Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε καλοκαίρι τα βλέμματα κλέβουν πάντα οι ίδιοι πρωταγωνιστές.Το καρπούζι με την ασυναγώνιστη δροσιά του.

Το πεπόνι με το ταξιδιάρικο άρωμά του.

Τα ζουμερά ροδάκινα και νεκταρίνια, τα γλυκά σύκα και τα μεθυστικά στην γεύση σταφύλια.

Και κάπου στο πίσω μέρος της «σκηνής» στέκονται ντροπαλά δυο φρούτα που οι άνθρωποι σπάνια θα διαλέξουν.

Οι βανίλιες και τα δαμάσκηνα.

Τόσο διαφορετικά μεταξύ τους αλλά και τόσο ίδια στην καταγωγή μιας και είναι παιδιά …της δαμασκηνιάς.

Παλιά όσο και η ιστορία του ανθρώπου αφού κουκούτσια τους έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικούς χώρους της νεολιθικής εποχής.

Και όμως σήμερα έχουν περάσει στην λήθη… Τα δαμάσκηνα θα τα θυμηθούμε κυρίως…αποξηραμένα.

Και έχουν αδικηθεί γιατί είναι ταυτισμένα τόσο πολύ με την δυσκοιλιότητα ώστε πολλοί άνθρωποι χωρίς πρόβλημα λειτουργίας του εντέρου τους τα αποφεύγουν φοβούμενοι τη δράση τους.

Και όμως το δαμάσκηνο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα φυσικό βοήθημα για την καλή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος.

Πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνη C, βιταμίνη Κ, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και πλήθος αντιοξειδωτικών ουσιών, συμβάλλει στην καλή λειτουργία της καρδιάς, στην προστασία των αγγείων και στη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Ένας πραγματικός διατροφικός θησαυρός! Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι τα δαμάσκηνα είναι η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση για την θεραπεία της οστεοπόρωσης.

Μελέτες δείχνουν ότι όταν καταναλώνονται συστηματικά στο πλαίσιο μιαςισορροπημένης διατροφής, συμβάλλουν στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας και αποτρέπουν την έλευση της οστεοπόρωσης ιδιαίτερα στιςγυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Σήμερα όμως θα αφήσω τα δαμάσκηνα και θα σταθώ στις αγαπημένες μου βανίλιες.

Αυτά τα στρογγυλά, σκούρα κόκκινα ή μωβ φρούτα με την φαινομενικά «σκονισμένη» επιδερμίδα.

Σαν να τα φίλησε απαλά το καλοκαιρινό φως και άφησε πάνω τους τη λεπτή πούδρα των ηλιαχτίδων.

Πολλοί θεωρούν λανθασμένα ότι η λευκή επίστρωση που τις καλύπτει είναι χώμα ή υπολείμματα φυτοφαρμάκων ενώ στην πραγματικότητα είναι ο κηρώδης φυσικός μανδύας του καρπού.

Ένα αραχνοΰφαντο πέπλο της μητέρας φύσης για να προστατέψει τις βανίλιες από την αφυδάτωση και τις μικροβιακές προσβολές. Βανίλιες. Φορμόζες. Μπουρνέλα. Αβράμηλα. Ρεγκλότες.

Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας ένα διαφορετικό όνομα.

Άλλοι θα επιμείνουν πωςείναι διαφορετικά φρούτα.

Άλλοι πως πρόκειται για διαφορετικές ποικιλίες.

Λέγεται πως οι πρώτοι καλλιεργητές τις βάφτισαν «βανίλιες» όχι γιατί είχαν κάποια συγγένεια με τη γνωστή βανίλια, αλλά γιατί η φίνα, γλυκιά και αρωματική γεύση τους καθώς και το χρυσοκίτρινο εσωτερικό χρώμα τους θύμιζαν κάτι εκλεκτό, σχεδόν αριστοκρατικό.

Κι έτσι έμεινε το όνομα, σαν μια μικρή φιλοφρόνηση των ανθρώπων προς αυτόν τον καρπό.

Ίσως όμως αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι η ιστορία των ελληνικών περιβολιών.

Τότε που οι αυλές είχαν γενναιόδωρα δέντρα για να σκαρφαλώνουν τα παιδιά και να τρώνε τα φρούτα τους ζεστά από τα φιλιά του ήλιου.

Σήμερα οι βανιλιές γίνονται ολοένα και πιο σπάνιες.Όχι επειδή δεν καλλιεργούνται.

Αλλά επειδή δεν τις ζητάμε πια.

Οι παραγωγοί στρέφονται σε άλλα περιζήτητα φρούτα.

Και κάπως έτσι ένα κομμάτι μιας ατόφιας γεύσης της Ελλάδας χάνεται σιγά σιγά.

Η βανίλια δεν έχει την έντονη γλυκύτητα ενός ροδάκινου.

Ισορροπεί ανάμεσα στο μελένιο και το υπόξινο.

Μια γεύση που ψιθυρίζει στους γευστικούς μας κάλυκες ταξίδια απόλαυσης.

Αν δεν την αγαπάς φρέσκια γίνεται υπέροχη μαρμελάδα και γλυκό του κουταλιού.

Ταιριάζει σε τάρτες, κέικ και συντροφεύει οινοποσίες με ώριμα τυριά.

Ένας φρουτένιος θησαυρός με λίγες θερμίδες και υψηλή θρεπτική αξία για την υγεία μας.

Κάποια φρούτα μοιάζουν πολύ με εκείνους τους ανθρώπους που στέκονται απαρατήρητοι στο παρασκήνιο της προσοχής μας στην ζωή και όμως κρύβουν τις πιο γενναιόδωρες συναισθημάτων καρδιές και μια μεταξένια ευαισθησία στην ψυχή που δεν θα διστάσουν, να σου επιτρέψουν να τους μεταγγίσεις τον πόνο σου.

Οι βανίλιες συνεχίζουν να ωριμάζουν, τώρα το καλοκαίρι, στα ίδια δέντρα που ποτίστηκαν από τα χέρια των παππούδων μας.

Δεν προσπαθούν να γίνουν κάτι άλλο για να σε σαγηνεύσουν.

Κρατούν την ταπεινότητα τους και την αυτοπεποίθηση τους μέσα στην ιστορία των αιώνων τους.

Την επόμενη φορά που θα σταθείς μπροστά τους…στάσου! Μην τις προσπεράσεις! Photo credits to: April Gillies #cherryplums #prunes #summerfruit

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους