Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι στον κόσμο. Αυτοί που όταν χάνουν κάτι, πηγαίνουν στη σπηλιά τους χωρίς να περιφέρουν τις πληγές τους ή να τις ξεφορτώνουν δεξιά κι αριστερά και ξεκινούν από το μηδέν, με...

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι στον κόσμο. Αυτοί που όταν χάνουν κάτι, πηγαίνουν στη σπηλιά τους χωρίς να περιφέρουν τις πληγές τους ή να τις ξεφορτώνουν δεξιά κι αριστερά και ξεκινούν από το μηδέν, με σκοτεινό δωμάτιο, αναπνοές, εμψυχωτικα reels, ψυχοθεραπεία κλπ, ο,τι υπάρχει τέλος πάντων.

Και είναι και κάποιοι που όταν απογοητεύονται, ρίχνονται αμέσως σε άλλους ανθρώπους, αρπάζονται από αυτούς για να ρουφήξουν όλη τους την ενέργεια, εκβιάζοντας, ζητώντας, απαιτώντας, λέγοντας ψέματα, χωρίς να ενδιαφέρονται για το δοχείο.

Άσε που μπορεί να μην έχουν καν εξαντλήσει το προηγούμενο και να προετοιμάζουν το επόμενο.

Τίποτα δε με κάνει να νιώθω καλύτερος άνθρωπος από το να μη θέλω να ξεπεσω στη δεύτερη κατηγορία.

Όσο κι αν αυτή η εποχή της ανάλυσης των πάντων απαιτεί από μας να εμπλακούμε σε μια βαθιά κατανόηση των άλλων, της οπτικής, των φόβων, των προβλημάτων τους ώστε να μην τραυματισουμε όπως τραυματιστηκαμε, μερικές φορές έχεις απλώς να κάνεις με αναίσθητα καθαρματα. Βαμπίρ που ζουν από συναισθηματικά αποθέματα. Κάθε φύλου, μορφωτικού επιπέδου, κοινωνικής τάξης. Χωρίς ψυχιατρικοποιηση. Χωρίς ετικέτες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους