Ο ΣΑΛΜΑΣ Για τον Μάριο Σαλμά δεν είχα καλή γνώμη. Ήταν ο γιατρός της Εθνικής Ομάδας Άρσης Βαρών, μπλεγμένος σε όλες εκείνες τις βρωμοδουλειές με τους αρσιβαρίστες που ορκίζονταν στα παιδιά τους όταν...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΣΑΛΜΑΣ Για τον Μάριο Σαλμά δεν είχα καλή γνώμη. Ήταν ο γιατρός της Εθνικής Ομάδας Άρσης Βαρών, μπλεγμένος σε όλες εκείνες τις βρωμοδουλειές με τους αρσιβαρίστες που ορκίζονταν στα παιδιά τους όταν τους έπιαναν με την τεστοστερόνη στα ύψη - και μια φορά τον είχα ακούσει και να κομπάζει πως «εγώ έφερα τον κόσμο στα γήπεδα». Όποτε ήθελα να πω την παπαριά μου για τα κυκλώματα ντόπας, τον Σαλμά είχα στο στόμα.

Να που έχει ο καιρός γυρίσματα ωστόσο.

Σε μια προπόνηση στο Τάι-Τσι, μου έκανε ο πιτσιρικάς απέναντι μία λαβή στον ώμο και την τράβηξε και λίγο παραπάνω.

Μετά από δυο-τρεις μέρες, σηκώνομαι το πρωί, και το αριστερό μου χέρι μετά βίας που το ανέβαζα 20 πόντους.

Θα φτιάξει λέω, αλλά δεν έφτιαχνε.

Κι όχι μόνο που δεν έφτιαχνε, μα πήρε και να πονάει.

Τραβάω στο ακτινολογικό, και μετά στον καθηγητή - τρομάρα του - του πανεπιστημίου.

Κοιτάει τις ακτινογραφίες και μου τις δείχνει με βαριεστημένο ύφος. «Βλέπετε εδώ; Εδώ λόγω του τραύματος μαζεύτηκε νερό, το οποίο τρώει τους συνδέσμους και φτιάχνει κάτι σαν σκουριά.

Είναι απαραίτητο να γίνει εγχείρηση.

Βεβαίως, αν πάτε σε κάποιους άλλους συναδέλφους, θα σας πουν πως δεν είναι απαραίτητο: Παίρνουν μια σύριγγα και αρχίζουν να ρίχνουν ένα διαλυτικό σταγόνα-σταγόνα, αλλά κατά τη γνώμη μου αυτά είναι... τι να σας πω; Ημίμετρα...». Έφυγα απ' τον καθηγητή αλαφιασμένος και πήγα στη δουλειά με την καρδιά βαριά.

Είπα τον πόνο μου στους συναδέλφους.

Όλοι με μια φωνή αποκρίθηκαν: «Θα πας στον Σαλμά! Ήταν γιατρός στην Εθνική Άρσης Βαρών, τα ξέρει αυτά καλά, και όποτε πήγαμε εμείς για κάτι δικό μας πάντα μας εξυπηρέτησε.. Να, πάρε και το τηλέφωνό του!». Μου έπεσε βαρύ αυτό.

Είχα πει για τον άνθρωπο τόσες κουβέντες, και τώρα ο Σουρεαλιστής από ψηλά, μου τις γυρνούσε πίσω.

Και όχι μόνο αυτό: Ο Σαλμάς είχε αποχωρήσει απ' τη Βουλή κι είχε αναλάβει υφυπουργός Υγείας.

Πού πας ρε μεγάλε; Με τύψεις συνειδήσεως αλλά και μπόλικη ντροπή, σχημάτισα στο τηλέφωνο τον αριθμό του Σαλμά.

Με το που άκουσε πως είμαι κοινοβουλευτικός συντάκτης, προχώρησε κατευθείαν στον ενικό. «Τι εγχείρηση και παπαριές, ποιος σου τα είπε αυτά; Άκου Αντρέα: Θα βάλεις τον ώμο σου σε πάγο.

Μπόλικο πάγο, μην τον τσιγκουνευτείς.

Θα πάρεις και μεσουλίντ για μία εβδομάδα, και μετά θα 'ρθεις σε μένα να σου το διαλύσω!». Αυτό ήταν.

Ο άνθρωπος μιλούσε με τέτοια αυτοπεποίθηση, που για μένα ήταν μισή γιατρειά.

Έβαλα τον ώμο στον πάγο το Σαββατοκύριακο, πήρα και το μεσουλίντ, και μετά από τρεις μέρες ηνοίχθησαν οι ουρανοί.

Ούτε πόνος, ούτε τίποτα: Το χέρι στα ουράνια! Δεν χρειάστηκε καν να τον συναντήσω - η θεραπεία είχε γίνει εξ αποστάσεως.

Λίγα χρόνια αργότερα, επί Τσίπρα, στο Follie που σύχναζα σε μία πάροδο της Αλεξάνδρας, συνομιλούσα με ένα μεγαλογιατρό, άρρωστο φιλελέ νευροχειρούργο, με τον οποίο δεν είχαμε ακόμα τσακωθεί για τα πολιτικά.

Κάποια κουβέντα πρέπει να είχε πετάξει και τότε ο Σαλμάς και η συζήτηση είχε έρθει μοιραία σ' αυτόν. «Ο Σαλμάς είναι άσχετος» διακήρυξε ο φίλος μου. «Δεν έχει κάνει ούτε μία εγχείρηση στη ζωή του.

Όποτε χρειαζόταν να γίνει εγχείρηση, με κάποια πρόφαση έστελνε τους ασθενείς του σε άλλους χειρούργους να του κάνουν τη δουλειά». «Λίγα τα λόγια σου για τον Σαλμά!» τον έκοψα εγώ. «Οι γιατροί που χρειάζεται να κάνουν εγχειρήσεις είναι αποτυχημένοι.

Εμένα με θεράπευσε με ένα τηλεφώνημα. Μπορείς εσύ; Δεν μπορείς!» του είπα, και κατέβασα μια γουλιά ακόμη απ' το μοχίτο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους