέρωση των αρμόδιων αρχών, όταν υπάρχει απειλή, ή παρενόχληση.

Η γνώση του νόμου, αποτελεί το ισχυρότερο όπλο, απέναντι στην παραπληροφόρηση.

Ταυτόχρονα όμως, η κοινωνία πρέπει να κατανοήσει, ότι η προστασία των αδέσποτων δεν σταματά στη σίτιση.

Χρειάζεται υποχρεωτική καταγραφή όλων των αδέσποτων ζώων.

Χρειάζονται αυστηροί έλεγχοι στις εγκαταλείψεις.

Χρειάζονται πραγματικές υιοθεσίες και όχι προσωρινές λύσεις. Χρειάζονται Δήμοι, που θα εφαρμόζουν ολοκληρωμένα προγράμματα διαχείρισης και όχι πολιτικές που περιορίζονται στη μεταφορά των προβλημάτων, από περιοχή σε περιοχή.

Κάθε αδέσποτος σκύλος και κάθε αδέσποτη γάτα, κουβαλά μια ιστορία ανθρώπινης αποτυχίας.

Κάποτε ανήκαν σε κάποιο σπίτι.

Κάποτε κάποιος τα ήθελε.

Και κάποια στιγμή έγιναν "βάρος". Αυτή είναι η πραγματική αιτία του προβλήματος.

Όχι οι άνθρωποι που ταΐζουν.

Αλλά εκείνοι που εγκαταλείπουν.

Και όσο η εγκατάλειψη συνεχίζεται, όσο οι παράνομες εκτροφές λειτουργούν ανεξέλεγκτα, όσο οι κακοποιήσεις δεν τιμωρούνται παραδειγματικά, τόσο οι δρόμοι θα γεμίζουν νέα αδέσποτα.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για πολιτισμό, όταν ανεχόμαστε ζώα να πεθαίνουν από πείνα, μέσα στις πόλεις μας.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ευαισθησία, όταν κάποιοι απειλούν ηλικιωμένους, ή εθελοντές, επειδή άφησαν ένα μπολ με νερό.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για νομιμότητα, όταν οι πραγματικοί παραβάτες μένουν ατιμώρητοι.

Το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο: Η υπεύθυνη σίτιση αδέσποτων σκύλων και γατών, είναι πράξη ανθρωπιάς.

Η καθαριότητα, είναι υποχρέωση όλων.

Ο σεβασμός προς τους κατοίκους και προς το περιβάλλον, είναι αυτονόητος.

Αλλά η τρομοκράτηση ανθρώπων που προσφέρουν βοήθεια, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Ως ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, καλούμε όλους τους πολίτες, να συνεχίσουν να φροντίζουν υπεύθυνα τα αδέσποτα ζώα, να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και να μην υποκύπτουν στον εκφοβισμό.

Παράλληλα, καλούμε την Πολιτεία, τους Δήμους και κάθε αρμόδιο φορέα, να ενισχύσουν τις δράσεις πρόληψης, την ευζωία, τις υιοθεσίες, την ενημέρωση των πολιτών και την εφαρμογή της νομοθεσίας, ώστε να μειωθεί ουσιαστικά ο αριθμός των αδέσποτων και να προστατευθούν τόσο τα ζώα, όσο και οι άνθρωποι.

Γιατί ο πολιτισμός μιας κοινωνίας, δεν μετριέται από τα λόγια της.

Μετριέται από τον τρόπο που φέρεται στους πιο αδύναμους.

Και ένας αδέσποτος σκύλος, ή μια αδέσποτη γάτα, που βρίσκει ένα μπολ με νερό, λίγη τροφή και μια πράξη καλοσύνης, μας θυμίζει ότι η ανθρωπιά δεν είναι παράβαση.

Είναι ευθύνη. Η ΣΙΤΙΣΗ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΑΞΗ ΕΥΘΥΝΗΣ Η φροντίδα δεν περιορίζεται μόνο στους αδέσποτους σκύλους και τις γάτες.

Χιλιάδες άγρια πουλιά που ζουν στις πόλεις και την ύπαιθρο, αντιμετωπίζουν καθημερινά σοβαρές δυσκολίες εξαιτίας της καταστροφής των φυσικών τους οικοτόπων, της εγκλιματικής αλλαγής, των παρατεταμένων καυσώνων και της έλλειψης καθαρού νερού.

Σε περιόδους ακραίων καιρικών συνθηκών, ένα μικρό δοχείο με καθαρό νερό και λίγη κατάλληλη τροφή, μπορεί να αποδειχθεί κυριολεκτικά σωτήριο για τη ζωή τους.

Η σίτιση των πουλιών, όταν γίνεται υπεύθυνα, δεν επιβαρύνει το περιβάλλον, ούτε δημιουργεί προβλήματα.

Η τροφή πρέπει να τοποθετείται σε καθαρά σημεία, ή ταΐστρες, σε μικρές ποσότητες, ώστε να μην αλλοιώνεται, ή προσελκύει τρωκτικά, ενώ το νερό πρέπει να ανανεώνεται καθημερινά, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες.

Δεν προσφέρουμε ακατάλληλες τροφές, όπως αλμυρά, ή αλλοιωμένα τρόφιμα, αλλά επιλέγουμε τροφές κατάλληλες, για τα είδη των πουλιών που φιλοξενούνται στην περιοχή.

Η προστασία των πουλιών, δεν είναι απλώς μια πράξη φιλοζωίας.

Είναι μια πράξη προστασίας της βιοποικιλότητας και της φυσικής ισορροπίας.

Τα πουλιά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των οικοσυστημάτων, συμβάλλοντας στον έλεγχο των εντόμων, στη διασπορά των σπόρων και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας.

Μια κοινωνία που φροντίζει έναν διψασμένο σκύλο, μια πεινασμένη γάτα, ή ένα εξαντλημένο πουλί, αποδεικνύει ότι σέβεται κάθε μορφή ζωής.

Η ανθρωπιά δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στα είδη.

Αγκαλιάζει όλα τα ζώα που έχουν ανάγκη και υπενθυμίζει ότι ο σεβασμός προς τη ζωή, είναι το θεμέλιο κάθε πραγματικά πολιτισμένης κοινωνίας. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους